Parapety wewnętrzne

Opracowanie: Grażyna Rudolf, Wiesław Rudolf, Iwona Szczepaniak

Parapety zwane też podokiennikami, to poziome wykończenia ściany pod oknem.

Dość nietypowy kształt parapetu marmurowego - poniżej płyty głównej wykonano zaokrągloną półkę
Dość nietypowy kształt parapetu marmurowego - poniżej płyty głównej wykonano zaokrągloną półkę
Fot. Włodzimierz Okoński
Parapety wewnętrzne mogą być wykonane z drewna, kamienia, płytek ceramicznych, tworzywa sztucznego lub konglomeratów. Gotowe parapety mocuje się do podokiennej części ściany pianką poliuretanową.

Osadzenie parapetu. Fragmenty ścian bezpośrednio pod oknami są potencjalnie najsłabszymi termicznie miejscami w domu, czyli mostkami cieplnymi. Można jednak temu zapobiec - wiele zależy od tego, jak zostaną osadzone parapety okienne.

Aby ograniczyć ucieczkę ciepła, przestrzeń pomiędzy ościeżnicą okna a dolną częścią ściany powinno się wypełnić poliuretanową pianką montażową. Pozostawienie w tym miejscu pustej przestrzeni kończy się przeważnie wciśnięciem do niej "zimnej" zaprawy, na której mocowany jest parapet zewnętrzny. Najlepiej to sprawdzić w trakcie budowy, bo gdy dom zostanie wykończony, będzie to trudne do ustalenia.

Straty ciepła będą mniejsze również wtedy, gdy krawędź parapetu zostanie wsunięta 1 cm pod ościeżnicę okna (dopuszcza się też montaż na styk z ościeżnicą). Miejsce styku parapetu ze ścianą i ościeżnicą wypełnia się masą uszczelniającą.

Parapet wewnętrzny - podobnie jak zewnętrzny - powinien być wysunięty co najmniej 5 cm poza lico ściany i mieć kapinos, czyli podcięcie od spodu przy zewnętrznej krawędzi. Woda będzie wtedy skapywać z parapetu wzdłuż ściany, nie zawilgacając jej. Jeśli nie będzie kapinosa, woda może podciekać pod parapet i zawilgacać ścianę.

Skomentuj:

Parapety wewnętrzne