Reo meksykańskie

Alicja Gawryś

Reo meksykańskie, roślina łatwa w uprawie i długowieczna, nosi intrygujący przydomek: Mojżeszowa Kołyska.

KWIATOSTANY REO przypominają łódeczki. Maleńkie kwiaty wychylają się z nich tylko na kilka godzin
KWIATOSTANY REO przypominają łódeczki. Maleńkie kwiaty wychylają się z nich tylko na kilka godzin
Fot. Dariusz Raczko
Długie liście - z wierzchu zielone i błyszczące, od spodu purpurowe - to znak rozpoznawczy tej rośliny. Wyrastają one bardzo gęsto na krótkim pędzie i tworzą zgrabną rozetę. Jeszcze bardziej atrakcyjne są hodowlane odmiany reo, np. 'Vittata', 'Hawaiian Dwarf' lub 'Tricolor' - z barwnymi paskami na górnej stronie blaszki.

Reo osiąga około 30 cm wysokości, ale dzięki licznym odrostom tworzy szerokie kępy. Dlatego najlepiej sadzić je w szerokich doniczkach.

Kwiaty reo można by uznać za mało atrakcyjne, bo są niewielkie i białe, w dodatku skrywają się w pochwach kwiatostanowych w kształcie łódeczek skromnie przycupniętych u podstawy pędów. Jednak to właśnie one przyczyniły się do nadania roślinie przydomka "kołyska Mojżesza" (ang. Moses craddle). To nawiązanie do biblijnej opowieści o małym Mojżeszu, którego matka, dla ratowania go przed śmiercią z rąk faraona, wypuściła w łódce na wody Nilu.

Reo pochodzi z Meksyku, gdzie klimat jest gorący i suchy, co tłumaczy wyjątkową odporność rośliny. Choć rzadko gości w kwiaciarniach, to często widać je na parapetach, bo ludzie przekazują sobie sadzonki.

Jeśli komuś reo myli się z trzykrotką, to nic dziwnego, bo roślina ta (dotąd Rhoeo spathacea) została uznana za jedną z trzykrotek i obecnie nosi nazwę Tradescantia spathacea. Należy do rodziny komelinowatych..

TAJEMNICE PIELĘGNACJI

Światło. Reo dobrze się czuje zarówno na stanowiskach nasłonecznionych (nawet na południowym oknie), jak i w półcieniu. Jeśli jednak zauważymy, że roślina się wyciąga, przestawmy ją w lepiej oświetlone miejsce.

Temperatura. Latem gatunek ten dobrze toleruje upały. Zimą korzystne są chłodne pomieszczenia (np. 18-20°C). Minimalna temperatura, jaką znosi, to 12°C.

Woda. Reo podlewamy umiarkowanie, lecz jeśli trochę przesuszymy podłoże, roślina nie ucierpi. Nie wolno jej tylko zalać. Zimą ograniczamy ilość wody.

Cięcie. Jeśli pędy się wyciągną albo ogołocą od dołu z liści, warto je skrócić - wówczas pojawią się nowe przyrosty i roślina się zagęści. Odcięty wierzchołek łatwo ukorzenić.

Czyszczenie. Osiadający na liściach kurz ścieramy wilgotną ściereczką lub myjemy je pod prysznicem letnią wodą.

Przesadzanie. Najlepszą porą jest wczesna wiosna. Wybieramy szeroką doniczkę, niewiele większą od dotychczasowej. Odpowiednie jest podłoże uniwersalne o lekko kwaśnym odczynie. Na dno pojemnika wsypujemy drenaż.

Lato na balkonie. Reo może latem zdobić skrzynki balkonowe - w słońcu lub w półcieniu. Na dworze może przebywać przez kilka miesięcy - od czasu, gdy miną ostatnie wiosenne przymrozki, do pierwszych poważniejszych jesiennych chłodów.

Rozmnażanie. Silnie rozrośnięte reo można podzielić na kilka części. Sadzonki sporządzone z odrostów lub kilkucentymetrowych odcinków pędów ukorzeniamy w wilgotnym piasku albo w wodzie.

Skomentuj:

Reo meksykańskie