Urlopowe malowanie

Znakomite zajęcie dla słomianych wdów i wdowców. Nowoczesnymi farbami może odnowić ściany i sufity nawet duże dziecko. Nie kapią, nie szkodzą zdrowiu, doskonale kryją, są dostępne w kilkunastu fakturach i setkach kolorów.
Malowanie stało się przyjemnością, odkąd producenci oferują farby bardzo dobrej jakości, dostępne w niemal nieograniczonej liczbie barw i różnego rodzaju fakturach. Odnowienie wnętrz takimi farbami nie wymaga ani wielkiej wprawy, ani malarskiego doświadczenia. Wystarczy dobry pomysł i kilka wolnych od pracy i domowników dni. By jednak niespodzianka dla powracającej z urlopu rodziny była miła, zanim pod wpływem kolorowej reklamy telewizyjnej sięgniemy po pędzel lub wałek, warto poznać kilka podstawowych zasad malowania.

Do kuchni i łazienki

Ogólnodostępne farby przeznaczone do malowania wnętrz to wodne farby dyspersyjne, zwane też emulsyjnymi. Mają one dobrą przyczepność do podłoża, są trwałe i odporne na ścieranie. Można je stosować na wszystkie podłoża: tynk, beton, cegły, płyty gipsowo-kartonowe, drewno, a niektóre nawet na metal. Farby emulsyjne są gęste (mają postać galaretki), a dzięki temu bardzo wydajne. Zazwyczaj nie kapią (mają właściwości tiksotropowe), bardzo dobrze kryją i rozprowadzają się po powierzchni, a niektóre z nich nawet pachną podczas nanoszenia.

Farby dyspersyjne nieco różnią się między sobą właściwościami, które zależą od rodzaju zastosowanego spoiwa. Tak naprawdę jednak prawie nikt nie pyta w sklepie o ich rodzaj, dużo łatwiej poprosić o farbę dostosowaną do pomieszczenia: kuchni, łazienki, pokoju dziecięcego.

Uwaga! Farby dla alergików nie powinny zawierać szkodliwych substancji. Takie farby można rozpoznać po umieszczonym na opakowaniu znaku Błękitnego Anioła, symbolu E.L.F., znaku rekomendacji PTE (Polskiego Towarzystwa Alergologicznego) lub znaku EU FLOWER.

Przed malowaniem

Przed wizytą w sklepie trzeba się odpowiednio przygotować. Przede wszystkim:

- policzyć powierzchnię ścian i sufitów do malowania - by obliczyć, ile farby będzie potrzebne, wystarczy powierzchnię do malowania (m2) podzielić przez jej wydajność (m2/l); informację o wydajności farby zwykle umieszcza się na opakowaniu;

- sprawdzić rodzaj podłoża - dzięki takiej informacji wiadomo będzie, czy trzeba stosować farbę gruntującą, podkładową czy izolującą;

- wybrać kolor ścian - w sklepie trudno podjąć właściwą decyzję; pomocne mogą być w tym opracowywane przez producentów katalogi lub broszury z zestawieniami kolorów, próbniki, paski oraz programy komputerowe na płytach CD lub zamieszczane na stronach internetowych.

Sposoby na kolor

Na sklepowych półkach są i farby gotowe do użycia, fabrycznie barwione przez producentów na kilkanaście najpopularniejszych kolorów, i farby białe (bazowe), które można poddać kolorowaniu w mieszalniku. Kolor farby można wybrać z udostępnianej przez wybranego producenta palety lub stworzyć własny odcień. Następnie komputerowo dozuje się odpowiednie pigmenty i miesza je z farbą bazową. Warto zapisać kod takiego koloru, nawet jeśli receptura sporządzona na specjalne życzenie jest komputerowo archiwizowana. Gdy w trakcie malowania zabraknie farby, można wrócić do sklepu i według kodu sporządzić farbę o identycznej barwie.

Uwaga! Przy zakupie warto skorzystać z możliwości otrzymania próbki preparatu i wykorzystać ją do malowania próbnego.

Nie tylko kolor

Czasem sam kolor nie wystarczy, by ściany wyglądały interesująco. Oto, co jeszcze wpływa na efekt dekoracyjny.

Połysk. Oprócz koloru farby po nałożeniu tworzą powłokę o różnym stopniu połysku: wysokim, lekkim, półmatowym (satynowym) i matowym. Na ich opakowaniach często są podawane opisowe określenia: jedwabisty połysk z dodatkami opalizującymi, perłowy połysk, głęboki mat z antyrefleksyjną powierzchnią, półmat skorupki jajka lub zamszowej tkaniny. Im bardziej błyszcząca powłoka, tym większa jej odporność na zmywanie i tym lepiej odbija światło (wnętrza wydają się większe i jaśniejsze).

Faktura. Można ją uzyskać, stosując farby strukturalne. Są one dostępne w postaci gęstej masy, której po nałożeniu nadaje się fakturę, używając rozmaitych narzędzi: szpachelek, specjalnych wałków, pędzli, gąbek albo szmatek. Dostępne są też farby z dodatkiem granulatu podobnego do piasku. Nadają one malowanej powierzchni wygląd chropowatego tynku układanego tradycyjną techniką.

Przecieranie. Można je uzyskać, nakładając na siebie cienkie warstwy farb w różnych kolorach. Na ścianę nanosi się najpierw farbę podkładową (powinna być jaśniejsza niż wierzchnia), a następnie warstwę wierzchnią. Zanim zdąży wyschnąć, zaciera się ją za pomocą gąbki, szczotki z włosia, pogniecionej gazety, szpachelki lub specjalnego narzędzia - na przykład wałka z folii czy skrawków skóry, które pozostawiają na ścianie oryginalny wzór.

Szablony. Dzięki nim można ozdobić ściany szlaczkami. Najlepszymi narzędziami do tego są tampon z gąbki i mały pędzelek (do drobniejszych wzorów). Trzeba jedynie pamiętać, by użyć farby gęstej. Zbyt rzadka będzie wyciekać poza brzegi szablonu.

Przygotowanie podłoża

Podstawą sukcesu w malowaniu jest dobrze przygotowane podłoże. Sposób postępowania zależy od rodzaju i stanu podłoża. Nie powinno się ono kruszyć, pylić i rozwarstwiać. Oto użyteczne testy.

Nasiąkliwość. Spryskaj podłoże wodą i obserwuj. Jeżeli woda szybko wsiąka, oznacza to, że jest chłonne.

Pylenie. Wystarczy przetrzeć powierzchnię ręką. Jeśli zostaje na niej biały pył - podłoże jest pylące.

Przyczepność starej powłoki. Naklej na podłoże taśmę malarską i po chwili oderwij. Jeśli odkleja się razem z farbą, usuń całą starą powłokę.

Nośność. Zarysuj podłoże ostrym narzędziem lub opukaj młotkiem. Gdy jego fragmenty trudno zarysować, trzeba je uznać za mocne. Jeśli łatwo kruszą się i odspajają - za słabe; wtedy należy je usunąć, a ubytki tynku oczyścić i wypełnić zaprawą gipsową.

Uwaga! Zawilgocenia należy przede wszystkim osuszyć i usunąć przyczynę ich powstawania. Dopiero wtedy usuwa się pleśń, a miejsce po niej pokrywa preparatem pleśniobójczym.

Malarskie sztuczki

Jasne ściany poszerzają pomieszczenie, a ciemne je zwężają.

Ciemny sufit sprawia, że pomieszczenie wydaje się niższe, natomiast jasny - optycznie je podwyższa.

Jeżeli ścianę znajdującą się na wprost wejścia pomalujemy ciemną farbą, pomieszczenie będzie wydawało się krótsze. Jeśli chcemy, by wydawało się dłuższe, ścianę trzeba rozjaśnić. Pomieszczenie będzie wydawało się nieco szersze i niższe, jeśli ściany i sufit będą miały ten sam kolor. Pionowe pasy na ścianach podwyższają pomieszczenie, a poziome - obniżają.

Nierówności powierzchni można zatuszować, stosując farbę matową lub o niewielkim stopniu połysku albo farbę strukturalną.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład



Więcej o: