Dom z wieloma poziomami:

- ma mniejszą powierzchnię zabudowy niż parterowy o takim samym metrażu, więc zostawia więcej miejsca na ogród;

- ma stosunkowo niewielkie pole podstawy, przez co łatwiej wpasować jego bryłę w nieregularny lub wąski kawałek gruntu;

- ma lepiej nasłonecznione wnętrze - na każdym z poziomów da się ulokować pokoje po słonecznej stronie, dzięki czemu optymalnie wykorzystuje się orientację działki;

- jest mniej narażony na zacienianie przez sąsiednią zabudowę, wysokie drzewa itp. oraz na różne inne uciążliwości najbliższego otoczenia aniżeli dom parterowy;

- jego bryłę łatwiej kształtować ("rzeźbić") i swoboda ta dotyczy także wnętrz;

- ma sprawną komunikację i czytelną strukturę wewnętrzną, której "kręgosłupem" jest klatka schodowa;

- łatwo się dzieli na strefy - rozdział funkcji następuje tu niemal samoistnie (najczęściej na parterze planuje się ogólnodostępną część dzienną, a wyżej - prywatne pokoje);

- ma zwykle krótsze instalacje, o prostym przebiegu, a i kominek rzadziej sprawia kłopoty - ze względu na komin wyższy niż w domu parterowym;

- pozwala zaoszczędzić sporo pieniędzy na fundamentach (w korzystnych warunkach gruntowych - nawet do 40%) w porównaniu z domem parterowym o takiej samej powierzchni;

- wymaga za to kosztowniejszych stropów o pełnej nośności oraz wzniesienia schodów;

- nawet gdy będzie miał starannie zaprojektowane schody, pomieszczenia na wyższych kondygnacjach staną się trudno dostępne dla osób niepełnosprawnych, chorych; wędrówki po schodach stwarzają też zagrożenie dla dzieci i osób starszych, a zainstalowanie windy jest bardzo drogie;

- zmusza do tworzenia łazienek (a przynajmniej toalet) na każdym poziomie;

- może sprawiać kłopoty z zapewnieniem komfortu akustycznego we wnętrzach: klatka schodowa oraz inne trakty sprzyjają powstawaniu i rozprzestrzenianiu się hałasów.

Dom parterowy:

- ma wszystkie pomieszczenia na jednym poziomie, a więc łatwo dostępne, co bardzo ułatwia życie rodzicom małych dzieci i osobom korzystającym z wózka inwalidzkiego czy "balkoniku";

- zapewnia pełną wysokość pomieszczeń na całej powierzchni mieszkalnej - bez niepełnowartościowych zakamarków;

- gwarantuje dobry kontakt wnętrz z otoczeniem - z każdego pomieszczenia można zaplanować wyjście do ogrodu (oczywiście nie warto z tym przesadzać, ale dodatkowe drzwi na taras z głównej sypialni czy wyjście z kuchni to sensowne pomysły);

- sprawdzi się, gdy gospodarze chcą wznieść skromne lokum o prostej konstrukcji (strop nieużytkowego poddasza może mieć lekką konstrukcję drewnianą, obejdzie się bez schodów);

- stanowi dobry model "rozwojowy" - łatwo go rozbudować, choćby o kolejne, parterowe skrzydła; można też tak zaplanować poddasze, by nadawało się do adaptacji;

- wymaga większej działki o dobrych proporcjach;

- może sprawiać kłopoty projektowe - im większa powierzchnia domu, tym trudniej zgrabnie ją rozplanować, a jeśli dom ma zwartą formę, pojawiają się kłopoty z doświetleniem centrum, nadmiernie rozrasta się komunikacja; podział przynosi ciekawsze efekty, ale znacznie zwiększa koszty;

- wymaga dobrej jakości detali architektonicznych i materiałów wykończeniowych - ponieważ zabudowę parterową oglądamy z bliska;

- ma zwykle kosztowniejszy dach niż kilkupoziomowe budynki porównywalnej wielkości - ze względu na konstrukcję (większe rozpiętości) oraz znaczną powierzchnię;

- może być bardziej kłopotliwy do ogrzania, bo relacja między powierzchnią przegród a kubaturą budynku jest mniej korzystna niż w wyższych domach (z użytkowymi poddaszami, piętrowych).