Przebiśniegi, ciemierniki miodunki. Pierwsze wiosenne kwiaty

Tekst: dr Wojciech Podstolski, Ogród Botaniczny UW

Po okresie zimowej szarości pośród opadłych liści nieśmiało ukazują się pierwsze wiosenne kwiaty. Te, na które zawsze czekamy z największą niecierpliwością. Są to najczęściej kwiaty cebulowe i byliny

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Fot. Tomek Ciesielski
Pierwsze pojawiają się ranniki zimowe (Eranthis hyemalis). Te niewielkie rośliny przebijają się przez topniejący śnieg, by w ciepłe dni otworzyć ku słońcu swe złociste kwiaty. Wspaniale wyglądają pod krzewami kwitnących o tej porze oczarów, tworząc z nimi przepiękny wczesnowiosenny duet. Dzięki licznym nasionom ranniki szybko się rozprzestrzeniają, tworząc malownicze grupy.

Rośliny w bieli

Wraz pierwszym podmuchem ciepła pojawiają się także śnieżyczki Elwesa (Galanthus elwesii). W odróżnieniu od naszych rodzimych śnieżyczek zwanych przebiśniegami (Galanthus nivalis) nie tylko wcześniej zakwitają, ale są także znacznie bardziej okazałe. W niskich temperaturach panujących wczesną wiosną ich kwiaty długo się utrzymują. Drobniejsze, ale bardzo urokliwe krajowe przebiśniegi pojawiają się nieco później niż ranniki. Dla wielu z nas to znak, że wiosna przyszła już na dobre. Zachwycają śnieżną bielą drobnych kwiatów poruszających się przy każdym podmuchu wiatru. Razem z przebiśniegami zakwitają podobne do nich, lecz bardziej okazałe śnieżyce wiosenne (Leucojum vernum) o białych dzwonkowatych kwiatach. Z czasem oba gatunki tworzą większe kępki, które zaraz po kwitnieniu warto podzielić i rozsadzać, żeby w kolejnych latach móc cieszyć się całymi łanami kwiatów.

Błękit, fiolet i złoto kwiatów

Potem przychodzi czas na kobaltowoniebieskie cebulce syberyjskie (Scilla siberica) i fioletowe śnieżniki lśniące (Chionodoxa lucillae), które swym świeżym i mocnym kolorem ożywiają ogród. Rośliny te lubią "uciekać" z rabat, spontanicznie pojawiając się na trawnikach, pod drzewami i w żywopłotach.

Intensywnym jasnofioletowym kolorem kwiatów przyciągają uwagę także przylaszczki (Hepatica nobilis), które w kwietniu pod leszczynami tworzą nieraz rozległe skupiska, oraz fioletowo-czerwone miodunki (Pulmonaria), a także wdzięczne, puchate sasanki (Pulsatilla vulgaris), wokół których uwijają się pierwsze pszczoły i trzmiele.

Na obrzeżach ogrodów i w zaroślach masowo zakwitają złocie żółte (Gagea lutea), ziarnopłony wiosenne (Ficaria verna) oraz kokorycze (Corydalis).

Ciemierniki

Bez wątpienia jednymi z najefektowniejszych wczesnowiosennych roślin są ciemierniki (Helleborus) o eleganckich kwiatach i dekoracyjnych, dłoniasto podzielonych zimotrwałych liściach. Ich odporne na śnieg i mroźne wiatry kwiaty zdobią rabaty już od lutego. Najczęściej spotykany w ogrodach ciemiernik biały (Helleborus niger) może zakwitnąć nawet przed Bożym Narodzeniem. Wspaniałe kwiaty o szerokiej gamie odcieni zielonkawej żółci, różu, fioletów i purpury znajdziemy pośród odmian ciemiernika ogrodowego (Helleborus x hybridus). Jego zwieszające się kwiaty po odwróceniu do góry często ukazują wnętrze ozdobione misternym rysunkiem purpurowych kropek.

W cieplejszych rejonach kraju udają się bardzo dekoracyjne i pokaźne (50-100 cm) gatunki z Europy Południowej - ciemiernik błękitnawy (Helleborus lividus) i ciemiernik korsykański (Helleborus argutifolius) o licznych zielonkawych kwiatach (bywa ich aż 30 na jednej łodydze) wyrastających pośród wielkich, skórzastych, mocno piłkowanych liści.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o ogrodach: encyklopedia roślin, porady ekspertów, zdjęcia pięknych ogrodów w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład



W ZESTAWIENIACH

Wczesnowiosenne rośliny najlepiej sadzić w miejscach, gdzie możemy podziwiać ich urodę z bliska. Efektownie wyglądają w niedużych grupach przy ścieżkach i na rabatach skalnych, tworząc swobodne wielobarwne kompozycje. Urodę ich delikatnych kwiatów podkreślają zimozielone krzewy, takie jak bukszpany, cisy, mahonie, a także byliny o zimotrwałych liściach: bergenie sercolistne, epimedium pstre (Epimedium x versicolor) i pragnia syberyjska (Waldsteinia ternata).

Wczesnowiosenne byliny cebulowe możemy sadzić w większych ilościach pod krzewami i drzewami, a także na obrzeżach trawników tam, gdzie murawa jest nieco mniej zwarta i można ją kosić późną wiosną. W korzystnych warunkach rośliny rozsiewają się same, tworząc po wielu latach wielobarwne kobierce. Tak właśnie gatunki te rosną w naturze. Z chwilą gdy pojawią się na krzewach pierwsze liście, kwiaty cebulowe wydają nasiona i powoli zaczynają zamierać, wchodząc w okres spoczynku.



Skomentuj:

Przebiśniegi, ciemierniki miodunki. Pierwsze wiosenne kwiaty