Styl wiejski: niedziela w naturze

Wiejskie domki na działce, do których mieszczuchy uciekają w każdej wolnej chwili w poszukiwaniu wytchnienia, na ogół są aranżowane w stylu rustykalnym. Źródłem inspiracji bywa zarówno rodzima tradycja, czyli chłopskie chałupy, jakie właściwie można znaleźć już tylko w skansenach, jak i zagraniczne wzory, np. domy prowansalskie albo szwedzkie. Chociaż różnią się one między sobą, wiele je jednak łączy, jak np. prostota form, niewyszukane zdobienia czy kolorystyka nawiązująca do barw okolicznej przyrody. Tak więc nawet mieszanka kilku stylów stworzy harmonijną, spójną kompozycję - zawsze pełną domowego ciepła i nostalgicznego uroku.

CECHY TYPOWE DLA STYLU WIEJSKIEGO

Proste formy. Meble robione na ogół z drewna z widocznymi śladami zużycia: spękaniami, rysami, nierównym wybarwieniem. Mogą być stare albo nowe (ale sztucznie patynowane), o masywnych, nieskomplikowanych kształtach typowych dla wiejskich sprzętów, ewentualnie wymieszane z bardziej finezyjnymi, o dworkowym rodowodzie.

Naturalne materiały. Naczynia z gliny pokrytej szkliwem bądź nieszkliwionej, a tkaniny - z bawełnianych i lnianych płócien. Im grubiej tkane materiały, tym lepiej. Można je komponować z ręcznie wyrabianymi koronkami oraz ludowymi haftami. Na miejscu są także rzeczy (zarówno użytkowe, jak i dekoracyjne) z kutego żelaza.

Ornamentyka nawiązująca do przyrody. Wzory widoczne na tkaninach, kafelkach czy meblach powinny być roślinne (kwiaty, gałązki, liście), raczej uproszczone niż realistyczne. Dekoracji warto szukać na okolicznych łąkach i w lasach - idealne dla tego stylu są bukiety polnych kwiatów czy pęki suszonych ziół.

Spokojna kolorystyka. Dużo brązów w średnich i ciemnych odcieniach zestawionych z rozjaśniającą kompozycję bielą. W dodatkach akcenty żywszych barw, jak czerwienie, żółcie i zielenie, albo delikatne pastele.

Wielość rzeczy. We wszystkich stylach rustykalnych naczyń czy produktów spożywczych nie chowa się w kredensach i spiżarniach. Mają stać na widoku, zdobiąc pomieszczenie.