Ketmia syryjska (Hibiscus syriacus) kwitnie jesienią

tekst: dr Magdalena narkiewicz

Krzewy ketmii syryjskiej pięknie kwitną pomimo jesiennej aury. Róża Szarona, bo taką nazwę nadali jej Anglicy, nie ma kolców, a błękitu płatków prawowita królowa kwiatów może jej tylko pozazdrościć.

Kwiaty rozwijają się rano, a już wieczorem więdną. Nie otwierają się w dni deszczowe.
Kwiaty rozwijają się rano, a już wieczorem więdną. Nie otwierają się w dni deszczowe.
Fot. Wikimedia Commons/S.Möller

Nazwa ketmii syryjskiej (Hibiscus syriacus) jest myląca, bo krzew ten pochodzi z Chin. Jego kwiaty przypominają malwy (obie rośliny są ze sobą spokrewnione). Mogą być liliowe, różowe, niebieskie i białe, czasem z dwubarwnymi płatkami lub gwiaździstym oczkiem, a do tego pojedyncze, półpełne lub pełne. Najokazalsze osiągają średnicę 10 cm. Rozwijają się licznie od sierpnia do października, a u odmian wczesnych już w lipcu. Jedno, co można im zarzucić, to brak zapachu.
Ponieważ ketmia syryjska przywykła do nieco cieplejszego klimatu, w naszych ogrodach rośnie wolno, zwykle do wysokości 2 m (w naturze do 4 m). Niski wzrost wynika też z charakteru wielu jej odmian – popularnością cieszą się bowiem krzewy, które nie zajmują dużo miejsca na rabatach i mogą być uprawiane w pojemnikach.
Niestety, jej młode okazy mogą przemarzać. Nie należy jednak pochopnie usuwać wiosną bezlistnych egzemplarzy, bo ketmia syryjska zazielenia się później niż inne gatunki. Warto ją uprawiać, bo jest prawdziwą atrakcją zwłaszcza jesiennych ogrodów. Efektownie wygląda samotnie na trawniku, ale pięknie komponuje się też np. z krzewami hortensji. Jej prowadzonymi jako drzewka okazami można obsadzić ogrodową alejkę, a uprawianymi w pojemnikach ozdobić taras i balkon.
Ostatnio pojawiła się jej konkurentka – kwitnąca o tej samej porze seria Hibiscia róży chińskiej (H. rosa-sinensis). Jej odmiany mają kwiaty o średnicy do 20 cm! W naszym klimacie w gruncie potrafią przetrwać tylko ich korzenie, więc uprawia się je jak byliny. Co wiosnę odrastają od ziemi, osiągając jednak rozmiary znacznie mniejsze niż ketmia syryjska.

Pielęgnacja ketmii

Miejsce: ciepłe, słoneczne, osłonięte od wiatru.
Gleba: żyzna, próchniczna, umiarkowanie wilgotna. Nawożenie: wiosną ziemię wzbogacamy np. obornikiem granulowanym i kompostem; rośliny dokarmiamy też w czasie wegetacji.
Rozmnażanie odmian: w lipcu przez ukorzenianie sadzonek niezdrewniałych.
Zimowanie: młode okazy ściółkujemy i okrywamy, a pojemnikowe przenosimy pod dach.

Skomentuj:

Ketmia syryjska (Hibiscus syriacus) kwitnie jesienią