Ogrzewanie gazem płynnym ze zbiornika

Alfred Adamczewski, Grzegorz Dudek

Ogrzewanie gazem jest bardzo wygodne. Dlatego jeśli nie ma w pobliżu sieci grzewczej, warto pomyśleć o instalacji na gaz płynny.

Wiadomo, że gaz ziemny jest tańszy od gazu płynnego, ale jego doprowadzenie do budynku może się okazać trudne technicznie i kosztowne, a nierzadko po prostu niemożliwe. Z gazem płynnym takich problemów nie ma. Transportowany specjalnymi cysternami może być dostarczony praktycznie wszędzie, gdzie da się dojechać samochodem i gdzie można postawić zbiornik do jego magazynowania. Aby korzystać z gazu płynnego, wystarczy zawrzeć umowę z dostawcą - na każdym terenie jest ich zazwyczaj kilku.

Na gaz płynny warto się zdecydować wtedy, gdy w okolicy domu planowana jest budowa sieci gazu ziemnego. Można będzie z niego korzystać bez potrzeby wymiany urządzeń gazowych i wewnętrznej instalacji gazowej.

Paliwo

Gazy płynne - propan, propylen, butan i butylen - powstają w czasie rafinacji ropy naftowej. Wszystkie skraplają się pod niskim ciśnieniem, co umożliwia ich magazynowanie w butlach i zbiornikach. Tam z kolei łatwo parują, dzięki czemu do instalacji i urządzeń gazowych docierają już jako gaz. Jako paliwa pod żadnym względem nie ustępują gazowi ziemnemu: są "czyste" (emitują niewiele szkodliwych związków), umożliwiają pełną automatyzację spalania i nadają się do wykorzystania w większości urządzeń gazowych - kuchenek, kotłów i podgrzewaczy (piecyków) do wody.

Butle z gazem płynnym wypełnia się zazwyczaj mieszaniną dwóch gazów - propanu i butanu, a zbiorniki na zewnątrz domu - czystym propanem, który zachowuje zdolność odparowywania do temperatury -42°C (butan przestaje odparowywać już w temperaturze poniżej 0°C).

Instalacja i zbiornik

Chociaż zaletą gazu płynnego w porównaniu z ziemnym jest jego znacznie większa dostępność, to pewnym ograniczeniem jest konieczność jego magazynowania w specjalnych zbiornikach. Zgodnie z przepisami trzeba je umieścić na zewnątrz domu w takim miejscu, aby z jednej strony zachować minimalne odległości od innych obiektów, z drugiej zaś, aby bez problemu można go było zatankować. Jeśli zbiornik uda się postawić w odległości mniejszej niż 15 m od drogi, wtedy cysterna nie będzie musiała wjeżdżać na działkę (węże w cysternach mają najczęściej długość 15 m, chociaż są i takie z wężami 30-metrowymi). W przeciwnym razie konieczne jest zapewnienie na działce drogi dojazdowej.

Zbiornik ustawia się na betonowej płycie fundamentowej, grubości 20-30 cm. Na zbiorniku pod pokrywą ochronną montuje się niezbędną armaturę: zawory, zespół reduktorów służących do obniżania ciśnienia gazu oraz poziomowskaz pokazujący stan napełnienia zbiornika. Zbiornik łączy się z domową instalacją gazową za pomocą tzw. przyłącza, czyli rury ze stali lub polietylenu zakopanej w ziemi na głębokości około 0,8 metra. Trasa przyłącza powinna zostać oznakowana specjalną taśmą ostrzegawczą w kolorze żółtym. Układa się ją w wykopie - przed zasypaniem rur - na głębokości około 20 cm. Wykop potrzebny jest też do wykonania uziemienia zbiornika.

Zbiornik - własny czy w dzierżawie

Zbiorniki na gaz płynny są bardzo drogie (najpopularniejszy - o pojemności 2700 l - kosztuje około 5000 zł), dlatego dostawcy gazu oferują także ich dzierżawę lub wypożyczają je za kaucją.

Dzierżawa

Dzierżawa zbiornika nie wymaga dużej jednorazowej opłaty - koszty można rozłożyć na opłaty miesięczne, kwartalne lub roczne. Jest to bardzo wygodna forma korzystania z gazu - firma, która jest właścicielem zbiornika, bierze bowiem na siebie odpowiedzialność za bezpieczeństwo eksploatacji, zapewnia 24-godzinny serwis oraz obowiązkowe okresowe przeglądy techniczne i konserwację zbiornika.

Wypożyczenie za kaucją

Stanowi ono rozwiązanie pośrednie między kupnem zbiornika na własność a dzierżawą. Właścicielem zbiornika pozostaje dostawca gazu, który odpowiada za bezpieczeństwo jego eksploatowania i przeglądy techniczne. Osoba wpłacająca kaucję wnosi jednorazową, wysoką opłatę (zwykle około 80-90% ceny zbiornika), ale przez cały czas użytkowania zbiornika nie ponosi już żadnych dodatkowych kosztów związanych z jego eksploatacją. Kiedy zwraca się zbiornik, następuje zwrot kaucji.

Kotłownia

Ze względu na to, że gaz płynny jest cięższy od powietrza, kotłownia z urządzeniami spalającymi ten gaz musi się znajdować powyżej poziomu terenu. W przeciwnym razie w wypadku wycieku z instalacji gaz nie mógłby wydostać się na zewnątrz. Z tego samego powodu w kotłowni nie powinno być progów przy drzwiach ani kratek ściekowych. Najbezpieczniej jest, gdy tę część pomieszczenia, w której znajdują się urządzenia na gaz płynny, oddzieli się od reszty niską przegrodą. Ponadto konieczna jest dobra wentylacja kotłowni, którą zapewnią:

  • nad podłogą - wentylacyjny otwór nawiewny o powierzchni minimum 180 cm2,
  • pod sufitem - wentylacyjny otwór wywiewny,
  • tuż nad powierzchnią podłogi - dodatkowy otwór z wyprowadzeniem na zewnątrz; służy do odprowadzenia na zewnątrz ewentualnego wycieku gazu.

    Tankowanie

    Cena gazu płynnego ulega sezonowym zmianom - jest niższa latem i wyższa w sezonie grzewczym. Logiczne zatem wydaje się kupowanie gazu wtedy, gdy jest tańszy. Problem w tym, że najczęściej nie da się go wtedy kupić tyle, aby wystarczyło na pokrycie rocznego zapotrzebowania. Ilość zużywanego gazu jest większa niż pojemność zbiornika. Przy większości domów jednorodzinnych montuje się bowiem zbiorniki o pojemności 2700 litrów. Tankować je można jedynie do 85% pojemności, co daje około 2100 litrów gazu. Taką ilością można ogrzać tylko niewielki dom (około 100 m2), pod warunkiem że jest dobrze ocieplony, a domownicy oszczędnie korzystają z ciepłej wody. W domu o powierzchni 200 m2 zamieszkanym przez czteroosobową rodzinę zużycie gazu zawiera się w granicach 3600-4000 litrów na rok. W takim wypadku zwykle tankuje się zbiornik do pełna latem (w tym roku był to wydatek około 2800 zł) i uzupełnia brakujące ilości paliwa zimą.

    Ze względu na to, że jednorazowy koszt tankowania paliwa jest znaczny, niektórzy dostawcy gazu umożliwiają kupowanie paliwa na raty lub pobierają opłaty za gaz płynny tak jak za gaz ziemny, czyli co miesiąc - na podstawie wskazań licznika.

    Formalności

    Przed podjęciem decyzji o korzystaniu z gazu płynnego trzeba zapoznać się z ofertą firm, które zajmują się jego dystrybucją. Oferty są bowiem różne i wciąż uatrakcyjniane, często zdarzają się też promocje. O wszelkich formalnościach i kosztach związanych z zainstalowaniem zbiornika i budową instalacji informuje przedstawiciel handlowy danej firmy.

    Do obowiązków inwestora należy:

  • zlecenie projektantowi wykonania projektu zewnętrznej i wewnętrznej instalacji gazowej;
  • zgłoszenie planowanej inwestycji w urzędzie gminy. W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych, termin ich rozpoczęcia oraz przedstawić - uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych - projekt zagospodarowania działki lub terenu, na którym będzie zamontowany zbiornik, wraz z opisem technicznym instalacji gazowej wykonanym przez projektanta;
  • wykonanie płyty fundamentowej, na której zostanie zamontowany zbiornik, oraz wykopów pod przewód gazowy i uziemienie zbiornika.

    Do obowiązków dostawcy gazu należy:

  • dostarczenie i zamontowanie zbiornika;
  • wykonanie zewnętrznej instalacji gazowej i podłączenie zbiornika.

    Wykonanie tych prac jest zagwarantowane w umowie, a inwestor płaci za nie przy jej podpisywaniu.

    Niektóre firmy proponują - za odpowiednią opłatą - przejęcie na siebie obowiązków inwestora, a więc zarówno załatwienie niezbędnych uzgodnień i zrobienie projektu, jak i wykonanie wykopów oraz płyty fundamentowej.

    • Więcej o:

    Skomentuj:

    Ogrzewanie gazem płynnym ze zbiornika