Dwa sposoby na cichą podłogę z paneli

Tekst: Barbara Kawecka-Zygadło; konsultacja Wojciech Warchoła, Baltic Wood SA, Marek Konstańczak, Barlinek SA, Michał Strawa, Studio Qbik S.C.

Odgłosy chodzenia po podłodze z paneli odbierane są często jako stukot. To spora wada, ale na szczęście można jej zapobiec.

Nowoczesne posadzki, które umożliwiają błyskawiczne wykończenie wnętrz, wcale nie muszą być hałaśliwe. Warunek: podczas wykańczania domu trzeba starannie odizolować elementy, przez które mogą się przenosić uciążliwe dźwięki i drgania.
Nowoczesne posadzki, które umożliwiają błyskawiczne wykończenie wnętrz, wcale nie muszą być hałaśliwe. Warunek: podczas wykańczania domu trzeba starannie odizolować elementy, przez które mogą się przenosić uciążliwe dźwięki i drgania.
Fot. Materiały firmy: Barlinek
Drewno niezbyt dobrze pochłania dźwięki. Szczególnie odczuwają to mieszkańcy domów, w których drewniane panele podłogowe ułożone są bez izolacji akustycznej. Odgłosy stąpania po takich posadzkach odbierane są jako nieprzyjemne stukanie. Dokuczliwe dla mieszkańców takiego domu są również dźwięki powietrzne wywołane głośnymi rozmowami czy słuchaniem radia.

Dźwięki materiałowe, czyli powstające w wyniku uderzeń, są szczególnie dokuczliwe w pomieszczeniu położonym piętro niżej, zwłaszcza gdy także w stropie brakuje skutecznej izolacji akustycznej.

Niestety, w budynkach jednorodzinnych niewłaściwe wykonanie izolacji akustycznych jest błędem bardzo powszechnym. Nierzadko też izolacji takich nie wykonuje się wcale. A dokuczliwy hałas można by znacznie zredukować, gdyby stropy międzypiętrowe wykonywano tak, by nie przenosiły dźwięków, a pod posadzki z paneli układano odpowiednie warstwy tłumiące lub - co jest rozwiązaniem jeszcze mało znanym - zastosowano specjalny sposób klejenia takich posadzek do podłoża.

Sposób pierwszy: wyciszenie posadzki pływającej

Parkiety z paneli zaleca się układać jako tzw. posadzki pływające, to znaczy nieprzytwierdzane niczym do podłoża. Najważniejszą zasadą układania posadzki pływającej jest zapewnienie swobody ruchu jej elementów, aby mogły po podłożu bez przeszkód "pływać", w miarę jak drewno kurczy się i pęcznieje wskutek zmian wilgotności powietrza w pomieszczeniu. Ma to bardzo istotne znaczenie dla stanu i wyglądu posadzki: mimo że w ciągu roku zmienia się wilgotność powietrza w pomieszczeniach (zimą zwykle jest sucho, latem - wilgotno), posadzka pozostaje równa - nie deformuje się i nie ma szpecących szpar.

Posadzkę pływającą z paneli warstwowych nietrudno ułożyć nawet w remontowanym domu czy mieszkaniu. Można to zrobić nawet bez wynoszenia z pomieszczenia wszystkich mebli. Samo układanie jest szybkie i łatwe, a ułożona podłoga - od razu gotowa do eksploatacji.

Dylatacje. Aby posadzka pływająca mogła się bez przeszkód poruszać po podłożu, musi mieć tzw. dylatacje, czyli odpowiednich rozmiarów wolne przestrzenie wzdłuż ścian oraz wokół wszystkich innych elementów konstrukcyjnych, które mogłyby ją "uwięzić": schodów, filarów i ryzalitów, czyli występów muru, a także rur przechodzących przez strop. Dylatacje trzeba też zostawić wzdłuż połączeń podłogi drewnianej z ceramiczną lub kamienną.

Izolacja akustyczna. Między podłożem a posadzką pływającą powinno się ułożyć materiał, który tłumi dźwięki. Ponieważ podłoże nierzadko wymaga też wyrównania, na warstwy te stosuje się często materiały, które spełniają równocześnie obydwie funkcje: izolują akustycznie i wyrównują podłoże. Oto przykłady takich materiałów.

  • Mata Pianomat grubości 3 mm. Bardzo elastyczna pianka, niwelująca nierówności podłoża. Chroni przed przenoszeniem dźwięków uderzeniowych. Zapobiega tworzeniu się mostków akustycznych. Może być stosowana na ogrzewaniu podłogowym.

  • EKO-PŁYTY ze sprasowanych wiórów drzewnych. Bardzo lekkie i porowate, a więc dobrze tłumią dźwięki.

  • Maty korkowe grubości 1,8 mm. Bardzo dobra izolacja akustyczna: najskuteczniej zapobiegają "stukotaniu" posadzki. Ściśliwe i elastyczne, a więc łatwo powracają do pierwotnego kształtu.

    Nie nasiąkają wodą; jeden z najtrwalszych materiałów organicznych.

  • Tektura falista. Tłumi dźwięki i niweluje nierówności podłoża.

  • Mata podpodłogowa TUPLEX grubości 2,6 mm. Dwie warstwy folii polietylenowej rozdzielone warstwą granulek styropianowych. Dobrze tłumi odgłosy kroków. Można ją stosować jako izolację przeciwwilgociową pomiędzy parkietem i podłożem, na przykład gdy podkład nie jest jeszcze wystarczająco suchy.

    Sposób drugi: klejenie posadzki do podłoża

    Polega na przyklejeniu posadzki z paneli do wykonanej na stropie podłogi pływającej. Przyklejenie posadzki do tak wykonanego podłoża wycisza dokuczliwe odgłosy kroków i ogranicza rozchodzenie się z pomieszczenia dźwięków powietrznych (TV, radio, rozmowa). Panele drewniane przykleja się do jastrychu dociążającego warstwę izolacji akustycznej stropu (wykonywanej zwykle ze styropianu elastycznego, twardej wełny mineralnej lub miękkiej płyty pilśniowej). W ten sposób powstaje konstrukcja znacznie lepsza akustycznie niż posadzka pływająca. Mniejsza akustyczność (lepsze tłumienie dźwięków uderzeniowych) takiej posadzki wynika z tego, że jastrych wraz z przyklejonymi panelami ma znacznie większą masę niż sama posadzka drewniana.

    Uwaga! Klejenie do jastrychu parkietów warstwowych jest szczególnie korzystne w pomieszczeniach z ogrzewaniem podłogowym. To że nad jastrychem nie ma warstwy tłumiącej dźwięki, eliminuje straty wynikające z jej oporu cieplnego, a więc zapewnia bardziej ekonomiczną pracę ogrzewania podłogowego.

    Sposób klejenia. Deski trójwarstwowe przykleja się do jastrychu, a między sobą łączy na bezklejowe złącza zatrzaskowe. Jeśli użyje się właściwego kleju, takie związanie posadzki z podłożem nie zaburza naturalnej "pracy" drewna na krawędziach desek.

    Uwaga! Jeśli między jastrychem a stropem nie ma skutecznej izolacji akustycznej, przyklejenie posadzki do jastrychu spowoduje bezpośrednie przenoszenie dźwięków do pomieszczenia pod stropem. Każdy krok czy stukot upadającego przedmiotu będzie wtedy słyszalny piętro niżej!

    Kleje do mocowania posadzek trójwarstwowych. Posadzki z dużych elementów drewnianych należy przyklejać klejami poliuretanowymi lub syntetycznymi klejami o możliwie najmniejszej zawartości rozpuszczalników. Kleje należy nakładać na podłoże zagruntowane odpowiednim preparatem. Oto przykładowe zestawy:

  • UZIN (UZIN) - preparaty dwuskładnikowe:

    - grunt do podłoża UZIN PE 420 A/B,

    - klej poliuretanowy UZIN MK 92 S.

  • REVIN (VERMEISTER) - jednoskładnikowe:

    - grunt do podłoża PRIMER AL,

    - klej rozpuszczalnikowy REVIN Al.

    Uwaga! Do klejenia posadzek trójwarstwowych nie zaleca się stosować klejów wodnych ani takich klejów syntetycznych, które podczas wysychania mogłyby spowodować wzrost wilgotności desek trójwarstwowych, a w efekcie - ich wybrzuszenie.

    Dylatacje. Posadzka drewniana przyklejana do podłoża, podobnie jak "pływająca", także musi mieć szczeliny dylatacyjne wokół ścian i innych trwałych elementów konstrukcyjnych. Taka posadzka jest również wrażliwa (choć w znacznie mniejszym stopniu) na zmiany wilgotności w pomieszczeniu.

  • Skomentuj:

    Dwa sposoby na cichą podłogę z paneli