Kiedyś kominki były prawie nieodłącznym elementem wyposażenia pałacowych salonów. Pięknie wykańczane i zdobione dodawały im uroku i podkreślały ich charakter nawet wtedy, kiedy się w nich nie paliło. Za to jesienią i zimą wokół ich ognia skupiało się życie rodzinne i towarzyskie.

Z czasem kominki zaczęły z pałaców trafiać także do domów skromniejszych. Chociaż nie tak wytworne i bogate, zawsze dawały trochę ciepła i stwarzały w domu niepowtarzalny klimat. I tak było aż do ubiegłego wieku, kiedy te tradycyjne urządzenia zrewolucjonizowało wynalezienie wkładów kominkowych. Od tego czasu możliwe stało się budowanie kominków zamkniętych, które mogą być nie tylko piękną dekoracją, ale również wydajnym źródłem ciepła dla całego domu.

1. Dekoracja

Kominek nadal pozostaje bardzo ważnym elementem wyposażenia wnętrza domu i zawsze dodaje rangi pomieszczeniu, w którym się znajduje. Składają się na to:

- wielkość - bo jest jednym z największych elementów wyposażenia domu,

- miejsce - bo najczęściej ustawia się go w centrum pomieszczenia (a nawet domu - gdy na przykład zostanie umieszczony na granicy przenikających się wnętrz),

- rola - bo kiedy pali się w kominku, to wokół niego koncentruje się życie rodzinne i towarzyskie.

Dlatego tak ważne jest zwrócenie uwagi na to, co decyduje o wyglądzie i estetyce kominka. Dobrze dobrany do wnętrz będzie ich ozdobą i doda domowi szczególnego charakteru. Niedopasowany do stylu wnętrza będzie raził swoją innością. Zanim dokona się wyboru, warto więc pomyśleć, w jakim stylu będzie urządzony dom i dopiero wtedy decydować, czy kominek ma mieć wygląd tradycyjny czy też supernowoczesny .

Kominki stylizowane na dawne mogą być zarówno otwarte, jak i zamknięte. Są tym piękniejsze, im ciekawsze jest ich ozdobne wykończenie. W takim wystroju najlepiej prezentują się kominki o ukrytej w ścianie komorze dymowej i palenisku tylko nieznacznie wysuniętym poza linię ściany (,). Najczęściej obudowywane są kamiennym, ceglanym lub gipsowym portalem. Dobrze wyglądają zwłaszcza w starych domach umeblowanych antykami lub domach stylizowanych na stare.

Kominki współczesne są bardziej uniwersalne. Można do nich zaliczyć zarówno kominki tradycyjne (otwarte), budowane przy ścianie, z wysuniętym poza jej linię paleniskiem i zawieszonym nad nim trapezowym okapem, jak też kominki zamknięte z wkładem kominkowym; te drugie stwarzają nawet więcej możliwości intrygujących aranżacji. Sprzyjają temu zwłaszcza różne ciekawe wkłady, wśród których warto wymienić takie z owalnymi półokrągłymi szybami, z szybami z dwóch, a nawet z trzech stron, nadające się znakomicie do kominków budowanych przy wolno stojącej ścianie, na przykład na granicy holu i salonu, czy też wkłady z dużymi pionowymi szybami - do minimalistycznych kominków ukrytych w ścianie. Kominki współczesne z wkładami można wykańczać w niekonwencjonalny sposób, stosując najrozmaitsze materiały.

Kominki "futurystyczne" mają bardzo nietypowe kształty i na pierwszy rzut oka często nie zdradzają swojej roli. W nowoczesnym wnętrzu taki kominek może być najważniejszym sprzętem, zwłaszcza jeśli jego autorem jest zdolny projektant, który potrafi nadać szczególną rangę domowemu ognisku. W tej grupie na uwagę zasługują urządzenia, które - zamiast stać - "zwisają" z sufitu na kominie. Ich zaletą jest to, że można je zaprojektować praktycznie w dowolnym miejscu domu, gdyż nie muszą stać przy tradycyjnym kominie. Ciekawe są też kominki, w których ogień można oglądać z każdej strony.

2. Ogrzewanie

Chociaż kominki zawsze służyły do ogrzewania, te tradycyjne - otwarte - nigdy nie były wysokowydajnymi źródłami ciepła. Taki kominek oddaje bowiem ciepło przede wszystkim przez promieniowanie, a to znaczy, że wprawdzie w jego pobliżu łatwo można się ogrzać, ale nie jest on w stanie równomiernie ogrzać całego pomieszczenia, a tym bardziej kilku pomieszczeń. W dodatku otwarte kominki, chociaż nagrzewają powietrze w swoim najbliższym otoczeniu, zasysają znaczną część tego powietrza i wyrzucają je przez komin razem z dymem. A jeżeli już mowa o niedogodnościach - to w takich kominkach nie ma jak regulować ilości oddawanego ciepła.

Bez porównania większe możliwości grzewcze mają kominki zamknięte. Ciepło nie jest w nich oddawane przez promieniowanie, lecz za pośrednictwem czynnika grzewczego, jakim jest powietrze. Ogrzewa się ono opływając rozgrzany wkład, a następnie specjalnymi izolowanymi kanałami o średnicy od 100 do 160 mm może być rozprowadzane na dalsze odległości. Na zakończeniach kanałów, które mogą się znajdować zarówno w ścianach (nad podłogą lub pod sufitem), jak i w suficie, umieszcza się kratki wentylacyjne z regulacją lub anemostaty. W taki sposób, w zależności od rodzaju zastosowanego obiegu powietrza, kominkiem zamkniętym można ogrzać od kilku do kilkunastu pomieszczeń.

w Obieg naturalny. W systemie z obiegiem naturalnym wykorzystywane jest zjawisko konwekcji, czyli unoszenia się gorącego powietrza w obudowie kominka. Uchodzące ku górze powietrze jest rozprowadzane kanałami do innych pomieszczeń. Zaletą obiegu naturalnego jest niezawodność (bo system nie jest zasilany energią elektryczną) i stosunkowo niewysokie koszty inwestycyjne, wadą zaś to, że nie można tym systemem ogrzewać więcej niż trzech-czterech pomieszczeń, a powietrze może być rozprowadzane najwyżej na odległość 3 m od kominka.

w Obieg wymuszony. Znacznie większe możliwości ogrzewania daje zamontowanie w systemie ogrzewania kominkowego specjalnie wygłuszonej turbiny elektrycznej, wymuszającej przepływ gorącego powietrza. Zależnie od rodzaju zastosowanej turbiny systemy działają na zasadzie:

- ciśnienia wytwarzanego przez turbinę umieszczoną pod wkładem - takie rozwiązanie z wykorzystaniem tzw. turbin nadmuchowych na zimne powietrze ma mniejszą wydajność i przepustowość (do 150 m3/godz.);

-podciśnienia wytwarzanego przez turbinę umieszczoną nad kominkiem - turbiny te mają przepustowość nawet do 600 m3/godz. i są w stanie rozprowadzić powietrze nawet do ośmiu-dziesięciu pomieszczeń.

Uwaga! Dla właściwego funkcjonowania ogrzewania kominkowego bardzo ważna jest możliwość swobodnej cyrkulacji powietrza - to już ogrzane, które systemem kanałów dociera do pomieszczeń, po schłodzeniu musi mieć możliwość powrotu do pomieszczenia z kominkiem. Najłatwiej zapewnić to pozostawiając około 2-centymetrowe szczeliny między drzwiami a podłogą.

1 2  następne »