Przebiśniegi, ciemierniki miodunki. Pierwsze wiosenne kwiaty

Tekst: dr Wojciech Podstolski, Ogród Botaniczny UW

Po okresie zimowej szarości pośród opadłych liści nieśmiało ukazują się pierwsze wiosenne kwiaty. Te, na które zawsze czekamy z największą niecierpliwością. Są to najczęściej kwiaty cebulowe i byliny

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Ranniki kwitną od lutego do marca. Osiągają zaledwie 15 cm wysokości
Fot. Tomek Ciesielski
Pierwsze pojawiają się ranniki zimowe (Eranthis hyemalis). Te niewielkie rośliny przebijają się przez topniejący śnieg, by w ciepłe dni otworzyć ku słońcu swe złociste kwiaty. Wspaniale wyglądają pod krzewami kwitnących o tej porze oczarów, tworząc z nimi przepiękny wczesnowiosenny duet. Dzięki licznym nasionom ranniki szybko się rozprzestrzeniają, tworząc malownicze grupy.

Rośliny w bieli

Wraz pierwszym podmuchem ciepła pojawiają się także śnieżyczki Elwesa (Galanthus elwesii). W odróżnieniu od naszych rodzimych śnieżyczek zwanych przebiśniegami (Galanthus nivalis) nie tylko wcześniej zakwitają, ale są także znacznie bardziej okazałe. W niskich temperaturach panujących wczesną wiosną ich kwiaty długo się utrzymują. Drobniejsze, ale bardzo urokliwe krajowe przebiśniegi pojawiają się nieco później niż ranniki. Dla wielu z nas to znak, że wiosna przyszła już na dobre. Zachwycają śnieżną bielą drobnych kwiatów poruszających się przy każdym podmuchu wiatru. Razem z przebiśniegami zakwitają podobne do nich, lecz bardziej okazałe śnieżyce wiosenne (Leucojum vernum) o białych dzwonkowatych kwiatach. Z czasem oba gatunki tworzą większe kępki, które zaraz po kwitnieniu warto podzielić i rozsadzać, żeby w kolejnych latach móc cieszyć się całymi łanami kwiatów.

Błękit, fiolet i złoto kwiatów

Potem przychodzi czas na kobaltowoniebieskie cebulce syberyjskie (Scilla siberica) i fioletowe śnieżniki lśniące (Chionodoxa lucillae), które swym świeżym i mocnym kolorem ożywiają ogród. Rośliny te lubią "uciekać" z rabat, spontanicznie pojawiając się na trawnikach, pod drzewami i w żywopłotach.

Intensywnym jasnofioletowym kolorem kwiatów przyciągają uwagę także przylaszczki (Hepatica nobilis), które w kwietniu pod leszczynami tworzą nieraz rozległe skupiska, oraz fioletowo-czerwone miodunki (Pulmonaria), a także wdzięczne, puchate sasanki (Pulsatilla vulgaris), wokół których uwijają się pierwsze pszczoły i trzmiele.

Na obrzeżach ogrodów i w zaroślach masowo zakwitają złocie żółte (Gagea lutea), ziarnopłony wiosenne (Ficaria verna) oraz kokorycze (Corydalis).

Ciemierniki

Bez wątpienia jednymi z najefektowniejszych wczesnowiosennych roślin są ciemierniki (Helleborus) o eleganckich kwiatach i dekoracyjnych, dłoniasto podzielonych zimotrwałych liściach. Ich odporne na śnieg i mroźne wiatry kwiaty zdobią rabaty już od lutego. Najczęściej spotykany w ogrodach ciemiernik biały (Helleborus niger) może zakwitnąć nawet przed Bożym Narodzeniem. Wspaniałe kwiaty o szerokiej gamie odcieni zielonkawej żółci, różu, fioletów i purpury znajdziemy pośród odmian ciemiernika ogrodowego (Helleborus x hybridus). Jego zwieszające się kwiaty po odwróceniu do góry często ukazują wnętrze ozdobione misternym rysunkiem purpurowych kropek.

W cieplejszych rejonach kraju udają się bardzo dekoracyjne i pokaźne (50-100 cm) gatunki z Europy Południowej - ciemiernik błękitnawy (Helleborus lividus) i ciemiernik korsykański (Helleborus argutifolius) o licznych zielonkawych kwiatach (bywa ich aż 30 na jednej łodydze) wyrastających pośród wielkich, skórzastych, mocno piłkowanych liści.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o ogrodach: encyklopedia roślin, porady ekspertów, zdjęcia pięknych ogrodów w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład



W ZESTAWIENIACH

Wczesnowiosenne rośliny najlepiej sadzić w miejscach, gdzie możemy podziwiać ich urodę z bliska. Efektownie wyglądają w niedużych grupach przy ścieżkach i na rabatach skalnych, tworząc swobodne wielobarwne kompozycje. Urodę ich delikatnych kwiatów podkreślają zimozielone krzewy, takie jak bukszpany, cisy, mahonie, a także byliny o zimotrwałych liściach: bergenie sercolistne, epimedium pstre (Epimedium x versicolor) i pragnia syberyjska (Waldsteinia ternata).

Wczesnowiosenne byliny cebulowe możemy sadzić w większych ilościach pod krzewami i drzewami, a także na obrzeżach trawników tam, gdzie murawa jest nieco mniej zwarta i można ją kosić późną wiosną. W korzystnych warunkach rośliny rozsiewają się same, tworząc po wielu latach wielobarwne kobierce. Tak właśnie gatunki te rosną w naturze. Z chwilą gdy pojawią się na krzewach pierwsze liście, kwiaty cebulowe wydają nasiona i powoli zaczynają zamierać, wchodząc w okres spoczynku.



Skomentuj:

Przebiśniegi, ciemierniki miodunki. Pierwsze wiosenne kwiaty