Pelargonia wielkokwiatowa

Pelargonium grandiflorum, P. domesticum

Encyklopedia roślin: Pelargonia wielkokwiatowa inaczej angielska  Arist

Kategoria

byliny

Kolor liści

jasno zielone

Odczyn gleby

kwaśny

Pora kwitnienia

lato, wczesne lato, wiosna

Rodzaj gleby

przepuszczalna, żyzna

Stanowisko

słońce

Wilgotność gleby

wilgotna

Wysokość

do 1 m

Pelargonia wielkokwiatowa, inaczej pelargonia angielska (Pelargonium grandiflorum, P. domesticum) Ciepłolubna stale zielona bylina o wzniesionej grubej łodydze i dużych powcinanych liściach o piłkowanym brzegu. Liście są szorstkie w dotyku, lekko owłosione i delikatnie pachną. Kwiaty jej odmian, zwykle różowe z charakterystycznymi ciemnopurpurowych przebarwieniami, osiągają większe rozmiary w porównaniu z odmianami innych gatunków pelargonii. Mogą mieć średnicę ponad 5 cm, ale stosunkowo niewiele ich wchodzi w skład kwiatostanu. Początkowo traktowana była jako roślina pokojowa. Nowe odmiany polecane są na balkony, lepiej znoszą suszę i dłużej kwitną.

Rozmiary Do 60-70 cm wysokości.

Odmiany 'Burgi' - kwiaty czerwone z ciemnopurpurowymi przebarwieniami, 'Fabiola' - kwiaty różowe z ciemniejszymi przebarwieniami, 'Mandarin' - kwiaty pomarańczowoczerwony z białymi brzegami, 'Aristo Schoko' - kwiaty ciemnoburgundowe z bardzo ciemnymi przebarwieniami, 'Mona Lisa Weis' - kwiaty białe z delikatnymi przebarwieniami, 'Aristo Black Beauty' - kwiaty ciemnoburgundowe z jasnym brzegiem, 'Aristo Schoko' kwiaty brązowoceglaste.

Kwitnienie Wiosną i latem.

Wymagania Przepuszczalna, żyzna próchniczno-gliniasta ziemia o odczynie lekko kwaśnym i dużo rozproszonego światła. W wilgotnym podłożu rośliny dobrze znoszą także pełne słońce.

Uprawa i pielęgnacja Jest wrażliwsza na przymrozki niż inne gatunki pelargonii, za zewnątrz trzeba więc ją wystawiać w końcu maja. Znosi suche powietrze, a deszczowa pogoda lub zraszanie sprzyja gniciu liści. Roczne okazy można przechować przez zimę w chłodnym jasnym pomieszczeniu

Rozmnażanie Z ośmiocentymetrowych sadzonek pędowych w lutym-marcu oraz lipcu-sierpniu. Sadzonki sporządzone pod koniec lata przechowuje się do wiosny w jasnych, chłodnych (około 12oC) pomieszczeniach.

Cięcie U odmian, których przekwitłe kwiaty same nie opadają wraz z szypułkami, trzeba je obrywać, by nie szpeciły rośliny i nie hamowały rozwoju nowych pąków. Rośliny, które przezimowały należy przyciąć około 5 cm ponad ziemią, by się rozkrzewiły.

Podlewanie i nawożenie Latem rośliny potrzebują sporo wody. Ich podłoże nie powinno przesychać. Przechowywane przez zimę egzemplarze podlewa się oszczędnie. W sezonie rośliny co 7-10 dni powinny być zasilane roztworem nawozów wieloskładnikowych do roślin kwitnących.

Choroby i szkodniki Szara pleśń tworząca na liściach brązowe plamy z czasem pokrywające się szarym nalotem, rdza pelargonii objawiająca się rdzawymi plamami, oraz pierścieniowa plamistość powodująca na górnej stronie liści szare okrągłe plamy, a na dolnej ciemne skupienia zarodników.

Zastosowanie Całoroczna roślina pokojowa, jako sezonowa wysadzana do balkonowych i tarasowych pojemników.

1 z 2Encyklopedia roślin: Pelargonia wielkokwiatowa inaczej angielska  Arist
2 z 2Encyklopedia roślin: Pelargonia wielkokwiatowa  Szeroko rozposciera ped