Goryczka trojeściowa (Gentiana asclepiadea). Uprawa w przydomowym ogrodzie

tekst: Wiesław Gawryś

Znają ją świetnie miłośnicy gór, którzy jesienią wędrują po Tatrach czy Bieszczadach - ta piękna goryczka przyciąga wzrok szafirem kwiatów.

22323375 https bi
Fot. Shutterstock/Michal Poracky

Górale nazywają ją świecznikiem – rzeczywiście przypomina go sztywnymi pędami, na końcach których z kątów liści wyrastają liczne kwiaty. Goryczka trojeściowa (Gentiana asclepiadea) jest byliną dorastającą do wysokości 1 m, a silnie rozrośnięte egzemplarze osiągają podobną średnicę. Roślina ma rozłożysty pokrój, bo jej łodygi są wyprostowane w centrum, a lekko przewieszają się na brzegach rośliny. Urody dodają jej ostro zakończone liście o długości do 10 cm. Kwiaty są intensywnie szafirowe, czasami jasnoniebieskie albo białe. W ogrodach uprawia się także różową odmianę ‘Rosea’.
Kwitnienie rozpoczyna się na przełomie lipca i sierpnia, a trwa do połowy września.
Goryczka trojeściowa występuje stosunkowo często w Karpatach i Sudetach. Rośnie w widnych lasach oraz na ich obrzeżach, polanach i łąkach. Uwaga: nie wolno jej wykopywać!

Uprawa goryczki

• Stanowisko: widne (w cieniu roślina słabo kwitnie, a jej pędy są wiotkie).
• Podłoże: kwaśne, obojętne lub zasadowe, ale żyzne i próchniczne.
• Podlewanie: konieczne podczas suszy.
• Sadzenie: najlepiej wraz z pojemnikami, bo nie znosi przesadzania.
• Rozmnażanie: najłatwiejsze jest z nasion. Podział roślin jest trudny, bo ich korzenie są bardzo wrażliwe.

Skomentuj:

Goryczka trojeściowa (Gentiana asclepiadea). Uprawa w przydomowym ogrodzie