Tajemnicze storczyki Cambrie. Storczyki ze sklepów ogrodniczych

dr Magdalena Narkiewicz biolog

Cambrie należą do storczyków często pojawiających się w sklepach. Ale wśród opisów botanicznych orchidei brakuje o nich informacji. Cóż to za rośliny?

MILTONIA
MILTONIA
Fot. Krzysztof Slusarczyk shutterstock

Cambria nie rośnie w naturze. Jej historia zaczęła się w roku 1911 od uzyskania przez Karola Vuylsteke mieszańców Odontoglossum, Miltonia i Cochlioda. Na cześć hodowcy storczyki te nazywano Vuylstekearą. Pierwszą ich odmianą, która zdobyła międzynarodowe nagrody, była Vuylstekeara Cambria 'Plush'. Niebawem dołączyły do niej kolejne mieszańce doskonale rosnące we wnętrzach.

Pod Wspólną Nazwą

Obecnie "Cambria" jest nazwą handlową grupy wielokrotnie krzyżowanych storczyków o podobnym co Vuylstekeara rodowodzie. Ich kwiatostany dorastają do wysokości 40 cm, mają do kilkunastu kwiatów (zwykle o średnicy 3-5 cm), w różnych kolorach (brakuje jedynie barwy niebieskiej). W zależności od warunków przybierają różne odcienie. Wiele odmian pięknie pachnie.

U podstawy pędów Cambrie tworzą płaskie zgrubienia, tzw. pseudobulwy.

Białe i Kremowe

Storczyki te nie sprawiają w domu kłopotów i powtarzają kwitnienie nawet trzy razy w roku. Mają jednak słaby punkt - delikatne korzenie. Nadmiar substancji mineralnych niszczy ich skórkę, giną, kiedy nie mają powietrza, łatwo je też uszkodzić.

Rośliny przesadzamy wtedy, gdy nie mieszczą się w doniczce. Jeśli jednak podlewamy je twardą wodą, lepiej zmieniać im podłoże co roku (gdy nie kwitną i nie rosną). Można wówczas ich duże kępy rozdzielić na części mające po 3 młode pseudobulwy (starzejące się usuwamy).

Cambrie są grupą niejednorodną. Jedne ponownie zakwitają, stojąc cały czas w cieple, inne zaś wówczas, gdy przez około miesiąc temperatura nocą jest o 5°C niższa niż w dzień.

Odmiany Cambrii sprzedawane są także pod nazwami określonych krzyżówek, np. Burrageara 'Nelly Isler', Wilsonara 'Kolibri', Odontonia 'Samurai'.

Tajniki Uprawy

Cambria ma swoiste wymagania, ale łatwo je spełnić.

Światło: Odpowiada jej półcień, silne słońce szkodzi. Liście rośliny powinny być jasnozielone - od nadmiaru światła czerwienieją, a gdy go brakuje, są ciemno- zielone i storczyk się osłabia.

Temperatura: Latem ok. 20°C, zimą o kilka stopni mniej.

Wilgotność: Minimum 40-50%, lubi spryskiwanie i zamgławianie.

Podłoże: Przewiewna mieszanka kory, torfu i perlitu.

Podlewanie: Najlepiej co 7-10 dni wstawiać doniczki do połowy wysokości do naczynia z miękką wodą, np. przegotowaną i odstałą lub deszczówką (patrz też: uwaga w tekście o przesadzaniu).

Nawożenie: Nawozem do storczyków ściśle według zaleceń producenta.

Skąd się wzięły Cambrie?

Cambrie zawdzięczają swoją wielobarwność i różnorodność "rodzicom", mogą bowiem pochodzić od kilku gatunków: miltonii, odontoglossum, cochliody i oncidium. Tworzenie takich mieszanek jest możliwe, gdyż storczyki łatwo się krzyżują ze sobą. Trudno jednak uzyskać z ich drobnych nasion kwitnące rośliny. Osiągnięto to dopiero dzięki metodzie uprawy in vitro (w warunkach laboratoryjnych). Otrzymane w wyniku hodowli odmiany nie tylko pięknie i obficie kwitną, ale też dobrze znoszą klimat mieszkań.

Skomentuj:

Tajemnicze storczyki Cambrie. Storczyki ze sklepów ogrodniczych