Świerk kaukaski

Picea orientalis

Encyklopedia roślin: Swierk kaukaski  Picea orientalis   Aurea

Kolor liści

ciemno zielone

Odczyn gleby

obojętny

Stanowisko

półcień, słońce

Wilgotność gleby

umiarkowanie wilgotna

Wysokość

powyżej 5 m

Zastosowanie

rośliny ogrodowe

Świerk kaukaski, świerk wschodni (Picea orientalis) Gatunek drzewa iglastego o gęstej, regularnej i stożkowatej koronie, pochodzący z Kaukazu i Turcji. Pędy odchodzą od pnia poziomo, delikatnie wywijając się ku górze. Charakterystyczne igły są bardzo krótkie, długości do 1 cm, grube, sztywne i tępe, gęsto osadzone na gałązkach, barwy ciemnozielonej, błyszczące. Tworzy zwisające szyszki: początkowo fioletowe, z czasem ciemnobrązowe, walcowate, o długości 5-10 cm.

Rozmiary 30-50 m, w Polsce do 25 m wysokości

Odmiany 'Gracilis'- odmiana karłowa, wolno rosnąca, po 10 latach osiąga około 1 m wysokości, pokrój szeroko-stożkowy, zwarty i bardzo gęsty, 'Aureospicata'- pokrój niezbyt regularny, stożkowy, po 30 latach osiąga 6-8 m wysokości, młode przyrosty złocisto-żółte, z czasem zielenieją. 'Nutans' - odmiana o silnie przewisających pędach.

Wymagania Świerk kaukaski jest tolerancyjny co do rodzaju gleby, przy czym lepiej rośnie na glebach żyznych i przepuszczalnych. Stanowiska słoneczne i cieniste.

Uprawa i pielęgnacja W polskich warunkach niezbyt odporny na niskie temperatury, przez co polecany jest w cieplejsze i wilgotniejsze rejony. Rozmnażanie Gatunki z nasion, odmiany przez szczepienie i sadzonkowanie. Cięcie Nie jest polecane ze względu na deformacje drzew. Usuwamy jedynie uschnięte i zbędne gałęzie- zimą, by nie wyciekała żywica. Podlewanie i nawożenie Małe wymagania wilgotnościowe. Dobrze rośnie na umiarkowanie wilgotnym podłożu.

Choroby i szkodniki Przędziorki, opieńka miodowa, zgnilizna korzeni i pnia.

Zastosowanie Świerk kaukaski może być sadzony jako soliter lub w luźnych grupach, w parkach i ogrodach. Odmiany karłowe znajdują zastosowanie w ogrodach przydomowych, skalnych i wrzosowiskowych.