Izolacja rur centralnego ogrzewania

Na izolacji rur centralnego ogrzewania nie warto oszczędzać. Koszty zakupu otulin w porównaniu z całością inwestycji stanowią jedynie niewielki procent.
Zgodnie z przepisami należy izolować zarówno rury zasilające (doprowadzają gorącą wodę z kotła do grzejników), jak i powrotne (odprowadzają schłodzoną wodę). Na te, które biegną po ścianie w kotłowni lub pomieszczeniu technicznym, można założyć sztywne otuliny z pianki poliuretanowej. Pokryte są one powłoką z PVC, więc wyglądają estetycznie i łatwo je utrzymać w czystości. Innym, chętnie stosowanym rozwiązaniem, są opisane wyżej otuliny polietylenowe.

W ofercie niektórych firm znajdują się też gotowe kształtki, takie jak łuki i trójniki. Ułatwiają one założenie izolacji na wszelkich rozgałęzieniach instalacji i zakrętach. Przy ich wykorzystaniu czas montażu znacznie się skraca.

Przewody biegnące w podłodze najlepiej ukryć w warstwie styropianu, a jeśli jest to podłoga na gruncie lub nad nieogrzewaną piwnicą, dodatkowo rury grzejne ociepla się izolacją z pianki polietylenowej w zwoju.

Zakładanie otulin na rury centralnego ogrzewania można rozpocząć dopiero po zakończeniu wszystkich prac montażowych i po pomyślnym wykonaniu próby ciśnieniowej. Ma ona na celu wykrycie ewentualnych nieszczelności instalacji. Najlepiej, jeśli instalator przeprowadzi próbę w obecności inspektora nadzoru robót sanitarnych. Jeżeli w domu w żadnym miejscu nie zostanie stwierdzony wypływ wody z instalacji, wówczas można spisać protokół jej odbioru. W pomieszczeniach wilgotnych, takich jak pralnie i suszarnie, nie zaleca się zakładać izolacji z wełny mineralnej - lepsze są pianki z tworzyw sztucznych. Z kolei otulin z pianek nie należy stosować w pomieszczeniach narażonych na działanie gryzoni, czyli na przykład na nieużytkowym poddaszu.

Uwaga! Mimo że w rurach centralnego ogrzewania wykonanych z tworzyw sztucznych woda grzejna nie stygnie tak szybko jak w miedzianych, to zgodnie z najnowszymi przepisami, należy stosować takie same grubości otulin do obu typów przewodów. Różnice związane są z odmiennymi miejscami montażu oraz średnicą rur. Gdy zostaną ułożone w posadzce, powinny mieć izolację o grubości co najmniej 6 mm. Jeśli rury o średnicy do 22 mm będą zamontowane w sposób natynkowy, to wówczas izolacja musi mieć grubość nie mniej niż 20 mm, zaś dla rur od 22 do 35 mm - co najmniej 30 mm. Natomiast dla systemu grzewczego schowanego pod tynkiem wartości te można zmniejszyć o połowę.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail



Więcej o: