Serduszka (Dicentra spectabilis). Uprawa i pielęgnacja

tekst: dr Magdalena Narkiewicz, Katarzyna Jodłowska

Serduszka okazała to roślina wyglądająca jak ogromny bukiet serc. Niezwykle delikatna, boi się silnego słońca. Ale długo się nie starzeje. W jednym miejscu może rosnąć nawet kilkadziesiąt lat!

OGROD ROSLINY CIENIOLUBNE - SERDUSZKA OKAZALA KWIATY FOT. BARBARA PIOTROWSKA PUBLIKACJA OGRODY NR 8 (100) - 8 2007 SLOWA KLUCZOWE: OGRODY ROSLINY KWIATY ZDJĘCIE DO WKŁADKI: PUBLIKACJA OGRODY NR 8 (100) - CZASOPISMA
Serduszka okazała (Dicentra spectabilis)
Fot. Barbara Piotrowska

Serduszka okazała

Z ukwieceniem cienistych wilgotnych zakątków zwykle są spore problemy. Tymczasem właśnie takie miejsca upodobała sobie bardzo dekoracyjna roślina – serduszka okazała (Dicentra spectabilis). Wczesną wiosną tworzy piękne niebieskawozielone liście podobne do liści paproci, zaś w maju i czerwcu – łodygi obwieszone kwiatami w kształcie serduszek z łezką. Zwykle są one różowe, a wypływające z nich „łezki” mają białe akcenty.

Serduszka - piękna i cieniolubna

Serduszka okazała odmiany

Odmiana ‘Alba’ kwitnie na biało, ‘Valentine’ na czerwono, a ozdobą ‘Gold Heart’ oprócz różowych kwiatów są też złociste liście.

Serduszka okazała kwitnienie

Wiosną można zastosować nawóz organiczny bogaty w fosfor i potas, aby zachęcić roślinę do bardziej obfitego kwitnięcia. Kwitnące kępy mogą mieć blisko metrową wysokość. Ładniej wyglądają, rosnąc pojedynczo niż w grupie.
Serduszka okazała urodę zachowuje do końca wiosny, a latem żółknie i zasycha. Liści i pędów, dopóki są choć nieco zielone, nie należy ścinać, bo odżywiają tworzące się przy ziemi pąki, z których roślina odnowi się w następnym sezonie.

Serduszka

Jak więc sprawić, by usychające liście serduszki nie szpeciły ogrodu?

Jest na to dosyć prosty sposób. Serduszkę posadźmy pośród późno zaczynających wegetację bylin o bujnym ulistnieniu, np. funkii, świecznic i zawilców japońskich. Wiosną nie będą jej zabierać miejsca, a latem ją zasłonią. Gdy martwe liście już usuniemy, zaznaczmy, gdzie są korzenie rośliny, by ich przypadkowo nie uszkodzić.
Oryginalną urodą wyróżniają się też inne gatunki tworzące kępy, np. serduszka piękna (D. formosa), wspaniała (D. eximia) i osobliwa (D. peregrina) oraz oplatająca długimi pędami podpory serduszka pnąca (D. scandens).

Serduszka - sadzenie

Serduszki to bardzo ciekawe byliny - można je kupić w kilku odmiennych formach - jako, niskie roślinki, pnącza a nawet okazałe krzewy. Na uwagę zasługują bardzo oryginalne kwiaty. Młode egzemplarze do wzrostu potrzebują gleby o odczynie obojętnym, jak już nieco wyrosną i dobrze się ukorzenią można ją nieco zakwasić. Młode rośliny trzeba zabezpieczyć na zimę. Podłoże powinno być przepuszczalne i lekko wilgotne.

Zanim zabierzemy się do sadzenia należy przygotować najpierw miejsce pod nie - przekopać porządnie ziemię i zmieszać ją z kompostem by poprawić strukturę i dostarczyć składników odżywczych. Bryłę korzeniową przed posadzeniem warto nawodnić czyli wstawić na parę godzin do wiadra. Potem wkładamy korzeń rośliny do uprzednio wykopanego dołka i obsypujemy ziemią oraz obficie podlewamy.

Serduszka - rozmnażanie

Jeśli przyjdzie nam ochota na przesadzenie jej lub rozmnożenie - nie bójmy się gdyż ona dobrze znosi tego rodzaju zabiegi. Podział bryły potrafi zadziałać czasem zwiększając kwitnienie. Podstawowe sposoby rozmnażania serduszki są trzy: nasiona, dzielenie bryły i sadzonkowanie pędów bocznych.

  • Wysiew z nasion- nie jest ten sposób specjalnie popularny, ale nie przysparza ogrodnikom żadnych trudności. Nasiona wysiewa się do rozsadnika jesienią lub wiosną do inspektu.
  • Dzielenie bryły korzeniowej - zabieg ten wykonuje się wczesną wiosną lub po zakończeniu kwitnienia. Wykopujemy roślinę i delikatnie dzielimy korzeń. Pozyskane rośliny sadzimy na docelowe miejsce.
  • Sadzonkowanie pędów bocznych - wczesną wiosną obok serduszki stawiamy donice wypełnioną torfem i kompostem i wkładamy do nich młode pędy i przysypujemy ziemią. Jak tylko odbiją przenosimy je do inspektu i tam dbamy o ich odpowiednie podlewanie.

Serduszka - do cienia

Serduszka pozwoli nam wypełnić wszystkie zacienione miejsca w których inne rośliny nie chcą rosnąć. Sprawdzą się pod drzewami i między krzewami i nie  przemarzanie.

Uprawa i pielęgnacja serduszki

Gleba: przepuszczalna, próchniczno-gliniasta, średnio zasobna, o pH od 5,8 do 7,2.
Wilgotność: podłoże stale wilgotne, a nawet mokre.
Miejsce: półcieniste, a jeśli gleba utrzymuje wilgoć, może być też słoneczne.
Nawożenie: gdy rośliny słabną, zasilamy je np. gnojówką lub wieloskładnikowym nawozem mineralnym.
Mrozoodporność: całkowita.
Rozmnażanie: nasiona wysiewa się w marcu w pomieszczeniach, a siewki w sierpniu sadzi na miejsce stałe. W sierpniu można też dobrze rozrośniętą kępę wykopać i oddzielić korzenie z pąkami odnawiającymi.

Rośliny do cienia

Skomentuj:

Serduszka (Dicentra spectabilis). Uprawa i pielęgnacja