Podatki należy (niestety) płacić nie tylko od dochodów czy z tytułu posiadania nieruchomości. Musimy je także odprowadzać do skarbu państwa, gdy zawieramy umowy dotyczące czynności cywilnoprawnych.

Które umowy?

Wśród czynności cywilnoprawnych, które podlegają opodatkowaniu, należy wymienić:

- umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,

- umowy pożyczki,

- umowy darowizny - ale tylko wówczas, gdy obdarowany przejmuje z darowizną długi albo zobowiązania darczyńcy (np. działkę, na której ustanowiono hipotekę); podatkowi podlega wtedy wyłącznie wartość przejętego długu,

- ustanowienie hipoteki,

- umowy dożywocia,

- umowy o dział spadku,

- umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej wzajemnych spłat lub dopłat,

- ustanowienie odpłatnego użytkowania oraz odpłatnej służebności,

- zmiany wyżej wymienionych umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych,

- orzeczenia sądów oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione wcześniej.

Kiedy płacić?

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zawarcia umowy. Od tego dnia podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni. Wyjątkiem będzie sytuacja, gdy umowa zawierana jest przed notariuszem (wszystkie umowy kupna-sprzedaży nieruchomości) - wówczas to on dokonuje obliczenia, pobrania i zapłaty podatku.

Dwie strony czy jedna?

Obowiązek podatkowy ciąży co do zasady na obu stronach umowy. Przepisy przewidują jednak wyjątki, jednoznacznie wskazując, która ze stron umowy opłaca podatek.

Jednostronny obowiązek podatkowyciąży:

- przy umowie sprzedaży - na kupującym,

- przy umowie darowizny - na obdarowanym,

1 2 3  następne »