Ciąg kominowy to podciśnienie, które sprawia, że spaliny powstające w kotle lub kominku usuwane są przez komin na zewnątrz domu. Kiedy jest za mały, spaliny nie są skutecznie wyprowadzane na zewnątrz domu. Dym cofa się wtedy do pomieszczenia, trudno jest rozpalić ogień, a paliwo nie spala się całkowicie. Niewłaściwe spalanie może być też przyczyną powstania niebezpiecznego dla zdrowia i życia tlenku węgla. Za mocny ciąg jest z kolei przyczyną zbyt szybkiego spalania się paliwa, w wyniku czego kominek lub kocioł nie wykorzystują w pełni swojej mocy.

Jak powstaje ciąg

Naturalny ciąg jest wynikiem różnicy gęstości spalin w kominie i powietrza na zewnątrz budynku. Gorące spaliny są lżejsze od powietrza i unoszą się do góry. Im wyższa jest ich temperatura, tym szybciej kierują się do góry i większy jest ciąg. Jednak z powodu zmieniającej się temperatury otoczenia wielkość naturalnego ciągu różnicuje się - zimą jest najsilniejszy, latem najsłabszy. Wpływ na niego ma także wiatr, który go poprawia lub osłabia.

Producenci kotłów podają wartość ciągu kominowego (podciśnienia), jaka powinna być zapewniona, aby urządzenia grzewcze pracowały z pełną efektywnością. Wynosi on 10-25 Pa. Jeśli chodzi o kominki, ich producenci w instrukcji montażu podają, przy jakim podciśnieniu urządzenie pracuje najlepiej. Minimalna wartość ciągu wynosi 10 Pa. Wartość ciągu można co prawda ustalić samemu, sprawdzając deprymometrem prędkość wypływającego powietrza - jednak to, czy jest właściwy, najlepiej oceni kominiarz lub specjalista instalujący kocioł lub kominek.

Wiatr najczęściej poprawia ciąg, zwłaszcza boczny. Jednak gdy jest opadający, często powoduje cofnięcie się spalin do domu.

Co go może zakłócać

Sprawna i bezpieczna praca komina zależy od wielu czynników. Zakłócenia ciągu mogą być spowodowane:

za małym przekrojem poprzecznym - im węższy jest komin, tym mniejszy może być w nim ciąg.

Kominy murowane powinny mieć wymiar 14×14 cm lub średnicę 15 cm, gdy przekrój otworu paleniska jest mniejszy niż 25 cm; i odpowiednio - 14×27 cm lub średnicę 18 cm, gdy przekrój jest większy niż 25 cm. Dla większych przewodów trzeba zachować stosunek boków 3:2.

Problem zbyt wąskiego komina pojawia się często wówczas, kiedy kominek podłączamy do przewodu kominowego, który nie jest przeznaczony do odprowadzania spalin (ma też wtedy zazwyczaj małe przekroje). Warto wiedzieć, że standardowe przekroje kominów (14×14 cm lub 14×27 cm) często uniemożliwiają palenie w kominku o dużej mocy;

złym stanem technicznym komina - im bardziej nierówna jest powierzchnia wewnątrz niego (nierówno ułożone cegły lub krzywizny), tym większe ryzyko osłabienia ciągu kominowego. Dodatkowo osadzanie się sadzy, powodując przewężenia, utrudnia przedostawanie się spalin, a bywa także częstą przyczyną powstania wybuchu lub pożaru w kominie;

wiatrem - kiedy jest opadający, dochodzi do jego zawirowań w okolicach komina, co prowadzi do powstawania stref nadciśnienia. Utrudnia to prawidłowe funkcjonowanie komina i powstaje wtedy ciąg wsteczny, który może być przyczyną cofania się spalin do budynku.

Wiatr jest jednak często sprzymierzeńcem ciągu - choćby boczny, który opływa komin. Powoduje on powstanie podciśnienia w przewodzie kominowym, zwiększając tym samym ciąg.

Jeszcze lepszy efekt można uzyskać, jeśli na kominie zamontowana jest nasada kominowa;

Zobacz rysunek:

Ciąg zakłócony przez wysokie drzewa

Ciąg zakłócony przez komin usytuowany za nisko

Ciąg zakłócony przez opadający wiatr

temperaturą komina - jeśli ciąg poprawia się po pierwszych kilkunastu minutach palenia, oznacza to, że jego zakłócenia spowodowane były zbyt niską temperaturą komina. Komin, który jest wybudowany na zewnątrz domu, powinien być ocieplony;

za niskim kominem - ma to miejsce najczęściej w domach parterowych, gdzie kominy bywają za krótkie.

1 2 3  następne »