Pan Andrzej doskonale zna okolicę, w której wspólnie z żoną Kamilą niedawno wzniósł rodzinną siedzibę. Spędził tu, w domu rodziców, dzieciństwo i młodość. Wiedział, że ta cicha dzielnica Warszawy zapewni również jego rodzinie wygodne i spokojne życie.

Dom przeznaczony do remontu

Po miesiącach cierpliwych poszukiwań udało im się kupić stary, zniszczony dwukondygnacyjny dom w kształcie kostki, o powierzchni 180 m2, stojący na dość dużej posesji, na końcu ślepej i cichej uliczki. Budynek był mieszaniną wad i zalet. Wzniesiono go w latach 1976-78, oczywiście z ówczesnych materiałów i według obowiązujących wtedy, często absurdalnych, przepisów.

Doświadczenia właścicieli domu przebudowanego z PRL-owskiej "kostki"

Za zaletę właściciele uznali lokalizację, a także dostęp do wszystkich mediów (elektryczności, gazu ziemnego, wodociągu i kanalizacji). Głównym mankamentem było to, że pierwsza mieszkalna kondygnacja znajdowała się nad wyniesioną ponad powierzchnię gruntu sutereną z pomieszczeniami gospodarczymi. To właśnie z tego powodu, aby się dostać do głównego wejścia do budynku, trzeba było wchodzić po wysokich, wąskich schodach. Na dodatek piwnice - ze względu na niedostateczną izolację i wysoki poziom wód gruntowych w tej okolicy - były zawilgocone.

By można było tu zamieszkać, trzeba było przeprowadzić poważny remont domu.

Zobacz galerię zdjęć domu z przebudowanego z PRL-owskiej "kostki"

Trudne decyzje

"Komunistyczna" forma budynku z wysoką antresolą nie podobała się nowym właścicielom. Pan Andrzej, z zawodu inżynier, długo i skrupulatnie omawiał z fachowcami różne warianty modernizacji. Rozważano każdą możliwość i każdy pomysł. Podjęto kilka prób zaprojektowania nowego układu budynku, ale w końcu zapadła radykalna decyzja.

- Po konsultacjach z przeróżnymi specjalistami zdecydowałem się rozebrać sporą część istniejącego domu, ponieważ remont i doprowadzenie całości do stanu odpowiadającego potrzebom rodziny byłyby nieopłacalne, trudne i długotrwałe - opowiada pan Andrzej. - Kilku fachowców namawiało mnie na całkowite wyburzenie budynku, ale tak radykalny krok wiązałby się z wieloma administracyjnymi formalnościami. Dlatego tę część, która mogła nam jeszcze dobrze służyć, postanowiłem starannie wyremontować i dobudować do niej niezbędne pomieszczenia.

Rozbiórka części domu i wywiezienie gruzu z posesji kosztowały 10 tys. zł, ale dzięki temu inwestorzy zyskali większe pole manewru. Podczas rozbiórki okazało się również, że warstwowe ściany wymurowano w części z cegły ceramicznej, a w części z silikatowej, co prawdopodobnie było efektem "przejściowych trudności na rynku".

Nowy projekt

Kamila i Andrzej mieli bardzo konkretne oczekiwania i to ułatwiało wzajemną współpracę z projektantem nowo planowanego budynku, architektem Bartoszem Zdanowiczem oraz projektantem wnętrz - architektem Marcinem Kołackim.

Właścicielom zależało na stworzeniu dużego, wygodnego garażu z zapleczem gospodarczym i połączeniu go z wnętrzami mieszkalnymi wewnętrznym przejściem. Chcieli mieć także spory wiatrołap, a przy nim wydzieloną szatnię, w której jednocześnie mogłoby się przebierać kilka osób.

Kamila i Andrzej zdecydowali się zrezygnować z modnego łączenia wszystkich wnętrz dziennych. Owszem, jadalnia, salon i spory hol (15,5 m2) z drewnianą klatką schodową wiodącą na piętro, tworzą jedną dużą przestrzeń, ale już niewielka kuchnia i spiżarnia stanowią osobne wnętrza wydzielone drzwiami. Na parterze zmieściły się jeszcze gabinet z biblioteką oraz nieduże gościnne w.c. z prysznicem.

Na piętrze, w całkowicie prywatnej strefie znajdują się cztery pokoje. Każde z trojga dzieci ma własny, ale korzystają ze wspólnej łazienki. Oddzielną łazienkę wygospodarowali dla siebie rodzice tuż przy czwartej sypialni. W ich apartamencie znalazło się również miejsce na osobną garderobę.

Z trzecią kondygnacją

Największą zmianą w przebudowanym budynku było stworzenie trzeciej kondygnacji. Nie jest to jednak piętro, ale przeciwnie - w pełni zagłębiona w gruncie piwnica!

- W domu rodziców przyzwyczaiłem się do piwnicy i bardzo chciałem ją mieć w swoim - mówi właściciel. - Nawet na przekór niesprzyjającym warunkom gruntowym. Pasjonuję się wyrobem win i piwa, dlatego upierałem się przy stworzeniu profesjonalnej chłodnej przechowalni. A w pomieszczeniu obok niej umieściliśmy kino domowe.

Główne wejście i cała dzienna strefa domu znajdują się teraz na poziomie gruntu, natomiast piwnice powstały od nowa. Mając na uwadze podmokłe podłoże z wysoko przebiegającymi wodami gruntowymi, kondygnację podziemną wybudowano i zaizolowano metodą "wanny" - czyli szczelnego pomieszczenia zagłębionego w gruncie, do którego nie ma szans się przedostać żadna wilgoć z podłoża.

1 2  następne »