Kaktusy

Danuta Młoźniak

Gdy myślimy o kaktusach, wyobrażamy sobie kłujące, niedostępne kule, mogące nas zranić. tymczasem niektóre z nich wyglądają jak kosmate zwierzątka i są miłe w dotyku.

26.09.03 BROK WOJEWODZTWO MAZOWIECKIE OGROD PRYWATNY POMYSLY DO PISMA KWIETNIK WYKONANIE DANUTA MLOZNIAK KAKTUSY DO GLASKANIA FOT. PAWEL SLOMCZYNSKI AGENCJA GAZETA
Kaktusy i inne sukulenty mogą być atakowane przez szkodniki. Najczęstszym problemem są różne gatunki wełnowców.
Fot. Paweł Słomczyński / AG
Wśród wielkiej rozmaitości form i kształtów, jakie przyjmują kaktusy, wyróżniają się gatunki pokryte gęstymi, wełnistymi lub jedwabistymi włoskami.

Takie "futro" chroni pędy przed nadmiernym nagrzewaniem się i więdnięciem w palących promieniach słońca. Z kolei w nocy, gdy temperatura spada o kilkadziesiąt stopni, włochate pokrycie zabezpiecza rośliny przed chłodem. Większość kaktusów pokryta jest cierniami, które powstały z prze- kształconych liści. Dzięki tej przemianie rośliny znacznie ograniczyły straty wody. W naturze występują bowiem na terenach pustynnych i stepach, gdzie ciągle jej brakuje.

Nie wszystkie ciernie kłują

Cierń cierniowi nierówny. U poszczególnych gatunków różnią się one budową (patrz rysunek na sąsiedniej stronie), a także barwą, która z czasem się zmienia (u starszych okazów staje się szara lub brunatna). Ostro zakończone ciernie chronią kaktusy przed spragnionymi zwierzętami, które chętnie dobrałyby się do soczystego miąższu. Z naszego punktu widzenia ciernie stanowią przede wszystkim ozdobę. U kaktusów "do głaskania" są one miękkie i delikatne, typu włosowatego, pierzastego, papierowego lub grzebieniastego. Jeden z gatunków - cefalocereus (C. senilis) ze względu na zdobiące go długie białe włosy nazwano "głową starca". Wśród kosmatych kaktusów są zarówno gatunki kuliste wysokości kilku centymetrów, tworzące rozkrzewione kępy (np. mammilarie, Pelecyphora), jak i kolumnowe (cefalocereus), osiągające w mieszkaniu wysokość kilkudziesięciu centymetrów. Niektóre z tych roślin mogą w warunkach domowych zakwitnąć. Najbardziej skłonne są do tego mammilarie oraz eriokaktus. Jeśli te oryginalne rośliny umieścimy w ładnych naczyniach i zgrupujemy na słonecznym parapecie, uzyskamy niepowtarzalną dekorację. Miękko owłosione kaktusy nie stanowią zagrożenia, dlatego mogą je pielęgnować także dzieci. Czy łatwo można je kupić? Niektóre znajdziemy w kwiaciarniach, na inne trzeba zapolować na wystawach kaktusów, gdzie kolekcjonerzy czasem wystawiają na sprzedaż swoje rzadkie okazy.

Co lubią kosmate kaktusy

  • Światło. W domu ustawiamy rośliny na południowym, nasłonecznionym parapecie

  • Woda. Latem podlewamy kaktusy umiarkowanie, najlepiej na spodek, a po kwadransie nadmiar wody koniecznie wylewamy. Zimą całkowicie zaprzestajemy podlewania.

  • Temperatura. Chociaż ta grupa roślin znosi upały, latem warto uchylić okno, by zapewnić im przewiew. Zimą podczas spoczynku "włochate" kaktusy wymagają temperatury ok. 15°C (wyższej niż inne gatunki).

  • Przesadzanie. Zabieg ten najlepiej wykonywać wczesną wiosną, zanim kaktusy zaczną rosnąć. W doniczce trzeba ułożyć gruby drenaż. Podłoże musi być przepuszczalne (ziemia pół na pół z piaskiem i drobnym żwirem). Dla mammilarii i eriokaktusa powinno mieć odczyn obojętny lub lekko kwaśny (pH 6,5-7), a dla cefalocereusa oraz rodzaju Epithelantha - obojętny (pH 7-7,5) i zawierać domieszkę wapna.

  • Czyszczenie. Stare kaktusy z białymi włosami można raz w roku wykąpać w letniej wodzie z dodatkiem mydła - po prostu piorąc miękkie futerko - a następnie spłukać czystą wodą (aby zabezpieczyć ziemię w doniczce, najlepiej owinąć ją folią). Uwaga: młode ciernie łatwo się wyłamują, dlatego z roślinami trzeba się obchodzić delikatnie.

    Inne kosmate kaktusy i ich ciernie



    astrofytum (Astrophytum myriostigma potosinum)białe, wełniste;
    cefalocereus (Cephalocereus senilis)długie, białe, wełniste;
    Epithelantha micromeriskrótkie, białe, delikatne i gęste;
    mammilaria (M. herrerae)zwarte, puchate, białe;
    mammilaria (M. aureilanata)jedwabiste, miękkie;
    Normanbokea pseudopectinataprzypominające stonogi;
    Pelecyphora aselliformismaleńkie, przypominające stonogi;
    Tephrocactus articulatus syringacanthuspłaskie, niczym papierowe wstążki.


    Można je rozmnożyć

    Najłatwiej rozmnożyć gatunki wytwarzające odrosty - wystarczy je oddzielić i po 1-2-dniowym przesuszeniu posadzić w podłożu dla kaktusów. Jeśli po kwitnieniu rośliny zawiążą nasiona, można je wysiać (w takim samym podłożu), a następnie przykryć naczynie szkłem lub folią.

  • Skomentuj:

    Kaktusy