Powierzchnia użytkowa:	230 m2
Powierzchnia zabudowy:	200 m2
Powierzchnia działki:	1000 m2
Autor projektu:	architekt Lidia Kitkiewicz

Działka

Parcela, na której powstał dom, jest położona przy skrzyżowaniu dwóch dróg. Prostokątna działka o powierzchni nieco ponad tysiąca metrów kwadratowych, porośnięta jest świerkami, brzozami, a także znacznych rozmiarów drzewami owocowymi, które dodają jej szczególnego, "wiejskiego" uroku. Inwestorzy kupili kiedyś tę parcelę z myślą o stworzeniu tu miejsca rodzinnego wypoczynku, i szczęśliwie - choć od tamtej pory minęło wiele lat - nadal jest tu spokojnie i cicho.

Inwestorzy

Właściciele parceli początkowo postawili na niej niewielki drewniany domek, który wykorzystywali w trakcie weekendowych wyjazdów. Jednak czas mijał i wypady "na działkę" przestały im wystarczać. W końcu postanowili przenieść się na stałe poza miasto. Wiązało się to z decyzją o wzniesieniu na działce nowego domu - takiego, który służyłby im przez cały rok. Szybko znaleźli odpowiadający im gotowy projekt budynku jednorodzinnego, autorstwa architekt Lidii Kitkiewicz. Gdy okazało się, że ze względu na lokalne warunki dom trzeba zaprojektować praktycznie od nowa, powierzyli prace autorce pierwotnie wybranego projektu gotowego.

Założenia projektantów

Dzięki temu, że inwestorzy zgłosili się do pani Lidii z konkretnym projektem gotowym, łatwiej było sprecyzować ich wymagania funkcjonalne i preferencje estetyczne.

Nowy projekt musiał przede wszystkim uwzględniać orientację działki i jej lokalizację na skrzyżowaniu dwóch, na szczęście rzadko uczęszczanych, dróg. Miał mieć, w porównaniu z pierwowzorem, nieco mniejszy metraż powierzchni mieszkalnej, za to większy garaż - taki, który wygodnie pomieści dwa samochody.

Powstał niepodpiwniczony parterowy budynek z mieszkalnym poddaszem.

Właścicielom zależało nie tyle na reprezentacyjnym wyglądzie budynku, ile na zapewnieniu wygody dla czteroosobowej rodziny. Dlatego dom, choć bardzo starannie wykończony przy użyciu dobrej jakości materiałów budowlanych, jest skromny i sprawia wrażenie mniejszego niż to wynika z rzeczywistego metrażu.

Architekt starała się tak zaprojektować poddasze, by jego powierzchnia użytkowa, mimo dachowych skosów, była możliwie jak największa. Udało się to dzięki zastosowaniu specjalnej stalowo-drewnianej konstrukcji, która pozwoliła na rezygnację ze słupów podpierających dach.

Wygląd budynku

Dom stanowi architektonicznie zwartą całość. Jego główna część została zaprojektowana na rzucie kwadratu, do którego dostawiono prostokątny budynek garażu.

Stosunkowo wysoki dach wzbogacają trzy wyraźnie zaznaczone lukarny, które dodają budynkowi malowniczości, a zarazem powiększają przestrzeń mieszkalnego poddasza.

Duże okna dobrze doświetlają pomieszczenia sypialni, znajdujące się na poddaszu.

Wejście do budynku jest obramowane dwiema kolumnami, podtrzymującymi wysunięty do przodu daszek.

Ściany zewnętrzne domu wykończono, na życzenie inwestorów, cegłami klinkierowymi. O wyborze tego dość kosztownego materiału zdecydowały nie tylko upodobania estetyczne właścicieli, ale także w znacznym stopniu względy praktyczne. Konserwacja klinkierowej powierzchni ścian zewnętrznych nie wymaga bowiem szczególnych zabiegów. Wystarczy raz na pewien czas wyczyścić elewację wodą pod ciśnieniem, żeby zachowała schludny wygląd.

Perspektywę ogrodu zamyka zgrabny budynek sauny.

1 2  następne »