Drzewa szybko rosnące – jakie gatunki wybrać do ogrodu?

Jakie drzewa rosną najszybciej?

Oczywiście wybór szybko rosnących drzew zależeć będzie od tego, jaki charakter chcemy nadać naszemu ogrodowi. Niektórzy zdecydują się na klimat staropolski, rodzimy, inni marzą o roślinności egzotycznej, inni jeszcze pragną przede wszystkim spokoju, bo nie mają ani czasu ani ochoty na zajmowanie się ogrodem. Mamy nadzieję, że uda nam się zaspokoić Państwa apetyt na drzewa o znacznych rocznych przyrostach.

• modrzew europejski
• tulipanowiec amerykański
• sumak octowiec
• morwa czarna
• jabłoń ozdobna 'Royalty'

Szybko rosnące drzewa iglaste – najlepsze gatunki do ogrodu

Modrzew europejski – szybki wzrost i niewielkie wymagania

Modrzew to nasze rodzime drzewo i idealnie wpasowuje się w krajobraz. Jednocześnie jest niezwykle oryginalny, a dzięki temu, że zrzuca igły zmienia się stosownie do pory roku. Na wiosnę jest zielony odcieniem wiosennego groszku, później staje się ciemno zielonym szumiącym drzewem, jesienią przebarwia się na żółto, zimą jego nagie gałęzie ozdobione szyszkami chętnie pokrywa szron.

Jeśli tylko mamy miejsce w ogrodzie, posadzimy go nie tylko dla nas, ale również dla naszych dzieci. Osiągnąć może nawet 50 m wysokości i jest jedną z najmniej wymagających roślin w ogrodzie, przecież w górach rośnie nawet na skałach. Nie straszny mu żaden rodzaj gleby, jednak jest wrażliwy na suszę. W okresie letnim wymaga podlewania. Nie zauważymy go także w nasadzeniach miejskich, bo nie rośnie dobrze w miejscach zanieczyszczonych. Warto przeznaczyć dla niego stanowisko słoneczne, gdyż jest rośliną światłolubną.

Ekspresowy żywopłot. Rośliny szybko rosnące na żywopłot

Oczywiście nie każdy może pozwolić sobie na drzewo osiągające tak imponujące rozmiary, ale istnieją również odmiany ogrodowe, które polecamy właścicielom mniejszych działek. Odmiana Horstmann Recurved dorasta jedynie do kilku metrów i ma ciekawe poskręcane pędy. Odmiana Pendula wykazuje tolerancję na życie w zanieczyszczeniu. Odmiana Repens ma pędy płożące się po ziemi, nadaje się na rabaty i skalniaki.

Szybko rosnące drzewa liściaste – które warto posadzić?

Tulipanowiec amerykański – efektowne drzewo o dużych liściach

 Sadząc tulipanowca trzeba pamiętać o tym, jakie rozmiary ostatecznie osiągnie drzewo. Będzie miało 20 m wysokości i rozłożystą koronę, więc - choć sadzonki w ogrodzie wyglądają na niewielkie - należy przewidzieć to już na etapie projektowania. Jeśli się na niego zdecydujemy, będzie zdobić przez cały rok oryginalnymi liśćmi. Nic dziwnego jest bliskim kuzynem Magnolii.

Choć jego kwiaty mogą pojawić się po kilku latach (6-10), warto zdecydować się na niego choćby ze względu na kształt liści, który najprościej byłoby określić jako trójpalczasty ze środkowym palcem najszerszym. Są one lśniące i w dotyku skórzaste, dosyć duże. Drzewo wygląda dzięki nim, jakbyśmy znaleźli je na planie bajkowej scenerii. Natomiast w czerwcu,kiedy kwitnie i ściągnie do swych tulipanowych kwiatów wszystkie pszczoły z okolicy, jest jednym z najpiękniejszych drzew w ogrodzie. Również jesienią jest atrakcyjny, gdyż wszystkie liście zmieniają barwę na żółtą, a że są grube i sztywne, idealnie nadają się do jesiennych domowych dekoracji.

Paulownia omszona (Paulownia tomentosa).Szybkorosnące i wytrzymałe drzewo

Poza przestrzenią musimy tulipanowcowi zapewnić także stanowisko ciepłe i słoneczne, osłonięte przed zimowymi wiatrami. W czasie suszy - szczególnie młode drzewka - wymagają podlewania. Możemy wyściółkować glebę wokół pnia, by wolniej parowała. Młode egzemplarze nie są dostatecznie odporne na mróz, więc wymagają kopczykowania i osłonięcia agrowłókniną.

Sumak octowiec – dekoracyjne liście i intensywne jesienne kolory

Sumaki octowce mają swoich zwolenników i przeciwników. Pierwsi zachwycają się ich parasolowatym pokrojem, burgundowymi sztywnymi kwiatami i kolorem jesiennych liści. Drudzy natomiast opowiadają o niemożliwych do usunięcia niechcianych odrostach korzeniowych. Sumak to kolejna roślina, która pozostawiona sama sobie, zagłuszy wszystko, co rośnie wokół niej.

Jeśli jednak przewidzimy to na etapie sadzenia drzewa, możemy wyciągnąć z niego same korzyści. Należy ograniczyć rozrost korzeni mocną zaporą i posadzić go w takim miejscu w ogrodzie, gdzie jego oryginalne ubarwienie jesienią będzie najlepiej widoczne zza szyb w ciepłym domu.

Nie osiągnie on wielkich rozmiarów, bo ostatecznie dorasta maksymalnie do 6-7 metrów, ale ma duże roczne przyrosty, na jego gałęziach wyrastają długie łodygi liściowe podobne nieco do liści jarzębiny, osiągające nawet pół metra długości. Kiedy osiągnie już swą maksymalną wysokość, całą energię wkłada w rozrastanie się na boki, a już szczególnie pobudza go do tego naruszenie pnia, np. przy okazji prac ogrodniczych. Jeśli chcemy usunąć go na stałe z ogrodu, może się okazać, że bez silnych środków chemicznych, nie damy sobie rady.

Tulipanowiec, urodziwy olbrzym

Poza tą jedna wadą, która dla włąścicieli dużych ogrodów może być zaletą, sumak jest niewymagający. Poradzi sobie na każdym stanowisku, w każdej glebie, zasobnej i nie zasobnej w wodę, na stanowisku słonecznym i cienistym. Jest odporny na zanieczyszczenia i mrozy.

Morwa czarna – szybko rosnące drzewo z jadalnymi owocami

 Drzewo to powraca ostatnimi laty do łask i coraz częściej możemy go spotkać w sklepach. Niegdyś było obowiązkową pozycjach w wielkopańskich ogrodach. Doceniano wówczas nie tylko smak jego owoców i ich przydatność do przetworów, ale również właściwości lecznicze - i odchudzające - jego liści.

Patrząc na owocująca morwę czarną nie można nie ulec wrażeniu, że jest to drzewo rodzące jeżyny, opadające z drzewa jak deszcz. Rzeczywiście jej owoce bardzo są do nich podobne, około trzycentymetrowe i ciemnogranatowe z intensywnie barwiącym sokiem. Owoce jej kuzynki morwy białej są kremowe, choć trafiają się i wśród nich ciemno wybarwione egzemplarze.

Morwa urośnie maksymalnie na 15 metrów i będzie miało ładną koronę w kulistym kształcie. W maju i czerwcu morwa zakwita, dosyć skromnie, a potem w pełni lata rodzi owoce, jednak jej ząbkowane liście są atrakcyjne przez cały sezon.

Nie jest to roślina zbyt wymagająca, ale podczas sadzenia musimy pamiętać o kilku warunkach jej uprawy. Przede wszystkim nie lubi zimnych i mokrych gleb. Posadzona w takich najpewniej zmarznie wiosną. Wybierzmy raczej podłoże gliniaste lub przepuszczalne. Stanowiska ciepłe i bezwietrzne to najpewniejszy sposób na uniknięcie rozczarowania. Młode egzemplarze najlepiej jest osłonić od wiatru agrowłókniną zimową. radzi sobie także w sytuacjach braku wody, ale w czasie przedłużających się susz, możemy wspomóc ją wodą.

Jabłoń ozdobna 'Royalty' – niewielkie drzewo o pięknych kwiatach

 Jabłoń ozdobna to drzewo doceniane głównie przez architektów zieleni projektujących zielone strefy wypoczynku w miastach. Nie straszne jej zanieczyszczenia i nie jest wymagająca, a gdy kwitnie jest najpiękniejszym drzewem w okolicy.

Oczywiście poza spektakularnym wiosennym - od maja do lipca - kwitnieniem ma również inne zalety. Przede wszystkim jest to drzewko dość szybko osiągające zauważalne w ogrodzie rozmiary. Jednocześnie dorasta tylko do 5 metrów, więc jest dobrym rozwiązaniem do małych ogródków. Jej owoce są jadalne, a dobrze przygotowane, mogą być ozdobą jesiennych deserów i zimowych herbatek, a także elementem zimowych dekoracji domowych. Zimą owoce pozostają na drzewie jak kolorowe bombki, kusząc okoliczne ptaki do odwiedzin.

Jabłoń Royality nie ma królewskich wymagań dotyczących gleby i stanowiska. Lubi gleby przepuszczalne - raczej piaszczyste niż gliniaste - i umiarkowanie wilgotne. Nie powinna być sadzona w miejscach podmokłych, bo (szczególnie wiosną) będzie to dla niej szkodliwe. Jest mrozoodporna więc może być sadzona we wszystkich naszych rejonach geograficznych. Preferuje stanowiska słoneczne