Kwiat serduszka (Dicentra spectabilis). Uprawa i pielęgnacja

Kwiaty serduszki okazałej wraz z 'łezką' mają długość ok. 3 cm.

Kwiaty serduszki okazałej wraz z 'łezką' mają długość ok. 3 cm. (Fot. Alamy/BE&W)

Roślina wyglądająca jak ogromny bukiet serc to serduszka okazała. Niezwykle delikatna, boi się silnego słońca. Ale długo się nie starzeje. W jednym miejscu może rosnąć nawet kilkadziesiąt lat!

Kwiat serduszka okazała

Z ukwieceniem cienistych wilgotnych zakątków zwykle są spore problemy. Tymczasem właśnie takie miejsca upodobała sobie bardzo dekoracyjna roślina – serduszka okazała (Dicentra spectabilis). Wczesną wiosną tworzy piękne niebieskawozielone liście podobne do liści paproci, zaś w maju i czerwcu – łodygi obwieszone kwiatami w kształcie serduszek z łezką. Zwykle są one różowe, a wypływające z nich „łezki” mają białe akcenty. Ale odmiana ‘Alba’ kwitnie na biało, ‘Valentine’ na czerwono, a ozdobą ‘Gold Heart’ oprócz różowych kwiatów są też złociste liście. Kwitnące kępy mogą mieć blisko metrową wysokość. Ładniej wyglądają, rosnąc pojedynczo niż w grupie.
Serduszka okazała urodę zachowuje do końca wiosny, a latem żółknie i zasycha. Liści i pędów, dopóki są choć nieco zielone, nie należy ścinać, bo odżywiają tworzące się przy ziemi pąki, z których roślina odnowi się w następnym sezonie.

Jak więc sprawić, by usychające liście serduszki nie szpeciły ogrodu?

Jest na to dosyć prosty sposób. Serduszkę posadźmy pośród późno zaczynających wegetację bylin o bujnym ulistnieniu, np. funkii, świecznic i zawilców japońskich. Wiosną nie będą jej zabierać miejsca, a latem ją zasłonią. Gdy martwe liście już usuniemy, zaznaczmy, gdzie są korzenie rośliny, by ich przypadkowo nie uszkodzić.
Oryginalną urodą wyróżniają się też inne gatunki tworzące kępy, np. serduszka piękna (D. formosa), wspaniała (D. eximia) i osobliwa (D. peregrina) oraz oplatająca długimi pędami podpory serduszka pnąca (D. scandens).

Uprawa i pielęgnacja serduszki

Gleba: przepuszczalna, próchniczno-gliniasta, średnio zasobna, o pH od 5,8 do 7,2.
Wilgotność: podłoże stale wilgotne, a nawet mokre.
Miejsce: półcieniste, a jeśli gleba utrzymuje wilgoć, może być też słoneczne.
Nawożenie: gdy rośliny słabną, zasilamy je np. gnojówką lub wieloskładnikowym nawozem mineralnym.
Mrozoodporność: całkowita.
Rozmnażanie: nasiona wysiewa się w marcu w pomieszczeniach, a siewki w sierpniu sadzi na miejsce stałe. W sierpniu można też dobrze rozrośniętą kępę wykopać i oddzielić korzenie z pąkami odnawiającymi.

e-ogrody na wideo

Zobacz także
  • <b>wiosna:</b> Funkia budzi się w kwietniu. Pojawiają się wówczas jej zwinięte w ostre stożki liście. Powoli rozwijają się i zmieniają, tworząc zielone lejki.<p>
<b>lato:</b> W lipcu ukazują się dzwonkowate kwiaty osadzone na sztywnych łodygach. Są liliowe, niebieskie lub białe, u niektórych odmian przyjemnie pachną.<p>
<b>jesień:</b> We wrześniu, z nadejściem zimnych nocy, liście funkii zaczynają się złocić. Potem warzy je pierwszy przymrozek i najlepiej je usunąć. <p>
<b>zima:</b> Nad kopczykiem ziemi, który skrywa podziemne części rośliny, jak husarskie skrzydła wznoszą się łodygi z brązowymi pękniętymi owockami. Funkie. Uprawa i pielęgnacja. Rośliny do cienia
  • zielone Serca 
to liście hoi Kerriego. Tu ich podstawa i ogonek zagłębione są w dekoracyjnym podłożu. Hoya Kerriego
  • Z tarasu na skarpie otoczenie domu wygląda jak przebogaty, zachwycający kolorami dywan. Pani Halina (na zdjęciu u góry po prawej) uwielbia ten widok Ogród pełen kwiatów
Komentarze (1)
Kwiat serduszka (Dicentra spectabilis). Uprawa i pielęgnacja
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX