Trzmielina europejska (Euonymus europaeus). Uprawa i pielęgnacja

tekst: Wiesław Gawryś

Przez większą część sezonu niczym się nie wyróżnia. Dopiero pod koniec lata kraśnieje od czerwonych owoców i złoci się od liści. Wtedy może być królową ogrodu

Choć trzmielinę pospolitą (Euonymus europaeus) spotykamy niemal w całej Polsce, przez większość roku raczej nie zwracamy na nią uwagi – ot, zwykły krzew, po latach dorastający do około 4 m, pokryty eliptycznymi liśćmi, które skrywają brunatnozielone pędy, często z korkowymi listewkami. Kwiaty tej rośliny oraz podobnej do niej trzmieliny brodawkowatej (E. verrucosus) są drobne, żółtozielone i rozwijają się pod koniec maja. Zapylają je... muchy i mrówki.
Aż nadchodzi jesień, a wtedy trzmielina przestaje być kopciuszkiem. Zakłada korale barwnych owoców , a jej liście mienią się złotem lub czerwienią . To przepiękny spektal, wzbogacony dojrzewaniem owoców, które stopniowo pękają, ukazując nasionka z pomarańczową osnówką. Ale uwaga: chociaż urodziwe, są trujące!

Uprawa trzmieliny

• Stanowisko: najlepiej trochę ocienione.
• Podłoże: wilgotne, żyzne, o dużej zawartości azotu i wapnia.
• Podlewanie: tylko młodych, świeżo posadzonych okazów.
• Cięcie: znosi je bardzo dobrze, nadaje się na żywopłoty.
• Rozmnażanie: przez wysiew nasion jesienią wprost do gruntu. Nasiona do ogrodu mogą też przynieść ptaki.

Skomentuj:

Trzmielina europejska (Euonymus europaeus). Uprawa i pielęgnacja