Domek na drzewie

TEKST I ZDJĘCIA: Mariusz Purta STYLIZACJA: Bożena Kocój PROJEKT WNĘTRZA: Anna Jabłońska/Anonim Projekt

Tak nazwali moją sklejkową sypialnię ukochani siostrzeńcy - śmieje się Beata. Co prawda nie mieszka w lesie, lecz w centrum stolicy, ale sklejka faktycznie sprawiła, że wnętrza nabrały przytulności i wydają się być bliższe natury niż głośnej metropolii.

STONOWANE BARWY. W całym mieszkaniu dominują spokojne beże, biele i szarości, żywsze kolory występują tylko w dodatkach. W ścianie, na której wisi dziś telewizor, była niepraktyczna wnęka. Architektka zlikwidowała ją (powiększając dzięki temu garderobę), a nowo postawioną ścianę wyłożyła płytkami imitującymi cegłę (sklep Bartico). Pod sufitem zaprojektowała ramę z płyty gipsowo-kartonowej, w której zamontowano oświetlenie punktowe. Kanapa jest ze sklepu Agata, dywanik z decoretro.com.pl Obrazy na ścianie Beata przywiozła z egzotycznych podróży. Na przykład akcenty orientalne wiążą się z wyprawą do Chin, gdzie organizowała festiwal 'Polskie Kręgi Sztuki'.
STONOWANE BARWY. W całym mieszkaniu dominują spokojne beże, biele i szarości, żywsze kolory występują tylko w dodatkach. W ścianie, na której wisi dziś telewizor, była niepraktyczna wnęka. Architektka zlikwidowała ją (powiększając dzięki temu garderobę), a nowo postawioną ścianę wyłożyła płytkami imitującymi cegłę (sklep Bartico). Pod sufitem zaprojektowała ramę z płyty gipsowo-kartonowej, w której zamontowano oświetlenie punktowe. Kanapa jest ze sklepu Agata, dywanik z decoretro.com.pl Obrazy na ścianie Beata przywiozła z egzotycznych podróży. Na przykład akcenty orientalne wiążą się z wyprawą do Chin, gdzie organizowała festiwal 'Polskie Kręgi Sztuki'.
Fot. Mariusz Purta

Urządzając mieszkanie, dowiedziałam się bardzo ważnej rzeczy: nie liczy się, jaki masz metraż, ale to, jak go wykorzystasz – mówi Beata. Niewielkie mieszkanie na warszawskim Mokotowie z pomocą zdolnej architektki Anny Jabłońskiej udało jej się zmienić w wygodną do życia przestrzeń. A do tego na wskroś nowoczesną. Choć początkowo nic tego nie zapowiadało.
W kamienicy z lat pięćdziesiątych XX wieku czas jakby zatrzymał się w miejscu. Nieustawne wnętrza o niemodnym wystroju wiały chłodem, ale miały potencjał, który sprytnie wykorzystała projektantka. Cel przyświecał jej jeden: odmłodzić mieszkanie i sprawić, że będzie przytulniejsze.
– Zaczęło się od sypialni. Jest bardzo wąska, wstawienie do niej dużego, komfortowego łóżka nie wchodziło raczej w grę – opowiada Anna. Zaproponowała więc, by w pokoju zamontować podest z szufladami, na którym zmieści się materac o wymiarach 160 x 200 cm. Pozostał wybór materiału, z którego taka konstrukcja miałaby powstać; po długich naradach zdecydowano się na sklejkę, bo z jednej strony nie konkuruje z wyrazistą jesionową podłogą, z drugiej – jest ciekawym rozwiązaniem, dodającym wnętrzom charakteru. W nogach łóżka architektka zaprojektowała ściankę z półkami; potem panele ze sklejki położyła konsekwentnie na przeciwległej ścianie i na suficie.
A to był dopiero początek sklejkowej przygody. Materiał ten stał się motywem przewodnim całego mieszkania, przewija się przez kolejne pomieszczenia. Na przykład w kuchni jest tłem białych szafek, a w przedpokoju tworzy ramę lustra. I nawet łazienkowe płytki nawiązują do niego fakturą imitującą drewno. Efekt? Jasne, spokojne i uporządkowane mieszkanie, do którego zajrzało odrobinę natury.

    Więcej o:

Skomentuj:

Domek na drzewie