Ogrzewanie gazem

Jest to najprzyjaźniejsze dla środowiska paliwo nieodnawialne, bowiem tylko część zawartej w nim energii chemicznej pochodzi od atomów węgla. W wyniku spalania metanu, otrzymujemy energię przy znacznie mniejszej emisji CO2 niż ma to miejsce przy spalaniu węgla kamiennego. Ponadto, metan może być paliwem odnawialnym, jeśli pochodzi z biogazowni. To istotne, bo w naszym cyklu zajmujemy się nie tylko minimalizowaniem kosztów ogrzewania domu, ale także zmniejszaniem zużycia paliw kopalnych i emisji zanieczyszczeń.

Do przemiany energii chemicznej paliwa w ciepło potrzebny jest kocioł. Inwestycja w kocioł o wyższej sprawności, czyli w lepsze wykorzystanie energii chemicznej paliwa, jest właśnie inwestycją w PIERWSZE PALIWO.

Wybór kotła do ogrzewania domu

Gaz jest jednym z najtańszych źródeł ciepła (po zsumowaniu kosztów paliwa i nakładów inwestycyjnych) spośród tych, które nie wymagają obsługi. Niemniej jednak ceny gazu, jak i pozostałych paliw, szybko rosną, a roczny koszt ogrzewania stanowi istotne obciążenie budżetu domowego. Dlatego warto przeanalizować opłacalność inwestycji w PIERWSZE PALIWO, czyli w kocioł kondensacyjny charakteryzujący się najwyższą sprawnością wśród kotłów gazowych.

Jego komora spalania jest zamknięta i oddzielona od otoczenia. Powietrze do spalania gazu dostarczane jest do wnętrza kotła za pomocą wentylatora o zmiennej prędkości obrotowej. W zależności od wymaganej chwilowej mocy kotła, automatyka podaje do komory spalania odpowiednią ilość gazu, a wentylator pracuje z prędkością, która zapewnia stały, niewielki nadmiar powietrza do spalania (rzędu 25-30%). Dzięki temu spalenie metanu jest całkowite, przy zminimalizowanych stratach ciepła przez komin. Takie rozwiązanie pozwala podnieść sprawność kotła z 91-92% do 98-99%.

Jednak najważniejsza zaleta kotła kondensacyjnego jest zawarta w jego nazwie. To właśnie kondensacja pary wodnej, powstającej w reakcji spalania gazu ziemnego, powoduje największy wzrost sprawności tego kotła. Spaliny mogą być w nim schłodzone nawet do 30-40°C, wobec min. 110°C w kotle atmosferycznym. W tych temperaturach para wodna zawarta w spalinach skrapla się wewnątrz kotła i w przewodach spalinowych. Dzięki temu możemy uzyskać dodatkowe kilka procent energii (maksymalnie 11%).

Jak działa kocioł atmosferyczny

Kocioł atmosferyczny (inaczej z otwartą komorą spalania), jak sama nazwa wskazuje, to urządzenie, w którym proces spalania gazu nie jest oddzielony od otoczenia. Powietrze do spalania gazu jest pobierane z pomieszczenia, w którym kocioł się znajduje. Kocioł tego typu jest podłączony do standardowego komina (najczęściej ceramicznego lub z wkładem stalowym). Po uruchomieniu, kocioł spala gaz, produkując gorące spaliny. Te, jako znacznie lżejsze od otaczającego powietrza, unoszą się przez komin. Nazywamy to ciągiem kominowym, w wyniku którego w pomieszczeniu, w którym znajduje się kocioł, powstaje niewielkie podciśnienie. Ono powoduje zasysanie świeżego powietrza z zewnątrz, które zajmuje miejsce powietrza zużytego do spalania. Gorące spaliny, zanim opuszczą komin, oddają część ciepła w wymienniku kotła wodzie. W zależności od pogody, a szczególnie temperatury i ciśnienia powietrza zewnętrznego, wartość ciągu kominowego jest różna (najniższa latem, gdy w upalny dzień kocioł podgrzewa ciepłą wodę). Różna jest też ilość powietrza, która przepływa przez kocioł. Zimą może to być nawet dwa razy więcej, niż jest potrzebne do spalania gazu. Wiąże się to ze stratą części energii, która jest marnowana na podgrzanie nadmiaru powietrza w komorze spalania do temperatury spalin wypływających z kotła atmosferycznego, czyli około 110-120°C.



Wymagania dla kotłów

-Atmosferyczny. Kocioł tego typu musi być umieszczony w pomieszczeniu o kubaturze co najmniej 8 m3, do którego następuje dopływ odpowiedniej ilości powietrza do spalania. Pomieszczenie powinno być wolne od oparów czy pyłu, który mógłby w krótkim czasie zanieczyścić palnik i wymiennik ciepła kotła. Z tego powodu należy bezwzględnie unikać montażu kotła atmosferycznego w kuchni bądź łazience. Pracujący w tych pomieszczeniach kocioł ma mniejszą żywotność i wymaga częstszej konserwacji. Inną konsekwencją pracy kotła jest wychładzanie pomieszczenia, w którym się znajduje, z powodu ciągłego napływu zimnego powietrza niezbędnego do procesu spalania.

Z tych powodów jedynym sensownym miejscem montażu kotła atmosferycznego jest oddzielne pomieszczenie techniczne. Musi być ono wyposażone w komin oraz kratkę nawiewną i kanał wywiewny wyprowadzony ponad dach budynku. Pomieszczenie takie może być częściowo wykorzystane do innych celów, ale nadal nie powinno się w nim magazynować chemikaliów czy dopuszczać do zapylenia powietrza.

-Kondensacyjny. Wystarczająca dla niego kubatura to 6,5 m3. Kocioł ten nie pobiera powietrza do spalania z pomieszczenia, dlatego można go umieścić również w łazience czy kuchni. Podwyższona wilgotność może mieć pewien wpływ na skrócenie żywotności kotła, ale na pewno nie będzie skutkowała spadkiem sprawności urządzenia. Nie będzie też uciążliwego napływu zimnego powietrza do pomieszczenia.

Dla takiego kotła nie trzeba też budować tradycyjnego komina. Wystarczy zestaw umieszczonych koncentrycznie rur - powietrznej i spalinowej. Rury te można wyprowadzić poziomo przez ścianę pod warunkiem, że moc kotła jest niższa od 21 kW, a w domu energooszczędnym z pewnością taka będzie.

Koszty inwestycyjne

Dom, którym zajmujemy się w naszym cyklu, ma różne zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania. Najwięcej potrzebuje go dom ocieplony "normowo" z wentylacją naturalną, najmniej - dom z bardzo dobrze ocieplonymi przegrodami zewnętrznymi, oknami z roletami i wentylacją mechaniczną. W zależności od przyjętego wariantu ocieplenia budynku i rodzaju wentylacji, do ogrzania domu w okresie zimowym będzie niezbędna moc:

-wariant I - dom "normowy" - 9,9 kW;

-wariant II - dom bardzo dobrze ocieplony - 6,5 kW;

-wariant III - dom bardzo dobrze ocieplony, z wentylacją mechaniczną - 3,4 kW.

1 2 3 4  następne »