Niemal każdy właściciel domu wie, że solidne ocieplenie ścian znacznie zmniejsza rachunki za ogrzewanie. Ale nie tylko: stanowi także okazję do całkowitej zmiany lub urozmaicenia wyglądu elewacji. Sposobów na to jest kilka. Najprostszy to wprowadzenie drugiego koloru farby elewacyjnej lub dwóch faktur tynku cienkowarstwowego. Płaszczyznę można dodatkowo jeszcze wzbogacić: podczas ocieplenia ścian dekoracyjne detale kształtuje się w warstwie tynku lub izolacji cieplnej, a przy odświeżaniu elewacji po prostu mocuje do niej ozdobne profile.

Najpierw przymierz

Zanim zdecydujemy się na jakiekolwiek dekoracyjne elementy na elewacji, dobrze jest je wcześniej zaplanować. Zaprojektowanie nowej elewacji, zwłaszcza jeśli chcemy ją całkowicie odmienić, warto powierzyć architektowi.

Rozmieszczenie ozdobnych profili można zaplanować samodzielnie. Warto do tego wykorzystać programy komputerowe, które zamieszczają na swoich stronach internetowych niektórzy producenci profili fasadowych. Programy te umożliwiają "przymierzenie" różnych elementów do elewacji budynku. Aby to zrobić, trzeba wprowadzić do programu cyfrowe zdjęcie swojego domu. Wizualizacja ułatwia podjęcie decyzji dotyczącej sposobu zdobienia elewacji, pozwala też uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek - może się okazać, że to, co miało zdobić elewację, będzie ją po prostu szpecić.

Jak zrobić ocieplenie bez spoin?

Przy ocieplaniu ścian

Do ocieplania ścian w systemie BSO (Bezspoinowy System Ociepleń, dawniej zwany metodą lekką mokrą) wykorzystuje się styropian i wełnę mineralną. Zależnie od użytego na izolację cieplną materiału kształtuje się poszczególne elementy.

Gzymsy to bogato profilowane poziome występy wysunięte poza lico ściany zewnętrznej. Gzymsy zewnętrzne mogą być:

- główne (inaczej koronujące), które od góry wieńczą elewację domu,

- międzypiętrowe, dzielące płaszczyznę ściany,

- nadokienne i podokienne,

- naddrzwiowe.

Wszystkie te ozdobne elementy najlepiej jest wykonać ze styropianu. Łatwo daje się on ciąć nawet na cienkie "plastry", których krawędzie można dowolnie formować. Proste profile gzymsów zrobi na budowie dokładny wykonawca, pod warunkiem że ma specjalne urządzenie do żłobienia styropianu. Nie zawsze jednak w ten sposób uda się uzyskać powtarzalność kształtów. Znacznie lepiej zdecydować się na oferowane przez wiele firm gotowe profile ze styropianu lub polistyrenu ekstrudowanego. Często takie firmy dysponują ploterami 3D, którymi kształtuje się w dowolny sposób elementy z płyt styropianu.

Znacznie trudniej wykonać gzymsy w wełnie mineralnej, przede wszystkim dlatego, że nie jest łatwo ją ciąć. Raczej niemożliwe jest uzyskanie na budowie profili o skomplikowanych kształtach. Wykonanie takich wzorów w płytach można zlecić firmie zajmującej się cięciem strumieniem wodnym (waterjet), ale to dość kosztowne rozwiązanie. Nie jest jednak trudno ukształtować gzymsy o przekroju prostokątnym i prostych krawędziach. Wystarczy zastosować płyty wełny mineralnej o dwóch różnych grubościach (na przykład 18 cm i 20 cm) i uformować je przez szlifowanie papierem ściernym.

Na przygotowanych gzymsach układa się siatkę z włókna szklanego w taki sposób, by zachodziła na pozostałą część zbrojenia elewacji. Oczywiście przy wtapianiu siatki w profilowaną powierzchnię obowiązują te same zasady jak na pozostałej części ocieplenia - najpierw nakłada się warstwę zaprawy klejowej, w nią wciska się siatkę i następnie wyrównuje powierzchnię. Czasem umieszczenie siatki odwijanej z rolki jest dość trudne.

Wygodniej wtedy użyć do tego pasków o szerokości około 30 cm i połączyć je na zakład z siatką na płaskich powierzchniach.

Kolejny etap to nałożenie tynku cienkowarstwowego w kolorze elewacji lub innym, na przykład kontrastowym.

Boniowanie (zobacz zdjęcie) - taką nazwę nosi technika zdobienia elewacji polegająca na kształtowaniu w niej poziomych bruzd. Ich wykonanie, zwłaszcza na dużej powierzchni, jest dość pracochłonne i może być wykonane na kilka sposobów. Najprościej jest utworzyć pseudobonie, czyli pasy o nieco innym zabarwieniu, bardzo nieznacznie (2-3 mm) zagłębione w warstwie tynku. W tym celu na przygotowanej do tynkowania ścianie (ocieplonej z siatką zbrojącą zatopioną w zaprawie) malujemy pasy - farba powinna być w odcieniu nieco ciemniejszym niż ostateczny kolor elewacji. Kiedy wyschnie, zaklejamy pasy taśmą malarską, a pozostałą część tynkujemy. Po lekkim związaniu tynku odrywamy taśmę wraz z przylegającą do niej zaprawą i "bonie" są już gotowe.

W warstwie tynku rowki można również wykonać metalowym rylcem. Przeciąga się go wzdłuż prowadnic, usuwając świeżo nałożony tynk i w ten sposób kształtując bruzdy. Takie rozwiązanie nazywane jest czasami ubogim boniowaniem lub tynkiem żłobkowanym.

Prawdziwe boniowanie wymaga wykonania wgłębień w warstwie ocieplenia (zobacz zdjęcie). Bruzdy wycina się w przyklejonych do podłoża płytach izolacji cieplnej za pomocą prowadzonych po listwach bruzdownic, wycinarek termicznych lub oscylacyjnych. Jest to też jedyny sposób na wykonanie boniowania w warstwie ocieplenia z wełny mineralnej.

1 2  następne »