Sagowiec wygięty (Cycas revoluta). Pielęgnacja roślin doniczkowych

Alicja Gawryś

Sagowiec to oryginał. Wyglądem przypomina palmę, ale rozmnaża się jak iglak. Na Ziemi rósł już 280 milionów lat temu! I choć pamięta czasy dinozaurów, świetnie pasuje do nowoczesnych wnętrz.

Ten sagowiec jest młody - świadczy o tym krótka kłodzina. U jego stóp rośnie epipremnum, obok stoi kalatea.
Fot. F. Strauss/Mak Media

Dorosły sagowiec wygięty (Cycas revoluta) - jedyny "udomowiony" gatunek sagowca - składa się, podobnie jak palmy, z kłodziny imitującej pień i szczycie pióropusza liści na jej szczycie. Zwykle jednak kupujemy młode okazy, których kłodzina ma wielkość i kształt ananasa. Raz do roku (a czasem co dwa lata) wyłania się z niej od jednego do kilku liści. Cała roślina rośnie bardzo powoli. Z jednym sagowcem można spędzić całe życie, bo jest długowieczny, a z biegiem lat tworzy boczne kłodziny.

Miejsce w domu dla sagowca

W jednym z ogrodów botanicznych umieszczono tabliczkę o zabawnej treści: "Nie macać cycasa!". Ta uwaga jest całkiem uzasadniona, bo sagowiec, zwany też potocznie cykasem, na częste potrącanie reaguje brązowieniem końców liści. Najlepiej czuje się jako solista, ustawiony z dala od innych roślin i uczęszczanych miejsc. Poza tym ma rozłożysty pokrój, a jego pióropusz może osiągać w domu średnicę powyżej metra! Trzeba zatem przyznać, że także ze względu na swój wygląd zasługuje na oddzielne wyeksponowanie.
Pamiętajmy też, by sagowiec ustawić w miejscu, gdzie dociera dużo światła, ale nie nasłonecznionym.
Idealnym lokum byłaby ogrzewana oranżeria lub zabudowany taras, gdzie zimą temperatura nie spada poniżej 15°C. Latem, po zahartowaniu, można ustawić cykas na zewnątrz (w południe powinien być lekko ocieniony).

Sagowiec specjalne podlewanie

Przy podlewaniu sagowca łatwo popełnić błędy, które potem trudno będzie naprawić. Nie wolno rośliny zalewać - woda w podstawce nie powinna zalegać dłużej niż pół godziny, bo w przeciwnym razie korzenie zgniją. Z następnym podlewaniem czekamy, aż ziemia mocno przeschnie. Nie moczymy kłodziny, by nie zgniła.

Sago nie powstaje z sagowca!

Popularne na całym świecie sago nie pochodzi z sagowca, lecz z palmy sagownicy zwyczajnej (Metroxylon sagu). Sago to skrobia w postaci w postaci szarawych kuleczek (można je także kupić w naszych sklepach). Ma podobne zastosowanie jak mąka
ze zboża.

Kiedy kwitnie sagowiec

W domu sagowiec nie zakwita, ale u egzemplarzy w ogrodach botanicznych można zaobserwować, że na jednych powstają szyszki - tworzące pyłek kwiaty męskie, a na innych - ukryte wśród liści skupiska kwiatów żeńskich. Powstałe z nich nasiona można wysiać do doniczki w ciepłym pomieszczeniu.

Liście sagowca

Sagowce należą do roślin nagonasiennych, jak iglaki, ale liście mają podobne do paproci. To niezbity dowód, że rośliny te stanowią w ewolucji ogniwo pośrednie między tymi dwiema grupami i należą do najstarszych na Ziemi. Dziś występują w Australii, Indiach i Japonii. W domu ich liście osiągają długość około 0,5 m. Najstarsze odpadają od kłodziny na jej dolnym odcinku.

Pielęgnacja sagowca

Światło: Sagowiec potrzebuje dużo rozproszonego światła. Jego niedobór hamuje wzrost.  
Temperatura: Roślina dobrze znosi upały. Zimą najlepiej rośnie w temp. ok. 15°C.
Podlewanie: Wiosną i latem - dość obfite, ale po każdym podlaniu ziemia powinna trochę przeschnąć. Zimą ilość wody ograniczamy - podlewamy raz na 2 tygodnie.
Podłoże: Gdy sagowiec nie mieści się w doniczce, zamieniamy ją na trochę większą, używając podłoża do roślin domowych zmieszanego z gruboziarnistym piaskiem lub żwirem.  
Nawożenie: Od marca do sierpnia roślinę zasilamy nawozem organicznym (np. biohumusem).
Zabiegi pielęgnacyjne: Zaschnięte liście wycinamy, pozostawiając 2-3 cm ogonka.

Skomentuj:

Sagowiec wygięty (Cycas revoluta). Pielęgnacja roślin doniczkowych