Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego

Maciej Grodnicki; rysunek: Małgorzata Ślińska
03.02.2005 , aktualizacja: 16.07.2012 16:31
A A A Drukuj
To, czy na upatrzonej działce można będzie zbudować dom jednorodzinny, zależy od zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sprawa nie jest jednak prosta tam, gdzie planu nie ma. A takich terenów jest w Polsce bardzo wiele.
Nowa Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która weszła w życie 11 lipca 2003 r., miała ułatwić i przyspieszyć inwestycje. Rzeczywiście - uregulowania w niej zawarte uproszczą niektóre procedury. Wcześniej jednak nie przedłużono ważności starych - sprzed 1995 r. - planów miejscowych, które wygasły z końcem 2002 r. lub 2003 r. To oznacza dla inwestorów nowe utrudnienia. Gminy miały wprawdzie osiem lat na opracowanie planów, ale głównie z powodu braku środków tego nie zrobiły, zatem od początku tego roku w wielu z nich nie ma obowiązującego planu miejscowego. Sytuacja osób budujących się w takich gminach jest gorsza.

Dlaczego plan jest tak ważny

Plan miejscowy składa się z tekstu w postaci uchwały rady gminy oraz rysunku, który jest załącznikiem do uchwały. Ów rysunek - mapa terenu, na którym dany plan obowiązuje - według nowej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym musi być sporządzony w skali 1:1000, dzięki czemu będzie bardzo szczegółowy (dotychczas plany sporządzano najczęściej w skali 1:5000, a nawet 1:10 000). Ustawa wskazuje też, jakie elementy muszą się znaleźć w planie. Są to m.in.:

  • przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania;

  • parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym linie zabudowy, gabaryty obiektów i wskaźniki intensywności zabudowy;

  • szczegółowe zasady oraz warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym;

  • szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy;

  • zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji oraz infrastruktury technicznej;

  • sposób i termi- tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów.

    Taka szczegółowość i jednoznaczność planu jest ważna, ponieważ od 11 lipca 2003 r. na podstawie wypisu z planu można opracowywać projekty budowlane. Bezpośrednio na podstawie nowych planów wydawane będą pozwolenia na budowę. W planach miejscowych znajdują się więc bardzo ważne informacje dla inwestorów potrzebne na etapie wyboru działki. Z planu inwestor dowie się nie tylko tego, czy na upatrzonej działce będzie mógł wybudować taki dom, jaki zamierza, ale też tego, czy w ogóle będzie na niej można cokolwiek zbudować. Informacje te potrzebne będą również na etapie powstawania projektu - bo to treść planu miejscowego jest podstawą do jego opracowania.

    O czym przesądza plan

    W planach miejscowych powinny być zawarte między innymi takie oto informacje:

  • czy na danej działce można zbudować dom jednorodzinny,

  • jaki konkretnie dom można zbudować - np. parterowy czy piętrowy, z dachem stromym czy płaskim, o jakiej szerokości frontu,

  • jaka jest maksymalna dopuszczalna wysokość zabudowy,

  • jaka ma być minimalna odległość domu od drogi,

  • gdzie będzie biegła droga i czy nie zajmie części działki, co może utrudnić budowę w tym miejscu albo zmienić cichą dotychczas okolicę w hałaśliwą.

    Budowanie według nowej ustawy

    Od 11 lipca 2003 r. na terenach gmin, które mają ważne plany miejscowe (czyli uchwalone po 1 stycznia 1995 r. i wszystkie, które powstaną pod rządami nowej ustawy), nie trzeba już występować o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (dawniej - decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu). Informacje, które dotychczas się w niej znajdowały, teraz zawierać będzie pla- miejscowy.

    Jeśli w gminie takich planów brak, decyzja o warunkach zabudowy będzie potrzebna.

  • Zobacz także

    Materiały budowlane

    Znajdź produkty z oferty producentów materiałów budowlanych