Tradycyjne przygotowywanie na budowie zaprawy tynkarskiej wymagało samodzielnego odmierzenia i mieszania poszczególnych składników. Dokładność ich dozowania była niewielka, więc jakość takich tynków nie była najlepsza.

Dziś, dzięki odmierzaniu składników w fabryce, gotowe zaprawy są lepsze od przygotowywanych samodzielnie. Nie przysparzają też kłopotów wykonawcom, którzy przyrządzają je błyskawicznie według prostej recepty: wysypać z worka i wymieszać z wodą. Właściciele domów są zadowoleni z szybkiego postępu prac, a same tynki mają poprostu bardzo dobrą jakość, niezależnie od partii materiału, z jakiej pochodzą.

Tynk tynkowi nierówny

We wnętrzach stosuje się tynki cementowo-wapienne i gipsowe. Trudno jednoznacznie powiedzieć, który z nich jest lepszy. To, co dla jednych jest wadą, dla drugich może być zaletą. Jedni uważają, że tynki gipsowe sprawiają, iż ściana wygląda jak "blaszana puszka", inni narzekają na fakturę piasku i delikatne zarysowania tynków cementowo-wapiennych. A przecież wiadomo, że nawet najstaranniej wykonane tynki cementowo-wapienne nie mają idealnie gładkiej powierzchni, bo ich faktura jest naturalnie chropowata. Jeśli wolimy nieskazitelnie gładkie ściany, powinniśmy zdecydować się na tynki gipsowe.

Tynki cementowo-wapienne. Zgodnie z nazwą - oprócz dodatków uszlachetniających - zawierają dwa spoiwa: cement i wapno. Cement nadaje tynkowi odpowiednią twardość, natomiast dzięki zawartości wapna mają dobrą urabialność - zaprawę bardzo łatwo się przygotowuje i układa. Poza tym tynki cementowo-wapienne wypełniają dokładnie wszystkie nierówności muru, "uszczelniają" go, doskonale trzymają się podłoża, a na ich powierzchni rzadko pojawiają się pęknięcia. Po ułożeniu tynki tego typu są paroprzepuszczalne - ich warstwa nie zakłóca przepływu pary wodnej przez ściany wykonane z materiałów porowatych, na przykład z betonu komórkowego.

Choć tynki cementowo-wapienne trudno uszkodzić, to jeśli już się to stanie, miejsce naprawy będzie widoczne.

Tynki cementowo-wapienne układa się zwykle w trzech warstwach (obrzutka, narzut i gładź) o łącznej grubości 1,5 cm.

Tynki gipsowe. Są dość delikatne - łatwo je zarysować, ale też nietrudno naprawić. Co ważne, miejsce po uzupełnieniu wgłębienia raczej nie będzie widoczne.

Niezwykle istotne, zwłaszcza dla alergików, jest też to, że tego rodzaju tynki mają - oprócz właściwości antyseptycznych - taki sam współczynnik pH jak nasza skóra, więc nie powodują podrażnień.

Tynki gipsowe utrudniają też rozprzestrzenianie się ognia - zawarte w strukturze gipsu cząsteczki wody krystalicznej sprawiają, że tynk gipsowy nagrzewa się trzy razy wolniej niż cementowo-wapienny, a para wodna uwalniająca się w czasie pożaru spowalnia proces nagrzewania ściany.

Mimo że gips jest postrzegany jako materiał kruchy, to wytrzymałość tynków gipsowych jest duża - są odporne na ścieranie, a wbicie gwoździa nie kończy się odpryśnięciem kawałka wyprawy. Trzeba jednak pamiętać o tym, że tynki gipsowe w kontakcie ze stalą powodują jej szybką korozję. Do zawieszenia obrazów lepiej więc użyć wkrętów umieszczanych w kołkach rozporowych.

Największym wrogiem tynków gipsowych jest wysoka wilgotność. Są one jednak na tyle odporne, iż z powodzeniem można je stosować w pomieszczeniach, w których wilgotność nie przekracza 80%, a więc w łazienkach i kuchniach.

Dla tynków gipsowych wahania temperatury nie są groźne, pod warunkiem że w pomieszczeniu nie będzie się utrzymywała bardzo wysoka wilgotność. Co innego, gdy pomieszczenie jest nieogrzewane (na przykład garaż) lub źle wentylowane. Wtedy tynki gipsowe tracą swoją wytrzymałość.

Wrażliwość na wilgoć tynków gipsowych ma jednak swoje plusy. Wyroby gipsowe absorbują wilgoć z powietrza, gdy jest jej w nim za dużo. Gdy powietrze w pomieszczeniu "wysycha", tynki gipsowe oddają mu wilgoć. Producenci nazywają tę właściwość "regulacją mikroklimatu w pomieszczeniu".

Tynki gipsowe układa się w jednej warstwie, która ma nie więcej niż 2 cm grubości.

Sporne wykończenie ściany

Nie ma specjalnej różnicy zarówno jeśli chodzi o koszty, czas trwania prac i wysychanie obu tynków. Ryzyko nieprawidłowego nałożenia jest również porównywalne. Problemów może jednak dostarczyć sposób wykończenia ściany.

O ile tynki cementowo-wapienne można wykańczać w dowolnie, o tyle istnieje przeświadczenie, że tynki gipsowe nie są dobrym podkładem pod okładziny ceramiczne, tudzież podwarstwy hydroizolacji. Jest to przekonanie błędne, ale dość mocno zakorzenione wśród glazurników, którzy swoją opinię na ten temat przekazują dalej, najczęściej na forach internetowych.

Inne stanowisko prezentują producenci tynków gipsowych, którzy dopuszczają praktycznie każde ich wykończenie, informując przy tym o konieczności odpowiedniego zagruntowania tynku.

1 2  następne »