250 cm - tyle wynosi minimalna dopuszczalna przepisami wysokość wnętrz mieszkalnych. Maksimum nie jest określone.

Wysokość typowych pomieszczeń w mieszkaniu czy domu jednorodzinnym jest w Polsce tematem drażliwym.

W czasach rozkwitu prl-u, w ramach badań nad najbardziej oszczędną wysokością wnętrza mieszkalnego, po latach eksperymentów ustalono, najniższą akceptowalną wysokość mieszkania na poziomie 240 cm! I tak się gdzieniegdzie budowało, choć przepisy mówiły o minimalnej wysokości 250 cm. Dziś zawarte w uregulowaniach prawnych wytyczne wyznaczają optymalną wysokość wnętrza mieszkalnego na tym samym poziomie. Ale mamy wolność. W domach prywatnych często buduje się wnętrza wyższe, niż to określają przepisy.

Czy to sensowne? Pytanie jak najbardziej słuszne, gdyż wysokość wnętrza wpływa na jego mikroklimat, akustykę, oświetlenie, wystrój i... Nastrój. Zarówno pomieszczenia niskie, jak i te bardzo wysokie mają zalety i wady. Warto je rozważyć i nie podejmować pochopnych decyzji.

Jak ocenić wysokość?

Rozmiary pomieszczeń odczuwane są w różny sposób przez każdego z nas. Ocena wysokości wnętrza jest więc subiektywna. Zależy od przyzwyczajeń, kształtu i wielkości pomieszczenia, koloru ścian, podłogi i sufitu, rozmieszczenia okien czy drzwi. I pewnie jeszcze wielu innych rzeczy.

Niedawno w kilku krajach europy prowadzono badania, mające na celu wyznaczenie optymalnej wysokości pokoi mieszkalnych. I ustalono jedynie to, że wysokość powinna być dostosowana do wielkości pomieszczenia i funkcji z nim związanych. I tak: pomieszczenia małe - o wielkości ok. 12 m2 - powinny mieć wysokość w granicach 250-260 cm, a pomieszczenia większe - o powierzchni ok. 30 m2 - w granicach 270-280 m.

Mogę tylko dodać na podstawie swoich doświadczeń, że należy różnicować wysokość poszczególnych pomieszczeń w zależności od ich przeznaczenia, powierzchni, czy też innych wytycznych, jak choćby wymogów wystroju. Zyskuje na tym wnętrze, jego wygląd, mikroklimat i funkcjonalność, a tym samym i samopoczucie przebywających w nim ludzi.

Najważniejsze cechy wnętrz niskich (o wysokości 220-250 cm)

Brak miejsca na przeprowadzenie instalacji. W pomieszczeniach o wysokości do 250 cm nadproża okienne i drzwiowe są bardzo niskie lub w ogóle nie istnieją. Trudno powiesić nad oknem karnisz do zasłon. Trudno też przeprowadzić przewody wentylacyjne lub innych instalacji.

Ograniczenia w doborze opraw świetlnych. W niskim pokoju mamy niemal stuprocentową gwarancję, że zahaczymy głową o żyrandol lub inną lampę. Trzeba więc zrezygnować z tych wiszących i świecących w dół. A to znacząco ogranicza wybór możliwych do zastosowania opraw. Zostają jedynie kinkiety i plafony...

Mała pojemność pomieszczenia. W niskim pomieszczeniu mieści się mało powietrza. Może to prowadzić do dyskomfortu przebywających w nim osób. Takie wnętrze łatwiej jest przegrzać, częściej zdarza się w nim nadmiar wilgoci, czy po prostu zaduch... Dlatego, w niższych wnętrzach trzeba szczególnie dużą wagę przywiązywać do jakości i sprawności wentylacji. Ze wszech miar wskazana jest efektywniejsza od naturalnej, mechaniczna wymiana powietrza.

Mała ilość światła wpadającego do pomieszczenia. Nisko umieszczone nadproże okienne ogranicza możliwości właściwego doświetlenia pokoju. Promienie słoneczne nie docierają do głębiej położonych fragmentów wnętrza. Szczególnie dokuczliwe jest to w długich pokojach z oknem na wąskiej ścianie.

Szybkie zmiany mikroklimatu. W małym pomieszczeniu wszelkie wahania wilgotności i temperatury są szybko odczuwalne. Wynika to z jego niedużej kubatury oraz z małej powierzchni ścian i ich zdolności do akumulacji ciepła i wilgoci.

Dobry rozkład temperatury (mały gradient). Wnętrza takie łatwo ogrzać, więc można to czynić bez nagrzewania grzejników do wysokich temperatur, co jest niekorzystne z wielu względów.

Najważniejsze cechy wnętrz wysokich (o wysokości 280-450 cm)

Problemy z akustyką. Takie pokoje mają wysokie ściany, z reguły "gołe". Cierpi na tym akustyka pomieszczenia. Każdy dźwięk wielokrotnie się od nich odbija, co powoduje że muzyka źle brzmi, a i rozmowa jest utrudniona.

Straty ciepła. Duża objętość pomieszczenia wywołuje zwiększone zapotrzebowanie na ciepło, które z rejonów, gdzie przebywają ludzie, szybko ucieka w górę. System grzewczy wymaga przy projektowaniu szczególnej uwagi i zwiększonych wydatków w trakcie eksploatacji.

Większa wysokość wnętrz na parterze oznacza trudniejsze wchodzenie na piętro. Każde kilkanaście centymetrów wysokości pokoju na dole, to jeden stopień schodów na górę więcej. A schody pokonujemy kilka razy dziennie! Ta świadomość powinna utemperować ciągoty do nadmiernego podwyższania pokoi.

Dobry mikroklimat. Znacznie większa, niż w typowych wnętrzach, ilość powietrza oraz duża powierzchnia ścian sprzyjają dobremu mikroklimatowi pomieszczeń. Mniej odczuwalne są w nich wahania temperatury i wilgotności.

1 2  następne »