Zatkana kanalizacja to najczęściej nasza wina - gdy wyrzucamy do niej odpadki i tłuszcz, lub nie czyścimy należycie odpływów lub syfonów. Zatkane rury można czyścić preparatami do udrażniania, ale silne środki chemiczne mogą powodować mikrokorozję i chropowacenie wewnętrznych powierzchni rur, co sprzyja powtórnemu osadzaniu się tłuszczu i innych zanieczyszczeń. Dlatego lepiej stosować biologiczne preparaty, które rozpuszczają osady, nie niszcząc rur. Zatkane rury można też przetykać sprężyną hydrauliczną. Dopiero gdy to nie pomoże, należy wezwać hydraulika.

A co z zapachami? Napływanie gazów kanalizacyjnych do pomieszczeń sanitarnych spowodowane jest najczęściej wysysaniem wody z syfonów. Dzieje się tak wtedy, gdy instalacja kanalizacyjna nie jest odpowiednio wentylowana, wskutek czego spływające ścieki, które wypełniają cały przekrój rury, powodują powstawanie podciśnienia, i to ono wysysa wodę (zamknięcie wodne) z syfonów urządzeń sanitarnych. Przez otwarty syfon gazy z kanalizacji mają otwartą drogę do wnętrz. Zapach kanalizacji może też być wyczuwalny na zewnątrz domu - głównie na posesjach wyposażonych w szambo lub przydomową oczyszczalnię ścieków. Na szczęście zwykle można to zmienić.

Jak wentylować kanalizację

Instalacja kanalizacyjna w domach jednorodzinnych działa najczęściej grawitacyjnie, to znaczy ścieki pod własnym ciężarem spływają rurami do zewnętrznego zbiornika (szamba lub osadnika gnilnego w przydomowej oczyszczalni) albo do kolektora ulicznego. Instalacja działa dobrze, jeśli w rurach panuje ciśnienie atmosferyczne. Ponieważ podczas spływania ścieków w części instalacji tworzy się podciśnienie, które zasysa powietrze do rur, instalacja powinna być tak wykonana, by to powietrze mogło się do niej dostawać swobodnie, nie zakłócając pracy kanalizacji. Aby tak było, instalacja musi spełniać następujące warunki:

przewody muszą być prowadzone z odpowiednim spadkiem,

muszą mieć odpowiednio dobrane średnice,

instalacja musi być otwarta - na przynajmniej jednym pionie kanalizacyjnym wyprowadzonym ponad dach powinien znajdować się kominek wentylacyjny, zwany też wywiewką, doprowadzający powietrze i wyrównujący ciśnienie w instalacji do ciśnienia atmosferycznego. Umożliwia on też usuwanie gazów kanałowych powstających podczas gnicia ścieków. Inne, uzupełniające rozwiązanie to zawory napowietrzające umieszczane na pozostałych pionach i podejściach kanalizacyjnych wewnątrz domu.

Niestety, montowanie wywiewki bywa lekceważone przez monterów, a czasem rezygnują z niej sami inwestorzy, którzy obawiają się dodatkowych kosztów i przeciekania dachu w miejscu przeprowadzenia rury. Trzeba jednak pamiętać, że jej brak jest sprzeczny z przepisami i może zakłócać pracę kanalizacji. Jeśli instalacja nie ma wywiewki, a ścieki spływają do zewnętrznego zbiornika (szamba), który nie ma własnego odpowietrzania, to szybko ulegną one gniciu i zaczną się wydzielać duże ilości siarkowodoru i innych gazów. Gazy te przyspieszają korozję i niszczenie zbiorników żelbetowych.

Zasysanie wody w syfonie może także wystąpić w instalacjach wyposażonych w wywiewkę, w których nieprawidłowo wykonano podejście pod przybór, na przykład:

- ma ono zbyt małą średnicę,

- jest zbyt długie,

- składa się z więcej niż trzech kolanek.

Kominki wentylacyjne

W sklepach hydraulicznych sprzedawane są gotowe rury wywiewne z materiałami do uszczelnienia przejścia przez dach lub bez nich. Można też kupić samo zakończenie - kominek do montażu na pionie kanalizacyjnym. Najpopularniejsze są wywiewki z tworzyw sztucznych w kilku kolorach. Wielu producentów blachodachówek, dachówek ceramicznych lub cementowych oferuje własne rozwiązania kominków wentylacyjnych: z tworzyw sztucznych, żeliwa lub materiałów ceramicznych, pasujące do pokrycia dachu. Ponieważ oferta akcesoriów dachowych jest bogata, przed kupnem warto się upewnić, czy wybrany kominek wentylacyjny przeznaczony jest do montowania na pionach kanalizacyjnych. Wywiewka powinna mieć średnicę równą średnicy pionu kanalizacyjnego lub większą od niej.

Montaż. Wywiewki należy umieszczać z dala od kominów wentylacyjnych i dachowych czerpni powietrza, a odległość wywiewki od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi nie powinna być mniejsza niż 4 m (licząc w poziomie). Wysokość wywiewki wystającej ponad dach dobiera się tak, by nie było możliwe zakrycie jej śniegiem. Wysokość ta zależy od kąta nachylenia dachu i wynosi dla dachów:

- stromych - minimum 0,5 m,

- płaskich - co najmniej 1,0 m.

Zabrania się wprowadzania rur wywiewnych do kanałów wentylacyjnych i spalinowych.

Jeżeli wentylacja kanalizacji jest niesprawna (gdy np. wywiewka ma zbyt małą średnicę), pomocne mogą się okazać obrotowe nasady kominowe, wspomagające tę wentylację.

1 2  następne »