Stelaże łazienkowe - wieszaki na sedes, bidet i umywalkę
07.01.2009
, aktualizacja: 12.01.2009 14:37
Wolno stojącą ściankę wyspy można obciążyć z obu stron. Na przykład z jednej - dwiema umywalkami, z drugiej - sedesem i bidetem
Stelaże nie tylko ułatwiają montaż przyborów sanitarnych w łazience, ale umożliwiają też zaprojektowanie jej w niebanalny sposób.
W ściance wyspy schowane zostały wszystkie podłączenia: kanalizacyjne, ciepłej i zimnej wody oraz elektryczne do oświetlenia punktowego
Po zabudowaniu stelaży, na przykład płytą meblową, można nad nimi zrobić wygodną półkę na przybory
Aby urządzenia w tej łazience nie stały w jednej linii, zbudowano w niej ściankę w kształcie litery T - uzyskano w ten sposób półwysep z zakamarkami na sedes i natrysk
więcej zdjęćZOBACZ TAKŻE
- Stelaże narożne (01-01-05, 00:00)
- Umywalki - od zakupu do montażu (22-02-12, 14:38)
- Stelaż podtynkowy do nietypowej łazienki (15-09-10, 17:27)
- Przyciski do stelaży podtynkowych (22-09-10, 15:41)
- Umywalki. Informator rynkowy - loża ekspertów miesięcznika ŁADNY DOM (04-02-09, 00:00)
- Stelaże do w.c. (01-06-08, 00:00)
- Sedes wiszący zamiast stojącego (21-01-11, 13:26)
GALERIA ZDJĘĆ
- Wanny asymetryczne - informator rynkowy (20-08-09, 11:07)
Kiedy myślimy o remoncie łazienki, wielu z nas bierze pod uwagę montaż stelaży, na których zawisną sedes, bidet, a czasami również umywalka. Niektórzy planują wyspy lub półwyspy z urządzeniami sanitarnymi. I nic w tym dziwnego, ponieważ takie rozwiązanie nie tylko nadaje wnętrzu ciekawy, niepowtarzalny charakter, ale jest też bardzo praktyczne. Pozwala bowiem tworzyć funkcjonalne strefy - sanitarną, kąpielową; a w dużych łazienkach - również strefę relaksu (określaną często jako wellness). Umożliwia też ukrycie za lekką ścianką działową przyborów, których nie chcemy oglądać na pierwszym planie - na przykład sedesu i bidetu, a wyeksponowanie innych - ciekawej umywalki czy niebanalnego natrysku.
Ponadto dzięki wyspom i półwyspom łatwiej zamontować podejście kanalizacyjne, zwłaszcza wtedy, gdy prowadzone po ścianie byłoby za długie ze względu na wymagane spadki. W ten sposób na środku łazienki, z dala od ścian, bez większych problemów zamontujemy na przykład wannę czy kabinę prysznicową.
Rodzaje stelaży
W zależności od aranżacji łazienki do montażu przyborów sanitarnych (miski ustępowej, bidetu, umywalki) stosuje się różne typy stelaży bądź specjalne systemy samonośne.
Do zabudowy lekkiej (suchej). Stelaż ustawia się przy ściance murowanej lub montuje w lekkiej ścianie szkieletowej.
W pierwszym wariancie stelaż jest mocowany do murowanej ściany za pomocą wsporników dystansowych, które czasami są dostarczane w komplecie, oraz do podłogi dwoma kołkami rozporowymi. Można też użyć szyn montażowych, które po wypoziomowaniu przykręca się do ściany i podłogi. Wtedy wystarczy stelaż wstawić między szyny i zablokować odpowiednimi nakładkami. Nad stelażem można przewidzieć miejsce na półki lub na szafkę.
Drugim sposobem jest dostawienie do murowanej ściany w pomieszczeniu pełnej ścianki szkieletowej z poziomych oraz pionowych profili metalowych i zamontowanie w niej - podobnie jak przy użyciu szyn - stelaży do przyborów sanitarnych, czyli do umywalki, sedesu lub bidetu. Ścianka szkieletowa dzieli przestrzeń pomieszczenia, często poprawiając jego proporcje, oraz daje możliwość niestandardowego ustawiania urządzeń sanitarnych - na półwyspie. Może mieć różną długość, zależnie od efektu, jaki chcemy uzyskać.
Oba systemy szkieletowe okłada się najczęściej wodoodpornymi płytami gipsowo-kartonowymi (zielonymi) lub gipsowo-włóknowymi. Gipsowo--kartonowe układa się najczęściej dwuwarstwowo (2×12,5 mm) lub jednowarstwowo - płyty muszą mieć jednak wówczas grubość 18 mm.
Samonośny system instalacyjny (wolno stojący). W zależności od producenta na rynku spotkamy różne nazwy: TECE-Profil, Viega Steptec, GIS firmy Geberit lub Rapid SL firmy Grohe. System składa się z szyny (profilu) o specjalnie opracowanym kształcie, różnych szybkozłączek oraz uproszczonych modułów do mocowania miski ustępowej, bidetu i umywalki, ale stosuje się też standardowe stelaże. Korzystając z tych systemów, można zbudować:
- półwysep - dochodzący do ściany mieści się nawet w niedużych łazienkach,
- wyspę - wymaga łazienki o większej powierzchni, bowiem wokół wyspy zostawia się odpowiednio dużo miejsca do chodzenia ze wszystkich stron.
Wolno stojącą ściankę bez kłopotu obciążymy urządzeniami po obu jej stronach lub zainstalujemy dwukomorową umywalkę z dwiema bateriami i syfonami - takie rozwiązanie nie zawsze jest możliwe przy zastosowaniu standardowych systemów stelaży. Aby konstrukcja była jednak stabilna i wytrzymała, trzeba oczywiście przestrzegać dopuszczalnych wysokości i grubości ścianek podawanych w tabelach do projektowania.
Cała wewnętrzna przestrzeń ścianki - pomiędzy poszczególnymi stelażami - może być wykorzystana w dowolny sposób. Zazwyczaj ukrywa się w niej wszelkie instalacje: wodną, kanalizacyjną, a nawet elektryczną - na przykład do oświetlenia lustra. Ściankę można obudować nie tylko płytą gipsowo-kartonową, ale też płytą meblową i wykonać z niej półki lub szafki na przydatne drobiazgi łazienkowe. Dodatkowo taki system samonośny umożliwia stworzenie w dowolnym miejscu łazienki wnęki z oświetleniem lub zabudowy do wanny.
Uwaga! Wielu fachowców coraz częściej używa samonośnych systemów do budowy ścianek w pokojach lub wyspy w kuchni.
Do zabudowy ciężkiej (mokrej). Stelaż mocuje się do murowanej ściany lub w jej wnęce i obmurowuje. Są różne odmiany - z ramą lub styropianowymi bloczkami konstrukcyjnymi. W stelażach z ramą pustą przestrzeń wewnątrz niej trzeba wypełnić - kawałkami styropianu, bloczkami betonowymi lub cegłami i betonem. Wygodniejsze w montażu są stelaże z fabrycznie przygotowanymi blokami styropianowymi wypełniającymi wolną przestrzeń wewnątrz stelaża. Do takich bloków można bezpośrednio po otynkowaniu tynkiem zbrojonym siatką przykleić płytki ceramiczne.
Stelaże do zabudowy mokrej znajdują zastosowanie, jeśli ściankę wyspy lub półwyspu buduje się na przykład z bloczków betonu komórkowego. Są to bowiem najtańsze i najprostsze zestawy stelaży. Takie rozwiązanie jest jednak bardziej praco- i czasochłonne niż omówione wcześniej.
Montaż
W zasadzie każdy wprawny fachowiec zamontuje stelaż do zabudowy lekkiej bądź mokrej. Natomiast wykonanie systemu samonośnego lepiej powierzyć fachowcowi przeszkolonemu przez danego producenta. Co prawda większość systemów jest na tyle nieskomplikowana, że buduje się z nich niczym z klocków, ale wymagają na przykład zastosowania odpowiednich narzędzi do cięcia profili.
Ściankę wyspy lub półwyspu można zbudować i wyposażyć we wszystkie instalacje (wodną, kanalizacyjną oraz, jeśli potrzeba, elektryczną) nawet poza domem, w którym dokonywany jest remont łazienki. Następnie ściankę samonośnego systemu mocuje się do podłogi - i ewentualnie ściany lub sufitu - kołkami rozporowymi, a na koniec podłącza się podejścia do instalacji w łazience.
Aby ułatwić dobór wymaganych elementów systemu, niektórzy producenci oferują specjalny program komputerowy, który pomaga zaprojektować wyposażenie i wygląd łazienki.
Ponadto dzięki wyspom i półwyspom łatwiej zamontować podejście kanalizacyjne, zwłaszcza wtedy, gdy prowadzone po ścianie byłoby za długie ze względu na wymagane spadki. W ten sposób na środku łazienki, z dala od ścian, bez większych problemów zamontujemy na przykład wannę czy kabinę prysznicową.
Rodzaje stelaży
W zależności od aranżacji łazienki do montażu przyborów sanitarnych (miski ustępowej, bidetu, umywalki) stosuje się różne typy stelaży bądź specjalne systemy samonośne.
W pierwszym wariancie stelaż jest mocowany do murowanej ściany za pomocą wsporników dystansowych, które czasami są dostarczane w komplecie, oraz do podłogi dwoma kołkami rozporowymi. Można też użyć szyn montażowych, które po wypoziomowaniu przykręca się do ściany i podłogi. Wtedy wystarczy stelaż wstawić między szyny i zablokować odpowiednimi nakładkami. Nad stelażem można przewidzieć miejsce na półki lub na szafkę.
Drugim sposobem jest dostawienie do murowanej ściany w pomieszczeniu pełnej ścianki szkieletowej z poziomych oraz pionowych profili metalowych i zamontowanie w niej - podobnie jak przy użyciu szyn - stelaży do przyborów sanitarnych, czyli do umywalki, sedesu lub bidetu. Ścianka szkieletowa dzieli przestrzeń pomieszczenia, często poprawiając jego proporcje, oraz daje możliwość niestandardowego ustawiania urządzeń sanitarnych - na półwyspie. Może mieć różną długość, zależnie od efektu, jaki chcemy uzyskać.
Oba systemy szkieletowe okłada się najczęściej wodoodpornymi płytami gipsowo-kartonowymi (zielonymi) lub gipsowo-włóknowymi. Gipsowo--kartonowe układa się najczęściej dwuwarstwowo (2×12,5 mm) lub jednowarstwowo - płyty muszą mieć jednak wówczas grubość 18 mm.
- półwysep - dochodzący do ściany mieści się nawet w niedużych łazienkach,
- wyspę - wymaga łazienki o większej powierzchni, bowiem wokół wyspy zostawia się odpowiednio dużo miejsca do chodzenia ze wszystkich stron.
Wolno stojącą ściankę bez kłopotu obciążymy urządzeniami po obu jej stronach lub zainstalujemy dwukomorową umywalkę z dwiema bateriami i syfonami - takie rozwiązanie nie zawsze jest możliwe przy zastosowaniu standardowych systemów stelaży. Aby konstrukcja była jednak stabilna i wytrzymała, trzeba oczywiście przestrzegać dopuszczalnych wysokości i grubości ścianek podawanych w tabelach do projektowania.
Cała wewnętrzna przestrzeń ścianki - pomiędzy poszczególnymi stelażami - może być wykorzystana w dowolny sposób. Zazwyczaj ukrywa się w niej wszelkie instalacje: wodną, kanalizacyjną, a nawet elektryczną - na przykład do oświetlenia lustra. Ściankę można obudować nie tylko płytą gipsowo-kartonową, ale też płytą meblową i wykonać z niej półki lub szafki na przydatne drobiazgi łazienkowe. Dodatkowo taki system samonośny umożliwia stworzenie w dowolnym miejscu łazienki wnęki z oświetleniem lub zabudowy do wanny.
Uwaga! Wielu fachowców coraz częściej używa samonośnych systemów do budowy ścianek w pokojach lub wyspy w kuchni.
Stelaże do zabudowy mokrej znajdują zastosowanie, jeśli ściankę wyspy lub półwyspu buduje się na przykład z bloczków betonu komórkowego. Są to bowiem najtańsze i najprostsze zestawy stelaży. Takie rozwiązanie jest jednak bardziej praco- i czasochłonne niż omówione wcześniej.
Montaż
W zasadzie każdy wprawny fachowiec zamontuje stelaż do zabudowy lekkiej bądź mokrej. Natomiast wykonanie systemu samonośnego lepiej powierzyć fachowcowi przeszkolonemu przez danego producenta. Co prawda większość systemów jest na tyle nieskomplikowana, że buduje się z nich niczym z klocków, ale wymagają na przykład zastosowania odpowiednich narzędzi do cięcia profili.
Ściankę wyspy lub półwyspu można zbudować i wyposażyć we wszystkie instalacje (wodną, kanalizacyjną oraz, jeśli potrzeba, elektryczną) nawet poza domem, w którym dokonywany jest remont łazienki. Następnie ściankę samonośnego systemu mocuje się do podłogi - i ewentualnie ściany lub sufitu - kołkami rozporowymi, a na koniec podłącza się podejścia do instalacji w łazience.
Aby ułatwić dobór wymaganych elementów systemu, niektórzy producenci oferują specjalny program komputerowy, który pomaga zaprojektować wyposażenie i wygląd łazienki.
1
2
następne »
Zobacz także »
PRZED DECYZJĄ
BUDOWA i REMONT
INSTALACJE
KONTAKT Z REDAKCJĄ
- ul. Czerska 8/10
- 00-732 Warszawa
- ladnydom@agora.pl