Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym

Iwona Szczepaniak

Taras, zwłaszcza ten nad ogrzewaną częścią domu, to jeden z trudniejszych do wykonania elementów konstrukcji budynku. Nie oznacza to jednak, że nie da się go zrobić poprawnie.

taras na pomieszczeniem ogrzewanym
Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym należy potraktować jak rodzaj dachu płaskiego
Fot. DLH Poland
Konstrukcją nośną (płytą) każdego tarasu nad pomieszczeniem jest znajdujący się nad nim strop. To właśnie na nim układa się warstwy izolacyjne i wykończeniowe. Aby zmieściły się wszystkie, poziom wierzchu płyty należy odpowiednio zaplanować, uwzględniając ich łączną grubość. Wynosi ona co najmniej kilkanaście centymetrów. O tyle zwykle trzeba obniżyć płytę tarasu w stosunku do poziomu posadzki w pomieszczeniu sąsiadującym z tarasem.

Płyta powinna mieć 1,5-2 proc. spadek (nachylenie) ukształtowany od ściany domu na zewnątrz. Wtedy woda opadowa nie będzie stała na tarasie, lecz swobodnie spłynie z jego powierzchni. Najlepiej byłoby, gdyby nachylenie to zostało wykonane już podczas wylewania płyty.

Każdy taras przed ostatecznym wykończeniem wymaga odpowiedniego zabezpieczenia materiałami dobrej jakości i szczególnej dbałości o detale. Warstwy izolacji i ich układ zależą od tego, nad jakim pomieszczeniem taras się znajduje. Prostszy w wykonaniu jest taras nad pomieszczeniem nieogrzewanym, znacznie trudniejszy - nad ogrzewanym.

Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym jest rodzajem dachu płaskiego.Wymaga więc, tak samo jak dach, izolacji termicznej i przeciwwilgociowej. Te dwie warstwy można ułożyć na dwa sposoby: tradycyjnie lub nowocześnie - w odwróconym układzie.

Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym - tradycyjnie

W tradycyjnym rozwiązaniu bezpośrednio na stropie układa się betonową warstwę spadkową, a na niej kolejno izolację termiczną, wylewkę betonową i izolację przeciwwilgociową.. Tę ostatnią zwykle wykonuje się z mas wodoodpornych i mat drenująco-oddzielających. Jeśli użyjemy tych materiałów, nie będzie konieczne układanie kolejnej warstwy wylewki betonowej. Bezpośrednio do izolacji przeciwwilgociowej można przyklejać wykończenie z płytek ceramicznych.

Masy wodoodporne. Tworzą one elastyczną, szczelną i bezspoinową powłokę, która dodatkowo kryje niewielkie rysy. Preparaty tego typu nakłada się pacą prostą lub ząbkowaną, w dwóch warstwach o łącznej grubości 2-4 mm. Pierwsza jest traktowana jako izolacja, druga - jako klej do płytek.

Uwaga! Aby zwiększyć przyczepność masy do obróbek blacharskich, wcześniej należy je odtłuścić, pokryć warstwą żywicy epoksydowej i posypać drobnym piaskiem. Po związaniu nadmiar piasku się usuwa.

Maty. Wytwarza się je z odpornej na nacisk, wodoszczelnej i elastycznej folii polietylenowej, pokrytej obustronnie powłoką z flizeliny. Niektóre z nich mają wytłoczone na spodniej stronie wgłębienia. Zapewnia to dobrą przyczepność zapraw klejowych, którymi mocuje się matę do wylewki; stosuje się do tego zaprawy elastyczne, szybkowiążące. Po ułożeniu taka warstwa tworzy wytrzymałą na obciążenia powierzchnię, redukującą naprężenia spowodowane zmianami temperatury.

Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym - nowocześnie

Do ochrony przed wodą, która cały czas "stoi" na dachu, trzeba zastosować lepszą izolację. Dlatego nazywa się ją przeciwwodną (hydroizolacją), a nie przeciwwilgociową. W tym rozwiązaniu na stropie układa się najpierw izolację przeciwwodną, a dopiero na niej ocieplenie. Taki układ sprawia, że izolacja przeciwwilgociowa jest skuteczniej chroniona przed oddziaływaniem niskiej i wysokiej temperatury (oraz jej wahań), a także przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Na izolację przeciwwodną nadają się jedynie papy termozgrzewalne i membrany kauczukowe (EPDM). Po ich ułożeniu sprawdza się szczelność tej warstwy, wykonując próbę wodną. W tym celu odcina się odpływ, a następnie zalewa taras wodą do wysokości 10 cm i pozostawia na około 72 godziny.

Ze względu na to, że izolacja termiczna jest w tym układzie narażona na długotrwałe i bezpośrednie działanie wody, powinno się ją wykonać z polistyrenu ekstrudowanego. Dodatkowo, jego warstwa powinna być grubsza o 20 proc. od warstwy izolacji termicznej w rozwiązaniu tradycyjnym.

Ocieplenie układa się na izolacji przeciwwilgociowej w taki sposób, aby nie było mostków termicznych. Płyty powinny mieć więc wyprofilowane krawędzie, umożliwiające łączenie ich na pióro i wpust. Materiał ocieplenia przykrywa się warstwami wykończeniowymi.

Na powierzchni tarasu z odwróconym układem warstw można ułożyć płyty betonowe lub kamienne, podesty drewniane albo też założyć trawnik lub ogród. Ten ostatni sposób, ze względu na duże obciążenie, wymaga projektu.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład



Skomentuj:

Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym