Klasycy designu - Gerrit Thomas Rietveld

cebrita
01.01.2014 11:16
A A A
Holenderski architekt i projektant (1888-1964)


źródło: www.rietveldschroderhuis.nl

Gerrit Thomas Rietveld, syn stolarza, urodzony w 1888 roku jako drugie dziecko spośród ośmiorga rodzeństwa. Od najmłodszych lat zdradza zainteresowanie do rysunku i uczęszcza na kursy wieczorowe. Gdy ma 18 lat, poznaje architekta P.J.C. Klaarhamera, który przyjmuje go do pracownii. Klaamer kieruje się zasadami prostoty formy i racjonalnego użycia materiału. Rietveld praktykując u mistrza, poznaje nie tylko nowoczesną architekturę, meblarstwo, ale także sztuki plastyczne, literaturę i filozofię. Zaczytany w filozofii Spinozy, Nietzego i Schopenhauera wierzy w realność percepcji i nie może sobie wyobrazić zagospodarowania przestrzeni codziennej, jak tylko poprzez sposób, w jaki doświadcza jej użytkownik. W 1918 roku, zainspirowany sztuką neoplastycyzmu, realizuje słynny "fotel niebiesko - czerwony" w zakładzie Adriaana van Ostadelaana, gdzie jest niezależnym stolarzem.


źródło: wikipedia.org

W przyszłych swoich pracach będzie przestrzegał zasady modułu, stosując ją zarówno w architekturze, jak i meblarstwie.
W 1918 roku Rietvel poznaje Théo van Doesburga, który rok wcześniej założył grupę i czasopismo "De Stijl", które gromadzi wokół siebie twórców neoplastycyzmu. Van Doesburg będąc pod wrażeniem projektów Rietvelda, zaprasza go do uczestnictwa w działalności nowego ruchu.
W 1919 roku, kiedy otrzymuje dyplom architekta, otwiera również swoją agencję. Dwa lata później otrzymuje zlecenie, które wywrze wielki wpływ na jego karierę i reputację. Pani Truus Schröder zleca mu projekt zmiany wystroju jej pokoju w domu, w którym mieszka z mężem. W 1924 roku, gdy jego klientka zostaje wdową, prosi Rietvelda o zbudowanie dla niej nowego domu. W ten sposób powstaje słynny dom Rietvelda - Schröder, który wkrótce zdobędzie międzynarodowy rozgłos.

Dom Schröder
zdjęcia z 1925 i 2005 roku.


źródło: www.rietveldschroderhuis.nl


żródło: www.werelderfgoed.nl

Rietveld, który był wówczas pod silnym wpływem artystów z ruchu "De Stijl", ze szczególnym uwzględnieniem malarstwa Piet Mondriana, zastosował podstawowe kolory: czerwony, niebieski i żółty. Meble były białe, czarne i szare.

Piet Mondrian - Kompozycja z czerwonym, niebieskim, żółtym


Rietveld w taki sam sposób jak członkowie grupy "De Stijl" poszukiwał harmonii i równowagi w kompozycji, opartej na podstawowych formach uporządkowanych w pionie i poziomie oraz na użyciu kolorów podstawowych i kolorów bezbarwnych (szarości, bieli i czerni).
W nowopowstałym domu pani Schröder, na parterze projektant urządził swoją pracownię architektoniczną. Odwiedzali go tam liczni artyści i architekci.





źródło: www.rietveld-by-rietveld.com

W latach trzydziestych Rietveld dostaje wiele zleceń na domy prywatne i kilka domów szeregowych. We wszystkich realizuje założenia swojego stylu, który wówczas jest bardzo ceniony przez Mouvement Moderne. Jednak młode pokolenie architektów buntuje się przeciw sztywnemu językowi starszych projektantów. W efekcie Rietveld wprowadza do swej architektury i mebli linie krzywe i naturalne drewno, ale nie rezygnuje przy tym z wyznaczonych sobie założeń. Eksperymentuje z materiałami, stosuje płyty z mieszanek różnych włókien, które może formować drogą gięcia i nitowania. W swoich poszukiwaniach wykorzystuje również sklejkę, z której wykona fotel Zigzag.

Zigzag - 1934 rok

źródło: bonuxlat.com




źródło: www.rietveldschroderhuis.nl


źródło: bonuxlat.com

W trakcie wojny, niechętny do pracy na rzecz okupanta, zaprzestaje wszelkiej działalności architektonicznej. Po wojnie dostaje zlecenie na przygotowanie retrospektywnej wystawy grupy De Stijl, która będzie przedstawiana kolejno w Amsterdamie, Wenecji i Nowym Jorku. Wystawa sprawia, że odnawia się zainteresowanie pracami artysty i otrzymuje on coraz częściej kolejne zamówienia. Rietveld jest autorem budynków Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie i Arnhem, realizacji wielkich programów budowy mieszkań socjalnych, m.in. kompleksu mieszkań i domów jednorodzinnych w dzielnicy Hoograven w Utrechcie. Dostaje bardzo dużo zamówień. Aby temu sprostać otwiera nową agencję, gdzie zatrudnia dwóch dodatkowych architektów - Van Dillena i Van Trichta. W 1964 otrzymuje doktorat honoris causa Politechniki w Delft. Umiera 25 czerwca 1964 roku w pracowni w domu Schröder.

cebrita

Zobacz także:

Klasycy designu - Verner Panton

Usiądź wygodnie. Drewno.

Design w miniaturze

ZOBACZ TEŻ WIDEO

Komentarze (2)
Zaloguj się
  • Gość: Gość

    0

    postawili brzydki słup i heja..a dżewo wzieli na meble

  • Gość: Gość

    0

    i po cholere wycinali to dżewo?

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX