Smukłe piękności - pustynnik i liatra

Ewa Skutnik, Aranżacja: Elżbieta Rostek

Pustynnik (Eremurus), zwany również lilią stepową lub igłą Kleopatry, przywędrował do nas ze stepów Azji Środkowej. Zaliczany był niegdyś do rodziny liliowatych (Liliaceae), obecnie zaś należy do złotogłowowatych (Asphodelaceae).

3.03.2003 ZDJECIA DLA PISMA BUKIET KOMPOZYCJE FLORYSTYCZNE STYLIZACJA ELA ROSTEK I AGNIESZKA SOKOLOWSKA FOT. PAWEL SLOMCZYNSKI / AGENCJA GAZETA
Fot. Paweł Słomczyński / AG, aranżacja: Elżbieta Rostek
Jego łacińska nazwa wywodzi się od greckich słów eremos - step, pustynia i oura - ogon. Roślina ta wytwarza kępę mieczowatych, szarozielonych liści, spomiędzy których wyrastają długie, groniaste kwiatostany. Zbudowane są z drobnych, licznych kwiatów, które szeroko się otwierają i odsłaniają długie pręciki i słupki.

Gatunki i odmiany

Pustynnik wąskolistny (Eremurus stenophyllus) dorasta do 70 cm wysokości, a żółte kwiatostany osiągają nawet 30 cm. Odmiany z grupy Bungei, np. Baker, a także Shelford rosną silniej i mają kwiaty białe, różowe, żółte, łososiowe lub pomarańczowe.

Pustynnik olbrzymi (Eremurus robustus) osiąga nawet 2,5 m wysokości - sam kwiatostan mierzy metr. Pojedyncze kwiaty są różowe, pachnące miodem, o średnicy do 4 cm. Pustynnik himalajski (Eremurus himalaicus) ma kwiatostan o długości 60 cm z białymi kwiatami.

Zbiór i przechowywanie

Pędy kwiatostanowe ścinamy, kiedy połowa kwiatów w kwiatostanie jest rozwinięta. Ich trwałość określa się na 10-18 dni. Można je przechować przez kilka dni, jeśli zapewnimy temperaturę 2-5°C (niższa może spowodować zahamowanie rozwoju kwiatów).

Transportując pustynnik na większe odległości, należy go uprzednio kondycjonować, czyli zanurzyć końce łodyg w roztworze Chrysal - AVB z dodatkiem cukru (ok. łyżeczki na litr). Zabieg ten przeprowadzamy zaraz po zbiorze przez 24-48 godzin. Takie traktowanie jest korzystne dla pełnego rozwoju kwiatów i dla przedłużenia ich trwałości. Potem przenosimy rośliny do wody, najlepiej zakwaszonej (pH 3,5).

W kwiaciarni polecana jest pożywka Chrysal Clear Professional 2. Do bukietów, w których wykorzystano liatrę lub pustynnik, bezwzględnie należy dołączyć saszetkę. Pożywka ta istotnie przedłuży trwałość kwiatów w wazonie.

Liatra (Liatris), bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodzi ze środkowej i wschodniej części Stanów Zjednoczonych, gdzie dziko rośnie na preriach. Wokół dolnej części pędu gęsto osadzone, wąskie liście układają się w rozetę. Pęd kwiatostanowy jest nierozgałęziony i dorasta do 60-80 cm wysokości. Tworzy zbity kłos składający się z kilkudziesięciu różowofioletowych, białych lub purpurowych koszyczków, które zakwitają w sposób rzadko spotykany u innych roślin - od góry do dołu kwiatostanu. Kwitnie od lipca do października, a jej słodko pachnące kwiaty wabią roje pszczół.

Odmiany

Najbardziej popularna jest liatra kłosowata (Liatris spicata), szczególnie odmiana Callilepis (fioletowa) oraz kilka mieszańców. Inne odmiany godne polecenia to: Floristan Violett (fioletowa), Floristan White (biała), Kobold (różowofioletowa) i Picador (purpurowa).

Zbiór i przechowywanie

Liatrę ścinamy, kiedy rozwijają się pierwsze kwiaty na wierzchołkach kłosów. Do przechowywania lub długotrwałego transportu kwiaty mogą być ścinane w fazie zamkniętych pąków. Należy je wtedy - zaraz po ścięciu - kondycjonować. W tym celu końce łodyg zanurzamy w roztworze Chrysalu - RVB lub CVB i przechowujemy w temperaturze 5°C. Po tym okresie pąki można otwierać, stosując roztwór Chrysal - Select lub Chrysal - Universal.

W kwiaciarni liatra powinna być przetrzymywana w pożywce Chrysal Clear Professional 2, która stymuluje pobieranie wody oraz stwarza kwiatom optymalne warunki rozwoju, zapobiegając zbyt wczesnemu przekwitaniu. Roztwór zachowuje swoje właściwości przez jeden dzień.

Jeżeli kwiaty trzymamy w wodzie, musi być ona codziennie wymieniana, naczynia dokładnie myte detergentem, a kwiaty podcinane skośnie ostrym nożem.

Zastosowanie liatry i pustynnika

Ponieważ liatra i pustynnik mają długie sztywne kwiatostany, floryści chętnie stosują je w dużych, okazałych bukietach i wiązankach okolicznościowych. Ze względu na ich strzelisty pokrój często łączy się liatrę i pustynnik z gatunkami o dużych kwiatach (lilią, różą czy gerberą) lub kwiatostanach, np. z czosnkiem. Obydwa gatunki doskonale prezentują się również w dekoracjach pogrzebowych. W wiązankach na podkładzie z jodły lub we florecie kwiaty te stanowią element wydłużający. Pustynnik jest niezastąpiony zwłaszcza w dużych kompozycjach w naczyniu, w którym inne, niższe kwiaty są mu podporządkowane. Czasem można wykorzystać pojedyncze kwiaty, nawinąć na ozdobny drucik i wpleść w zieleń bądź bezlistne pędy.



Skomentuj:

Smukłe piękności - pustynnik i liatra