Wnętrza: dom na Brooklynie

17.03.2014 11:31
Rodowita Brytyjka przeniosła do swojego domu na Brooklynie klimat muśniętego duchem bohemy francuskiego château. Nie musiała przemycać go przez Atlantyk w okrętowej ładowni; na nowojorskich pchlich targach znalazła dość rekwizytów z duszą i z historią.
1 Hilary na ulubionej sofie (Canvas). Stolik kawowy to plaster wycięty z repliki antycznej kolumny (Lassco). Hilary na ulubionej sofie (Canvas). Stolik kawowy to plaster wycięty z repliki antycznej kolumny (Lassco). fot. Matthew Williams

Kto tu mieszka? Hilary dekoratorka i stylistka z mężem Alistairem i synem Gusem.

Gdzie? W Nowym Jorku.

Metraż: ok. 360 m2, parter i suterena.

Nowy to u nas słowo niemal nieprzyzwoite, które w ustach mojego męża brzmi jak zniewaga - śmieje się Hilary Robertson, właścicielka tego eleganckiego apartamentu, który od niedawna zajmuje jej trzyosobowa rodzina. Hilary, dziś już znana nowojorska dekoratorka i stylistka, większą część życia spędziła w Wielkiej Brytanii.

- Tęsknię za brytyjską telewizją i Radiem 4 - zwierza się. Na szczęście jest internet, choć to nie to samo. Dokucza jej też nowojorska pogoda. - Potrafię radzić sobie z zimnem i ze śniegiem. W mroźne dni niebo ma tu zresztą wspaniały czysty ton. Ale latem bywa niesamowicie gorąco, zanim wyjdę z domu, dwa razy zastanawiam się, czy muszę - przyznaje.

Mimo wszystko, po blisko dekadzie spędzonej w Nowym Jorku, czuje się tu wreszcie zadomowiona. Kiedy osiem lat temu, wypatrując z kilkuletnim wtedy synem Gusem wybrzeży Ameryki z pokładu liniowca Queen Mary, płynęła na spotkanie męża Alistaira, który otrzymał propozycję pracy w Nowym Jorku, nie sądziła, że początki będą takie trudne.

 fot. Matthew Williams

Na rzeźbionym kominku zdobycze z nowojorskich zaułków. Hilary przyznaje, że "poluje" także na prowincji, ale nie zdradza adresów.

2 Układ wnętrz jest nietypowy: na parterze mieści się tylko salon i oddzielona od niego dwuskrzydłowymi drzwiami sypialnia (widoczna w głębi). Globus na metalowej podstawie zaprojektował Paul McCobb, którego prace ostatnio bardzo zyskują na wartości. Układ wnętrz jest nietypowy: na parterze mieści się tylko salon i oddzielona od niego dwuskrzydłowymi drzwiami sypialnia (widoczna w głębi). Globus na metalowej podstawie zaprojektował Paul McCobb, którego prace ostatnio bardzo zyskują na wartości. fot. Matthew Williams

"Mrs Robertson"

- Nie przywieźliśmy ze sobą z Anglii prawie niczego. Tu, na nowym gruncie, musieliśmy przećwiczyć zaczynanie od zera - wspomina. Osiągnięcie jako takiej stabilizacji okazało się jednak niełatwe. Dopiero w tamtym trudnym okresie docenili wagę przedmiotów, ładunek sentymentu i wspomnień, jaki ze sobą niosą.

- Nasz angielski dom mówił jasno o tym, kim jesteśmy. Wtedy nie wiedziałam jeszcze, jak duża część mojej tożsamości związana jest z rzeczami, które otaczały mnie przez lata - przyznaje. Na dobre u siebie poczuli się z Alistairem dopiero po kilku sezonach - kiedy znaleźli ten dom. Wkrótce, trzy przecznice dalej, Hilary otworzyła sklep "Mrs Robertson", w którym, jak mówi, sprzedaje wszystko to, co zna, kocha i co może udźwignąć. I wtedy wreszcie otworzył się przed nimi Nowy Jork - miasto bajecznie hojne dla każdego, kto, jak oni, jest uzależniony od staroci, kto zatraca się szperając w antykwariatach, błądząc po pchlich targach i zaułkach pełnych witryn z szyldami "Wyprzedaż".

 fot. Matthew Williams

- Zbieram wszystko, co ma związek z morzem - mówi projektantka. - Takie rzeczy przypominają mi dom rodzinny w Hastings, nad kanałem La Manche. Aparat fotograficzny z lat 30. wyszperany został w antykwariacie.

3 W sypialni znajdujemy kolejny kominek. Kolekcja lusterek wraz ze szklaną toaletką i aksamitnym fotelikiem wprowadzają do spokojnego wnętrza akcent salonowego blichtru. W sypialni znajdujemy kolejny kominek. Kolekcja lusterek wraz ze szklaną toaletką i aksamitnym fotelikiem wprowadzają do spokojnego wnętrza akcent salonowego blichtru. fot. Matthew Williams

Ich apartament w kamienicy z brunatnego piaskowca na północnym Brooklynie ma swoje wady. Spośród dwóch poziomów jeden to parter, drugi: suterena. Jadalnia jest niedoświetlona, a układ pomieszczeń wymusza rozbrat salonu i kuchni, które znajdują się na różnych kondygnacjach. A jednak właśnie tutaj Robertsonowie poczuli się dobrze.

- Nigdy nie uważałam niedoskonałości za fiasko. Najpiękniejsze i najciekawsze wnętrza rodzą się zwykle w efekcie jakiejś katastrofy - mówi Hilary. Choć przyznaje, że tu, za oceanem takie myślenie może wydawać się dziwne, a nawet niestosowne. Bo Amerykanie kochają doskonałość, akuratność, stylizacje dopięte na ostatni guzik, ?dokręcone śrubki?.

A ona czuje inaczej; dla niej aranżacja wnętrza to nie działanie systemowe, ale praca prawdziwie twórcza. Intuicyjna, wymagająca natchnienia, motywowana podszeptem szóstego zmysłu. I być może, przewrotnie, właśnie dlatego Hilary zdobyła w poukładanej Ameryce tak dużą popularność.

 fot. Matthew Williams

Od kilku lat jej zawodowe portfolio systematycznie się rozrasta; jako wzięta stylistka pracuje dla wielu znanych marek, między innymi dla InsideOut, Vogue Living, Canvas, Ochre i Elle Decoration. Reżyseruje sesje zdjęciowe, komponuje scenografie, a przede wszystkim przeczesuje Nowy Jork w poszukiwaniu wnętrzarskich perełek. Skarb nie zawsze musi być unikatowym białym krukiem, czasem bywa też czarną owcą - przedmiotem niechcianym, nie do pary, zapomnianym przez właściciela. Hilary nie planuje aranżacji od A do Zet, działa motywowana instynktem, impresją wyobraźni. Metodę tę z równym powodzeniem wykorzystuje w pracy i we własnym domu.

- Urządzając wnętrze, daję sobie wiele swobody. Jeśli zbyt ściśle kontrolujesz ten proces, stworzysz przestrzeń wyrachowaną, pozbawioną życia - ostrzega.

4 Ściany jadalni właściciele pomalowali farbą tablicową. Cała reszta - lampy, stół, 60-letnie duńskie krzesła i słynne gięte thonety - jest biała. W kominku rozniecono sztuczny ogień, używając kolorowej kredy. Ściany jadalni właściciele pomalowali farbą tablicową. Cała reszta - lampy, stół, 60-letnie duńskie krzesła i słynne gięte thonety - jest biała. W kominku rozniecono sztuczny ogień, używając kolorowej kredy. fot. Matthew Williams

Mieszkanie Robertsonów jest od takiego obrazu dalekie. Mimo wielu tradycyjnych elementów, pastelowej tonacji, pałacowych cytatów, obfitości klasycznych dekoracji ścian i sufitów, pokoi nie opina sztywny gorset dostojeństwa. Panuje w nich estetyczny ład, ale smaku dodaje mu stylistyczna dezynwoltura, sentyment walczy o lepsze z przekorą, jak choćby w salonie, gdzie pełnoprawnymi komponentami wystroju są przedmioty odległe czasowo i kulturowo. Przy pikowanej sofie w odcieniu pudrowego różu, jakby wprost przeniesionej z XIX-wiecznej gotowalni paryskiej elegantki, znajdujemy fragment repliki antycznej kolumny - stolik kawowy, który "puszcza oko". Gospodyni wynosi do tej samej rangi sztukę i przedmioty użytkowe, wieszając obraz współczesnego malarza obok drewnianego wskaźnika do pomiarów głębokości wody. Kompozycyjną kropką nad i jest tu druciany żyrandol o formie ptasiej klatki - nowoczesny, choć żartem nawiązujący do pałacowej estetyki.

 fot. Matthew Williams

Kuchnia jest niewielka i urządzona po studencku. Zmywarka doczekała się designerskiej obudowy: jej boki i wierzch osłaniają cienkie płyty marmuru, a tablicowy front służy jako blejtram dla okazjonalnych dekoracji.

5 Kącik sentymentalny - domek dla lalek w stylu charakterystycznym dla Nowej Anglii. Kącik sentymentalny - domek dla lalek w stylu charakterystycznym dla Nowej Anglii. fot. Matthew Williams

Prawdziwe pole do popisu stylistka znalazła w niedoświetlonej jadalni. Tu wreszcie jej pogląd o inspirującym wpływie katastrofy na charakter wnętrza zyskał materialną formę.

- Na niedobór światła dziennego nie mogliśmy nic poradzić - wspomina. - Jedyne co nam pozostało, to udramatyzować efekt, pogłębiając półmrok. I poszli na całość: Alistair, skrupulatny realizator planów żony, pomalował ściany czarną farbą tablicową. Skąpo oświetlona matowa powierzchnia nabrała aksamitnego tonu, co zmieniło ją w samoistną dekorację. Aranżację dopięła bogata kolekcja mebli. Bogata kształtem, ale nie kolorem - wszystkie jej elementy pomalowano na biało, tworząc w czarnej scenografii rodzinę świetlnych fantomów. Choć niektóre krzesła mają już swoje lata, zabieg dał niezwykle świeży i nowoczesny efekt.

 fot. Matthew Williams

Mimo tej różnorodności, a może właśnie za jej sprawą, dom wygląda jakby urządzano go przez dziesięciolecia. Różnorodne trendy i spontaniczne pomysły układają się tu w harmonijną całość. Recepta Hilary okazuje się zaskakująco prosta: - Kupując rzeczy, nigdy nie staram się ich dopasować do tego, co już mam. Wybieram po prostu przedmioty, które mogę pokochać; one muszą się ze sobą dogadać!

6  fot. Matthew Williams

Pokój dziewięcioletniego Gusa na dolnym poziomie sąsiaduje z gabinetem, jadalnią i kuchnią.

 fot. Matthew Williams

Chłopiec odziedziczył po rodzicach zamiłowanie do szpargałów. Na industrialnym biurku kolejny stary globus i telefon z początku XX wieku.

Komentarze (1)
Wnętrza: dom na Brooklynie
Zaloguj się
  • golass

    Oceniono 8 razy 8

    swietne wnetrza, choc ciut monotonne.

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX