Jak budować skarpy, murki i tarasy w ogrodzie

Małgorzata Łączyńska, Tadeusz Krzyżanowski

W planowanym ogrodzie warto pomyśleć o budowie wzniesień, gdyż nawet niewielka różnica poziomów daje szansę urozmaicenia ogrodowego krajobrazu, a nasypem można odgrodzić się od hałaśliwej drogi lub niezbyt przyjemnego sąsiedztwa. Pochyłości można modelować, tworząc trawiaste pagórki lub aranżując na zboczach ogrody skalne, strumienie i ścieżki.

<Digimax S500 / Kenox S500 / Digimax Cyber 530>
Ogrodową skarpę można usypać z pozostałego po budowie/remoncie domu gruzu lub z ziemi z wykopów
Fot. archiwum redakcji
Budowanie ogrodowych skarp, nasypów i pagórków to inwestycja kosztowna, toteż należy ją dobrze i z ołówkiem w ręku zaplanować. Każda forma oszczędności jest istotna. Można zredukować koszty transportu, bilansując objętość wykopów i nasypów tak, by nie trzeba było dodatkowo dowozić ciężarówek ziemi. Za każdą wywrotkę piasku zapłacimy około 200 zł (okazyjnie - 50 zł) do tego trzeba doliczyć koszt pracy spychacza (około 150 zł/h).

Z czego budować

Do budowy murków oporowych można wykorzystywać wszystkie popularne materiały budowlane: kamień (otoczaki, ciosy, łupki), cegłę lub beton. Dużą popularnością cieszą się też prefabrykaty (pustaki lub bloczki) z barwionego i fakturowanego betonu - są one na tyle lekkie, że można je ręcznie układać, łatwe w montażu i tanie. Z prefabrykatów oraz kamieni ciosanych lub łamanych wygodnie buduje się tak zwane suche murki, wznoszone bez użycia zaprawy, które w razie potrzeby łatwo rozebrać. W szczelinach pomiędzy kamieniami lub w specjalnych kieszeniach prefabrykatów można posadzić rośliny.

Uwaga! Skały wapienne i niektóre piaskowce pod wpływem wilgoci alkalizują glebę - nie lubią tego iglaki i wrzosy.

Skarpy

Formowanie skarpy zaczyna się od ułożenia na spodzie, w niewielkim wykopie, gruzu albo kamieni czy grubego łamanego żwiru (zwanego klińcem). Następną warstwą jest martwica (grunt z wykopu), a na zewnątrz kładzie się ziemię urodzajną.

Tak uformowana górka ma dobry drenaż i jest stabilna. Skuteczne odprowadzanie wody jest istotne szczególnie wtedy, gdy do budowania skarpy używamy gliniastego gruntu z wykopów. Usypane z niego strome stoki są bardzo narażone na erozję, a nieprzepuszczalne podłoże u stóp skarpy może podczas opadów zamieniać się w wielką kałużę.

Wzmacnianie zbocza. Każda świeżo usypana skarpa po pewnym czasie osiada. Aby przyspieszyć ten proces, stabilizuje się ją, zagęszczając grunt ubijarką. Dopiero gdy osiądzie, można modelować stoki. Z tego względu często nasypy wykonywane są jesienią, a kolejne prace przeprowadza się dopiero na wiosnę.

Stoki sztucznego wzniesienia zawsze trzeba umocnić. Niewielkie spadki (do 30°) wystarczająco zabezpieczą korzenie trawy, rozwijające się na głębokość 10-15 cm. Można ją wysiać z mieszanek, rozłożyć z rolki albo zastosować specjalną biowłókninę z wprasowanymi nasionami traw. Przykrywa się nią stoki (mocując szpilkami) i podlewa, by wkrótce doczekać się murawy.

Efektownym sposobem jest umacnianie niewielkich skarp kawałkami skał, pomiędzy którymi sadzi się rośliny. Kamienie układa się płasko i do 3/4 wysokości zagłębia w ziemi. Z czasem znikną w gęstwinie liści i pędów.

Na stromych stokach można rozłożyć na geowłókninie specjalne siatki z tworzywa o oczkach w kształcie plastra miodu. Wciska się je w ziemię, przysypuje nią i obsadza roślinami.

Tarasy i murki oporowe

Gdy chcemy urozmaicić kompozycję ogrodu lub miejsca w nim jest niewiele, skarpy bywają wyższe lub zyskują większe pochyłości, które trzeba solidniej umocnić. Można je uformować schodkowo i zabezpieczyć specjalnie ułożonymi bloczkami kamiennymi lub złagodzić ostry spadek, budując tarasy wsparte na murkach oporowych. Do podparcia niewielkich tarasów można również użyć impregnowanych ciśnieniowo drewnianych belek.

Murki można budować z łupanego kamienia, cegły lub betonu. Ze względów konstrukcyjnych nie powinny być wyższe niż 80 cm. Stawia się je na ustabilizowanym podłożu (ubita podsypka cementowo-piaskowa); czasem fundamentuje się je na głębokości poniżej poziomu przemarzania gruntu.

Samodzielnie można wykonywać murki oporowe do 1,2 m wysokości. Wyższe wymagają już specjalnego zbrojenia, głębokiego fundamentowania i precyzyjnych obliczeń (na przykład naporu obciążonego gruntu) - może je więc zaprojektować tylko konstruktor.

Gdy na działce znaczne różnice w wysokości terenu zmuszają nas do budowy wysokiego muru, warto rozważyć tarasowanie skarpy i umocnienie poszczególnych poziomów mniejszymi murkami oporowymi. Takie rozwiązanie, choć bardziej praco- chłonne, jest znacznie ciekawsze - zamiast wysokiej i nudnej ściany, mamy w perspektywie kaskadowo spływającą zieleń. Dobrze, gdy murki otaczające poszczególne poziomy są niskie, bo wówczas nie ograniczają widoczności.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład



Skomentuj:

Jak budować skarpy, murki i tarasy w ogrodzie