Wspólny pokój dla dzieci niesłychanie ułatwia nadzór nad kilkorgiem maluchów w podobnym wieku. Przynajmniej na pewnym etapie. Jest atrakcyjny zarówno dla opiekunów, jak i głównych lokatorów, którym stwarza wiele okazji do wspólnej zabawy. Jedno przestronne wnętrze gwarantuje ruchliwym kilkulatkom więcej wolnego miejsca do działania niż małe, pojedyncze pokoje. Jednak wcześniej czy później każdy z domowników będzie potrzebował własnego kąta.

Zacznij od projektu

Porywając się na budowę domu, celujemy w złoty środek: między zbyt kosztownym przedsięwzięciem na wyrost a przesadnie skromnym lokum, nieuwzględniającym żadnych, nawet dosyć prawdopodobnych, zmian w scenariuszu. Oczywiście - naczelnym motywem większości decyzji są finanse. Chodzi jednak o ich racjonalne wykorzystanie

Przestrzeń współczesnego domu powinna być różnorodna. Przypisanie częściom domostwa określonych funkcji wiąże się z widoczną gołym okiem "specjalizacją" (np. na planie bez trudu odróżnimy zwykle dość obszerną część dzienną od prywatnych pokojów), ale ważna jest też elastyczność. W praktyce to proste.

Wybierajmy takie projekty, w których nie ma za wielu konstrukcyjnych barier, czyli ścian nośnych między głównymi pomieszczeniami (kuchnią oraz pokojem dziennym, pokojami dziecięcymi); ewentualne zmiany przebiegu ścianek nie będą wówczas wymagać ingerencji w konstrukcję domu.

Planując duże, co najmniej dwuokienne pokoje, zyskujemy możliwość podzielenia ich w odpowiednim momencie na osobne pomieszczenia.

Zobacz projekt:

Podział pokoju na piętrze

Znajdź właściwy pokój

Pokoje dla rodzeństwa nie muszą być w pierwotnym pokoju dziecięcym. Jeśli jakieś inne wnętrze - główna sypialnia, pokój dzienny - da się zamienić na dwa mniejsze, warto rozważyć rozmaite roszady. Ot, choćby opcję, że dorośli (rodzice) zajmują pokoik "po dzieciach" - bo stosunkowo niewiele czasu spędzają w sypialni, a pociechom przekazują własne, nadające się do podziału lokum.

Dobrą rezerwę stanowi również sporadycznie wykorzystywany pokój gościnny. Dodatkową powierzchnię można też uwolnić, rezygnując z innych, niezbyt intensywnie eksploatowanych pomieszczeń, na przykład osobnej jadalni, którą można przenieść w pośrednio doświetlony rejon domu nieprzylegający do ścian zewnętrznych lub włączyć do kuchni lub pokoju dziennego.

Mniej oczywiste przestrzenie, wymagające poważniejszych interwencji oraz prac budowlanych, to poddasze nadające się do adaptacji na cele mieszkalne (warto zawczasu przewidzieć miejsce na w miarę wygodne schody!) czy wbudowany w bryłę domu garaż, który zastąpimy wolno stojącym lub po prostu wiatą.

Zobacz projekt:

Podział pokoju zamiast garażu

Wybierz sposób podziału

Pomysł, by jeden duży pokój - z co najmniej dwoma oknami! - podzielić ścianką na dwa, na ogół przychodzi bez trudu. Zwykle też postawienie ściany dzielącej pomieszczenie wydaje się łatwe. Mało kto bowiem zdaje sobie sprawę z tego, że pomysł ten wiąże się z kłopotliwymi pracami budowlanymi i wykończeniowymi oraz wyłączeniem pomieszczenia z użytku. Warto jednak wiedzieć wcześniej, co nas czeka.

Pomieszczenie przewidziane w projekcie do podziału. Najłatwiej jest uzyskać dwa oddzielne pomieszczenia, jeśli do pokoju - na razie wspólnego - prowadzą dwa oddzielne wejścia. Do czasu podzielenia go można korzystać tylko z jednych drzwi.

By uniknąć części codziennych konfliktów, wystarczy wykonać prostą ścianę działową. Jeśli dzieci spędzają ze sobą dużo czasu, ścianę dzielącą pokoje można wykonać jako częściowo przesuwną.

Zobacz projekt:

Podział pokoju na piętrze

1 2 3  następne »