Tawulec pogięty

Ewa Łuczak

Tawulec pogięty (Stephanandra incisa) to bardzo dekoracyjny krzew okrywowy. Jesienią przebarwia się na złocisty kolor.

Tawulec pogięty (Stephanandra incisa 'Crispa')
Tawulec pogięty (Stephanandra incisa 'Crispa')
Fot. Monika Pawlonka / Agencja Promocji Zieleni
Tawulec pogięty pochodzi z Japonii, z wysp Kiusziu i Hondo, oraz południowej części Półwyspu Koreańskiego. W uprawie znajduje się od 1872 roku. O ile sam gatunek jest właściwie niespotykany poza ogrodami botanicznymi i arboretami, to wyselekcjonowana w 1930 roku duńska odmiana 'Crispa' z pewnością należy do grupy najwartościowszych krzewów okrywowych. Po wprowadzeniu do handlu w 1949 roku oryginalna forma tawulca szybko zyskała uznanie, bowiem oprócz bogatych walorów dekoracyjnych jest to roślina praktycznie bezproblemowa, wolna od szkodników i chorób, doskonale nadająca się do ozdoby małych i dużych ogrodów.

Wygląd

Stephanandra incisa 'Crispa' jest niskim, rozpostartym krzewem o zwartej, ale jednocześnie delikatnej budowie, dorastającym do 0,5 m wysokości oraz 1,5 m szerokości. Cechą charakterystyczną odmiany są długie, pofalowane pędy, początkowo łukowato wygięte, później ścielące się po ziemi. Młode gałązki i pędy pokrywa brązowa, połyskująca kora. Jasnozielone liście przypominają z wyglądu listki głogu, są małe, przeważnie pięcioklapowe, głęboko powcinane, jesienią intensywnie wybarwione w odcieniach żółci i pomarańczu. Kwiaty niepozorne, białawo-zielonkawe, pojawiają się w czerwcu i lipcu, są zebrane w luźne wiechy na końcach bocznych gałązek, delikatnie pachną. W okresie bezlistnym krzewy pozostają atrakcyjne dzięki licznym, efektownie poprzeplatanym, powyginanym pędom. Wyjątkowo uroczo prezentują się na początku zimy przyprószone pierwszym śniegiem.

Wymagania

Tawulec pogięty najlepiej rośnie na glebie próchniczej, świeżej, zasobnej w składniki pokarmowe, umiarkowanie wilgotnej i przepuszczalnej. Krzewy można sadzić zarówno na stanowiskach słonecznych oraz w półcieniu. Podczas surowych zim i braku pokrywy śnieżnej pędy mogą lekko przemarzać, ale po przycięciu na wiosnę dobrze regenerują i szybko odrastają. W województwach zachodnich tawulec zwykle zimuje bez najmniejszych uszkodzeń. Krzewy należą do bardzo łatwych w uprawie i zdrowych, a ich pielęgnacja ogranicza się właściwie wyłącznie do przycinania zbyt długich pędów, które mają zdolność do ukorzeniania. W 1984 roku brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze RHS wyróżniło odmianę 'Crispa' nagrodą AGM - Award of Garden Merit, przyznawaną roślinom szczególnie wartościowym i zasługującym na szerokie rozpowszechnienie.

Zastosowanie

Tawulec pogięty 'Crispa' doskonale nadaje się do obsadzania terenów trudnodostępnych, skarp, nasypów. Ładnie prezentuje się w kompozycjach z krzewami o żółtych lub biało zabarwionych liściach oraz w ogrodach skalnych. Sadzony w dużych pojemnikach może służyć do całorocznej dekoracji kawiarnianych ogródków, tarasów oraz balkonów.

Więcej informacji w katalogach roślin:

www.katalogiroslin.pl



Skomentuj:

Tawulec pogięty