Nietypowe rośliny cebulowe

Znudziły Wam się lilie, narcyzy i hiacynty? A gdyby tak sięgnąć po nieznane gatunki?
Zawilec powabny (Anemone blanda) Zawilec powabny (Anemone blanda) Fot. iBulb

Zawilec powabny (Anemone blanda)

Gatunek ten, nazywany także zawilcem greckim, osiąga wysokość ok. 15 cm. Kwitnie w marcu lub kwietniu, zależnie od pogody, tworząc liczne kwiaty o średnicy 3-4 cm w kolorze niebieskim, a u odmian także w różowym lub białym. W maju liście zamierają, ale pod ziemią pozostaje bulwa. Zakupione bulwy sadzimy we wrześniu w próchnicznej, przepuszczalnej i dosyć wilgotnej glebie na głębokości 5-7 cm. Mogą rosnąć w jednym miejscu kilka lat, jeśli będą na zimę okrywane gałązkami iglaków, a latem chronione przed wilgocią.

Chionodoxa forbesii 'Pink Giant' Chionodoxa forbesii 'Pink Giant' Fot. Wiesław Gawryś

Śnieżnik Forbesa (Chionodoxa forbesii)

Śnieżnik Forbesa jest wczesnowiosenną, niską (10-15 cm) rośliną z 2-4 wąskimi liśćmi i gronem niebieskich gwiazdkowatych kwiatów, które u odmiany 'Pink Giant' (na zdjęciu) są różowe, a u odmiany 'Alba' - białe. Ich rozwój przypada na marzec-kwiecień. Roślina lubi miejsca słoneczne i lekką, próchniczną, przepuszczalną glebę. Cebulki sadzimy w połowie września na głębokości 5-7 cm.

Czosnek złocisty (Allium moly0 Czosnek złocisty (Allium moly0 Fot. iBulb

Czosnek złocisty (Allium moly)

Spośród innych czosnków gatunek ten wyróżnia się wyjątkową, intensywną barwą kwiatów zebranych na końcach nagich łodyg o wysokości 25-30 cm. Kwitnie pod koniec maja i w czerwcu. Częścią podziemną są białe cebule o obwodzie około 5 cm. Sadzimy je w październiku na głębokości równej trzykrotnej wysokości cebul. Czosnek złocisty potrzebuje słonecznego stanowiska i przepuszczalnej gleby (najlepiej bogatej w wapń). Nadaje się na rabaty i do ogródków skalnych. W jednym miejscu może rosnąć przez 2-3 lata, po czym należy go wykopać, gdy tylko zaschną liście.

Cebulica dwulistna 'Rosea' (Scilla bifolia) Cebulica dwulistna 'Rosea' (Scilla bifolia) Fot. iBulb

Cebulica dwulistna 'Rosea' (Scilla bifolia)

Jeśli pogoda sprzyja, roślina ta zakwita już na początku marca. Tworzy kwiatostany wysokości 7-10 cm złożone z jasnoróżowych kwiatów. Częścią podziemną jest pokryta łuskami cebula. Cebulica dwulistna lubi miejsca słoneczne lub lekko ocienione. Sprawdza się ogrodach skalnych i pod drzewami. Cebule sadzimy we wrześniu na głębokości 5-7 cm, w piaszczysto-gliniastej glebie.

Hiacyncik hiszpański (Hyacinthoides hispanica) Hiacyncik hiszpański (Hyacinthoides hispanica) Fot. iBulb

Hiacyncik hiszpański (Hyacinthoides hispanica)

Inaczej endymion. Jego dzwonkowate kwiaty w odcieniach fioletu i różu, skupione po kilkanaście na łodygach o wysokości 25-30 cm, rozwijają się w maju. Cebule sadzimy w drugiej połowie września na głębokości 5-8 cm. Roślina dobrze rośnie w lekkim półcieniu, w średnio wilgotnej, przepuszczalnej ziemi. Jest mrozoodporna.

Śniedek drobny  (Ornitogalum nanum) Śniedek drobny (Ornitogalum nanum) Fot. Wiesław Gawryś

Śniedek drobny (Ornitogalum nanum)

Gatunek ten osiąga zaledwie 5 cm wysokości, ale jego kwiatostan złożony z licznych gwiazdkowatych kwiatów tworzy szeroką (15-18 cm) półkulę, otoczoną koroną wąskich liści. Pełnia rozwoju śniedka przypada na przełom kwietnia i maja. Roślina nadaje się na skalniaki i murki kwietne. Wymaga słonecznego bądź półcienistego stanowiska. Odpowiada jej prawie każda przepuszczalna gleba. Cebule sadzimy we wrześniu na głębokości 6-8 cm. W tym samym miejscu mogą rosnąć przez kilka lat. Gdy zauważymy, że rośliny kwitną coraz słabiej, trzeba je przenieść na inną rabatę. Wtedy cebule wykopujemy w lipcu.

Psiząb wywinięty 'Pagoda' (Erythronium revolutum) Psiząb wywinięty 'Pagoda' (Erythronium revolutum) Fot. iBulb

Psiząb wywinięty 'Pagoda' (Erythronium revolutum)

Oryginalne kwiaty psizębów (nazwa ta pochodzi od kształtu cebul) możemy podziwiać w kwietniu i maju. Odmiana 'Pagoda' osiąga ok. 30 cm wysokości. Urody dodają jej szerokie liście z ciemnymi plamami, które zasychają już w czerwcu. Psizęby najlepiej rosną na stanowisku lekko ocienionym i zacisznym. Lubią glebę przepuszczalną i bogatą w próchnicę. Cebule sadzimy we wrześniu na głębokości 8-10 cm. Po kilku latach wykopujemy je i zaraz przesadzamy.

Puschkinia scilloides Puschkinia scilloides Fot. Wiesław Gawryś

Puszkinia cebulicowata (Puschkinia scilloides)

Ta kuzynka cebulicy dorasta do wysokości 15-20 cm i tworzy gęsty kwiatostan składający się z licznych kwiatów z niebieskim paseczkiem na płatkach (odmiana 'Alba' jest czysto biała). Pełnia kwitnienia przypada w kwietniu, a już w czerwcu roślina kończy wegetację. Puszkinia lubi słońce i lekkie, próchniczne gleby. Cebule sadzimy we wrześniu na głębokości 6-8 cm.

Kamasja leichtlina  (Camassia leichtlinii) Kamasja leichtlina (Camassia leichtlinii) Fot. Flora Press

Kamasja leichtlina (Camassia leichtlinii)

Kwiaty kamasji skupione w długich gronach rozwijają się w maju i czerwcu. Łodyga osiąga 90 cm wysokości, a sznurkowate liście tworzą rozetę u jej podstawy. Roślina ta lubi miejsca słoneczne bądź lekko zacienione, glebę lekką i przepuszczalną, choć dość wilgotną. Cebule sadzimy w drugiej połowie września na głębokości 8-15 cm (zależnie od wysokości cebuli). Miejsce sadzenia okrywamy na zimę warstwą kory i gałązkami iglaków (usuwamy je wiosną przed kwitnieniem). Co roku w lipcu wykopujemy cebule i przechowujemy do września.

Czosnek karatawski (Allium karataviense) Czosnek karatawski (Allium karataviense) Fot. iBulb

Czosnek karatawski (Allium karataviense)

Kuliste kwiatostany tego gatunku mają ok. 10 cm średnicy, ale przy niskim (30 cm) "wzroście" rośliny i na tle szerokich, szarawych liści wydają się bardzo okazałe. Podziwiamy je w maju lub czerwcu, a wkrótce potem czosnek kończy wegetację. W ziemi pozostaje duża cebula. Może ona rosnąć w jednym miejscu 2-3 lata, ale potem trzeba ją latem wykopać i ponownie posadzić w październiku na słonecznymstanowisku z przepuszczalną glebą. Cebule umieszczamy na głębokości równej ich trzykrotnej wysokości.

Bulbokodium wiosenne (Bulbocodium vernum) Bulbokodium wiosenne (Bulbocodium vernum) Fot. Wiesław Gawryś

Bulbokodium wiosenne (Bulbocodium vernum)

Kształtem i barwą kwiatów przypomina zimowit jesienny i tak jak on kwitnie w stanie bezlistnym, ale dorasta zaledwie do 5-10 cm. Liście ukazują się równocześnie z kwiatami w marcu lub kwietniu i utrzymują się do lata. Cebule sadzimy we wrześniu na głębokości 6-8 cm. Miejsce powinno być słoneczne, a podłoże przepuszczalne i lekko wilgotne.

Artykuł pochodzi z wrześniowej Magnolii, która jest już do kupienia w kioskach

Fot. Magazyn Magnolia

Więcej o: