Płytki podłogowe - parametry

Katarzyna Jędrek

O ile od płytek ściennych nie wymaga się wiele, to te przeznaczone na podłogi muszą mieć określone cechy. Informację o parametrach znajdziemy na każdym opakowaniu płytek.

płytki podłogowe
Do zastosowań zewnętrznych (na tarasach i schodach) używa się wyłącznie płytek mrozoodpornych.
Fot. Paradyż
Podłogowe kafelki powinny być odporne na ścieranie i silne zabrudzenia, a także mieć wysoką twardość powierzchni i być wytrzymałe na zginanie.

MROZOODPORNOŚĆ. Parametr istotny, gdy wybieramy płytki na zewnątrz lub do pomieszczeń nieogrzewanych. Oznacza on odporność nasączonej wodą płytki na cykliczne zamrażanie i rozmrażanie w zakresie temperatury 5°C. Za płytkę mrozoodporną uznaje się taką, która po 100 cyklach zamrażania i rozmrażania nie wykazuje żadnych zmian.

NASIĄKLIWOŚĆ. Oznaczana w procentach - jest tym mniejsza, im mniejsza jest porowatość płytek; zależy też od właściwości szkliwa i ewentualnego nasycenia płytek impregnatem. Ważna w pomieszczeniach nieogrzewanych i przy okładzinach wykonywanych na zewnątrz, gdzie nadają się płytki o nasiąkliwości nie przekraczającej 3%.

ŚCIERALNOŚĆ. Określa stopień zużycia płytki lub zmiany jej wyglądu pod wpływem użytkowania, dotyczy wyłącznie płytek szkliwionych.

Klasa 0 - płytki tej klasy nie są przeznaczone na podłogi.

Klasa 1 - oznacza pokrycia przeznaczone do podłóg, po których chodzi się w obuwiu o miękkiej podeszwie lub boso, i które nie będą narażone na działanie materiałów ściernych (na przykład piasku). Tak oznaczone płytki nadają się do wnętrz niemających bezpośredniego wejścia z zewnątrz.

Klasa 2 - pokrycia do podłóg, po których chodzi się w obuwiu z podeszwami miękkimi lub normalnymi, i które są bardziej narażone na niewielkie ilości brudu oraz materiałów ścierających. Można je stosować w pokojach dziennych i innych pomieszczeniach, z wyjątkiem kuchni, holu i miejsc narażonych na wzmożony ruch.

Klasa 3 - płytki przeznaczone na podłogi, po których chodzi się w butach z normalnymi podeszwami, z niewielkimi ilościami brudu i materiału ścierającego (na przykład w kuchniach, holach, korytarzach, na balkonach i tarasach).

Klasa 4 - płytki na podłogi, na których odbywa się ruch normalny, a warunki użytkowania są surowsze niż dla klasy 3. Płytki takie sprawdzają się na przykład w holach, kuchniach, a także w pomieszczeniach w centrach handlowych, hotelach, salonach wystawowych itp.

Klasa 5 - do podłóg narażonych na wzmożony, ciągły ruch pieszy, gdzie w dużej ilości wnoszone są cząstki materiału ścierającego. Tej klasy płytki są dopuszczone do użytku w bardzo uczęszczanych miejscach publicznych, takich jak centra handlowe, lotniska, sale hotelowe, a także w przemyśle.

ODPORNOŚĆ NA ZAPLAMIENIE. Dotyczy tylko płytek szkliwionych. Wyróżnia się 5 klas odporności na plamienie. Klasa 5 oznacza płytki, z których najłatwiej usunąć widoczne zabarwienia. W 1 klasie klasyfikowane są płytki, których powierzchnia została nieodwracalnie uszkodzona na skutek działania substancji barwiących, bo usunięcie plam jest niemożliwe.

ANTYPOŚLIZGOWOŚĆ. To dość zabawne badanie, dające jednak całkiem poważną klasyfikację. Bada się mianowicie, pod jakim kątem nachylenia z płytek polanych olejem, człowiek w odpowiednim obuwiu zacznie się zsuwać.

R9 - kąt poślizgu 6-10°- płytki do pomieszczeń roboczych, schody wewnętrzne, hole.

R10 - kąt poślizgu 10-19° - płytki do garaży, pomieszczeń sanitarnych, kuchni.

R 11 - kąt poślizgu 19-27°- płytki do kuchni, pralni, zastosowań przemysłowych.

R 12 - kąt poślizgu 27-35°- płytki dopuszczone do użytkowania w kuchniach, chłodniach, mleczarniach.

R 13 - kąt poślizgu większy niż 35° - płytki stosowane w przetwórstwie, na przykład ryb, warzyw itp.

TWARDOŚĆ. Określa odporność płytek na zadrapania i zarysowania, podawana jest w dziesięciostopniowej skali Mohsa (od 1 do 10 - począwszy od talku, na diamencie kończąc).

Próbę wykonuje się, przeciągając ostrzem po powierzchni badanego materiału, bez stosowania silnego punktowego nacisku powodującego kruszenie bądź miażdżenie.

Ponieważ skala Mohsa klasyfikuje minerały tak, że materiał danej klasy jest w stanie zarysować wszystkie poprzedzające go, w praktyce twardość określa się pośrednio. Te o twardości 1 i 2 dają się łatwo rysować paznokciem, o twardości 1 do 4 - gwoździem, o twardości do 5 - ostrzem stalowym. Natomiast materiały o twardości 7 i powyżej są zdolne zarysować szkło.

WYTRZYMAŁOŚĆ NA ZGINANIE. Polega na oznaczeniu wielkości siły potrzebnej do złamania płytki.

ODPORNOŚĆ NA SUBSTANCJE. Określa odporność powierzchni płytki na środki czystości domowego użytku (środkiem testującym jest 10% chlorek amonu), sole do basenów kąpielowych, kwasy i zasady o słabym i mocnym stężeniu (3% kwas solny, 10% kwas cytrynowy, 3% wodorotlenek potasu, 18% kwas solny, 5% kwas mlekowy, 10% wodorotlenek potasowy).

O jakości płytek szkliwionych, poza właściwościami badanymi na podstawie norm, świadczy także nadruk high definition - bez widocznych "oczek", dokładnie odwzorowujący rysunek oraz ewentualnie strukturę imitowanego materiału (na przykład usłojenie drewna, żyłkowanie kamienia).

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład



Skomentuj:

Płytki podłogowe - parametry