Stelaż podtynkowy - tajemnica eleganckiej łazienki

Tekst: Beata Rajczak, Grzegorz Dudek
03.02.2012 , aktualizacja: 16.02.2012 15:55
A A A Drukuj
Stelaże do zawieszenia ceramiki łazienkowej zajmują mało miejsca. Zabudowując je, można zrobić wygodną półkę na przybory

Stelaże do zawieszenia ceramiki łazienkowej zajmują mało miejsca. Zabudowując je, można zrobić wygodną półkę na przybory (Fot. GROHE)

Sedesy i bidety wiszące mają tę przewagę nad stojącymi, że łazienka z nimi jest bardziej elegancka, mniej akustyczna i łatwiej ją posprzątać.
Nadal można kupić stojącą miskę ustępową lub bidet, ale coraz chętniej kupujemy te podwieszane, mocowane na stelażach podtynkowych, bo umożliwiają eleganckie i wygodne zaaranżowanie łazienki. Dzięki nim na ścianach widać tylko ładne urządzenia, a wszystkie techniczne elementy (spłuczka, elementy przyłączeniowe) pozostają ukryte. Zabudowa stelaży znacznie wycisza działanie przyborów sanitarnych. Jest też praktyczna, bo ułatwia sprzątanie podłogi, a nad zabudowanym stelażem można wygospodarować miejsce na półeczki na drobiazgi łazienkowe lub zamykaną szafkę. Są też stelaże, które ułatwiają podłączenie innych urządzeń, na przykład umywalki, wanny czy natrysku, dzięki czemu wszystkie przybory można szybko i łatwo zamontować.

Jaki stelaż

Do montażu przyborów wiszących (misek ustępowych, bidetów, umywalek) stosuje się różne rodzaje stelaży.

Do lekkiej zabudowy, czyli do montażu w lekkich ściankach szkieletowych. To najpopularniejszy rodzaj. Dostępne są dwie odmiany tych stelaży:

- z ramą nośną. Można ustawić je przy ścianie murowanej i obudować lekką ścianką szkieletową albo umieścić w lekkiej ściance działowej mocowanej do podłogi i sufitu lub do podłogi i prostopadle do ściany;

- systemy wolno stojące samonośne, ze specjalnym rodzajem szkieletu, który wystarczy mocować do podłogi. Takie rozwiązanie zapewnia dużo większe możliwości zaaranżowania łazienki i budowanie nawet niskich, wolno stojących ścianek z wiszącymi przyborami sanitarnymi.

W obu wariantach ściankę szkieletową obudowuje się najczęściej płytami gipsowo-kartonowymi przeznaczonymi do pomieszczeń wilgotnych (zielone) albo płytami gipsowo-włóknowymi. Gipsowo-kartonowe mogą być montowane dwuwarstwowo (2×12,5 mm) lub jednowarstwowo - płytami o grubości 18 mm. Trzeba przy tym przestrzegać dopuszczalnych wysokości i długości ścianek działowych, na których będą wieszane przybory sanitarne z zastosowaniem wybranych rodzajów stelaży. Na koniec obudowę stelaża okłada się płytkami ceramicznymi.

Do mokrej zabudowy. Mocuje się je do murowanej ściany lub w jej wnęce i obmurowuje. Są różne ich odmiany - z ramą lub styropianowymi bloczkami konstrukcyjnymi. W stelażach z ramą pustą przestrzeń wewnątrz niej trzeba zwykle wypełnić - na przykład kawałkami styropianu, bloczkami betonowymi lub cegłami i betonem. Wygodniejsze w montażu są stelaże z fabrycznie przygotowanymi bloczkami styropianowymi wypełniającymi wolną przestrzeń wewnątrz stelaża. Do takich bloczków można bezpośrednio po? otynkowaniu tynkiem zbrojonym siatką przyklejać płytki ceramiczne.

Stelaże do zabudowy mokrej są tańsze od tych do zabudowy lekkiej, ale ich montaż jest bardziej praco- i czasochłonny.

Dobór wysokości stelaża

Stelaże do sedesu i bidetu mają wysokości od 80 do 120 cm. To, jaką wybrać, zależy od tego:

- na jakiej wysokości chcemy mieć półkę stanowiącą obudowę stelaża. W niektórych sytuacjach, na przykład zabudowy miski ustępowej pod oknem lub wspólną półką umywalki nablatowej, musimy zastosować stelaż niski;

- na jakiej wysokości chcemy mieć przycisk od spłuczki - jeśli ma się chować za otwartą deską sedesową, to montujemy stelaż niski - od 80 do 90 cm. W stelażach wyższych klawisz jest widoczny nawet wtedy, gdy deska jest otwarta;

- czy przycisk ma być na pionowej, czy też poziomej płaszczyźnie obudowy. Jeśli na poziomej półce, to należy wybrać stelaż niski lub średniej wysokości (do 100 cm). Przycisk ten może być uniwersalny (montowany poziomo albo pionowo) lub tylko montowany poziomo. W wyższych stelażach (110-120 cm) przyciski znajdują się tylko od przodu.

Uwaga! Jeśli stelaże do miski ustępowej oraz bidetu mają być montowane obok siebie, nie należy kierować się jednakową wysokością ustawienia szpilek, ale trzeba zadbać o to, by sedes i bidet znalazły się na jednej na wysokości - 40-41 cm nad poziomem podłogi.

Na co zwracać uwagę

Pojemności spłuczek podtynkowych. Większość stelaży do misek ustępowych ma spłuczki o pojemności 9 l, z możliwością spuszczania całej lub części wody. Fabrycznie zwykle ustawia się je na spłukiwanie w trybie normalnym na 6 l, a w trybie oszczędnym na 3 l. Są też stelaże ze spłuczkami o innej pojemności, na przykład 7,5l, w których można ustawić poziom napełnienia zbiornika w zakresie od 6 do 7,5 l, gdy woda jest spuszczana dużym strumieniem, i około 4 l przy spłukiwaniu oszczędnym.

Zbiornik spłuczki. Najlepiej, gdy część zawierająca wodę do spłukiwania jest wyprodukowana metodą rozdmuchiwania jako zbiornik jednoczęściowy, a nie łączona przez klejenie. Rozszczelnienie takiej zwartej bryły jest praktycznie niemożliwe, chyba że zostanie uszkodzona mechanicznie, na przykład przez przebicie zbiornika wkrętami, którymi mocuje się płytę gipsowo-kartonową do stelaży.

Obudowa styropianowa. Założona na zbiornik nie tylko zabezpiecza go przed roszeniem i zawilgoceniem przestrzeni za zabudową, ale też skutecznie go wygłusza.

Głębokość. Im jest mniejsza, czyli im bardziej płaski („chudszy”) jest zbiornik, tym mniej miejsca zajmie również stelaż. Głębokość zabudowy najbardziej płaskich zajmuje niewiele ponad 13 cm.

Zobacz także
  • Stelaż podtynkowy - tajemnica eleganckiej łazienki rafee77 29.09.14, 14:10

    Architekci przekonują, że lepiej chować niż eksponować, lepiej grać jednym szczegółem, niż nimi zasypywać. Złota zasada „mniej znaczy więcej” obowiązuje również w łazience »

Materiały budowlane

Znajdź produkty z oferty producentów materiałów budowlanych

PRZED DECYZJĄ
BUDOWA i REMONT
INSTALACJE
WNĘTRZA
WYKOŃCZENIE
KONTAKT Z REDAKCJĄ
  • ul. Czerska 8/10
  • 00-732 Warszawa
  • ladnydom@agora.pl