Kuchnia zamknięta
04.07.2009
, aktualizacja: 09.01.2012 15:58
Między kuchnią a pokojem z katem jadalnym stoi barek (fornirowany limbą) z wysokimi stołkami. Drzwi przypominają japoński parawan, tylko papier został zastąpiony mlecznym szkłem.
Idealna do tradycyjnych domów. Stanowi odrębne królestwo - nie musi więc być podobna do reszty wnętrz. Za zamkniętymi drzwiami mniej dolegliwe stają się intensywne zapachy, rozgardiasz czy wreszcie - kwestie sprzątania (kto i kiedy się tym zajmie).
ZOBACZ TAKŻE
- Projektowanie domu: dobre sposoby na domową jadalnię (26-01-12, 08:30)
- Jadalnia w domu (05-12-11, 12:00)
- Kuchenna szafka narożna Le Mans - szafka z wnętrzem (05-07-10, 12:00)
- Blaty kuchenne - z drewna, kamienia i kompozytów (03-09-10, 00:00)
- Zlewozmywaki nanogranitowe SCHOCK SIGNUS - siła kwarcu i gładkość akrylu w sercu kuchni (01-01-06, 06:00)
- Lodówka w rozmiarze XXL? BEKO prezentuje chłodziarko-zamrażarkę typu Side by Side (01-01-06, 06:00)
- Kuchnia połączona z jadalnią (05-07-10, 12:00)
- Kuchnia - zasady projektowania (12-09-11, 10:00)
- Kuchnia otwarta (05-07-10, 12:00)
- Zanim zaprojektujesz kuchnię (14-05-08, 12:00)
- Kuchnia współczesna, funkcjonalna i... ze smakiem (05-07-10, 12:00)
- Schowki, spiżarnie, garderoby - ABC dobrego domu (05-11-10, 12:00)
GALERIA ZDJĘĆ
- Kuchnia - aranżacje, meble, akcesoria (07-02-08, 00:00)
To rozwiązanie dla osób lubiących pracować w skupieniu, poszukujących w domu własnego azylu, wirtuozów sztuki kulinarnej. Dystans powstający między "głównym kucharzem" a gośćmi z powodzeniem podkreśli jego szczególna rolę i osiągnięcia. A ponieważ posiadanie zamkniętej kuchni to obecnie sprawa świadomego wyboru (a nie przykra konieczność), coraz łatwiej myśleć o korzyściach płynących z takiego rozwiązania.
Zalety zamkniętej kuchni
- Reszta domu jest dobrze chroniona przed powstającymi w kuchni zapachami, hałasami i bałaganem towarzyszącym przygotowywaniu posiłków. W każdej chwili można opuścić "pole bitwy," zamykając za sobą drzwi. I nikomu nie będzie przeszkadzał w odpoczynku lub innych zajęciach poza kuchnią widok zlewu pełnego naczyń czy zastawionych blatów... Sprawny wyciąg w połączeniu z dobrą wentylacją umożliwi pozbycie się przykrych woni oraz nadmiaru wilgoci.
- Swoboda w urządzeniu wnętrza. Oddzielne pomieszczenie można umeblować inaczej niż pokój dzienny (salon) czy jadalnię. I tak: stylowemu wyposażeniu reprezentacyjnych wnętrz może towarzyszyć typowa, skromna zabudowa kuchenna, lub odwrotnie: przy współcześnie zaaranżowanej części dziennej da się urządzić tradycyjną, ciepłą kuchnię. Niepowtarzalny nostalgiczny klimat łatwo zbudować w zamkniętym pomieszczeniu najprostszymi środkami, na przykład murując stelaż kuchennej zabudowy, w który wstawia się otwarte półki.
- Nie trzeba maskować podstawowych funkcji: zabudowywać wszystkich urządzeń, chować mało dekoracyjnych przedmiotów (można trochę zaoszczędzić na wolno stojącym wyposażeniu, okapie o mniejszej mocy, dopasowanej do zamkniętego wnętrza). Podobnie ma się rzecz z resztą urządzeń: nie muszą to być ikony designu czy elementy "od kompletu".
- Wnętrze jest zwykle bardziej ustawne, ze względu na większą liczbę ścian (otwarcie to nic innego niż pozbycie się co najmniej jednej przegrody); pomieści więcej szafek, dłuższe blaty robocze, schowek na zapasy itp. Jeśli przez kuchnię przechodzi się do innych pomieszczeń, warto tak zaplanować rozmieszczenie podstawowych sprzętów - lodówki, zlewu i piecyka, by szlak komunikacyjny nie przecinał trójkąta roboczego.
- Sposób zagospodarowania łatwo podporządkować wymogom ergonomii, na przykład różnicując wysokość blatów (najniżej - na poziomie ok. 75 cm - wygodnie wykonuje się najcięższe prace jak zagniatanie czy wałkowanie ciasta; powyżej średniej (ok. 85-90 cm) warto zaplanować miejsce do przeglądania książek kucharskich i przepisów, a barek do szybkich posiłków na stojąco powinien być na wysokości 100-110 cm). Wygląd zewnętrzny nie jest najważniejszy, a rozmaitość nie musi oznaczać bałaganu (w wielofunkcyjnych wnętrzach priorytetem staje się często ujednolicone wykończenie mebli oraz blaty tworzące jedną płaszczyznę).
- Można ograniczyć dostęp dzieci do niebezpiecznych rejonów, zamykając przed nimi drzwi, bądź instalując w przejściu specjalną ażurową furtkę z blokadami, których najmłodsi nie potrafią sami sforsować.
Wady takiego rozwiązania
- Wymaga większej powierzchni niż kuchnia otwarta, by nie wydawała się ciasna. Minimalna powierzchnia zamkniętej kuchni to 8-10 m2, ale warto ją dopasować do rozmiarów całego domu, by przy innych przestronnych pomieszczeniach nie wydała się klaustrofobiczną klitką.
- Potrzebuje pełnowymiarowego okna, ponieważ nie ma w niej dostępu do naturalnego światła płynącego z jadalni czy salonu. W myśl przepisów minimalna powierzchnia okna powinna być równa 1/8 powierzchni podłogi.
- Część miejsca trzeba przeznaczyć na stolik lub blat śniadaniowy, bo bieganie z każdą kanapką do głównego stołu (w jadalni czy pokoju dziennym) jest uciążliwe.
- Drzwi lub wąskie przejście między kuchnią a jadalnią lub pokojem dziennym, utrudniają przenoszenie naczyń i potraw. Także sprzątanie po posiłkach będzie bardziej absorbujące i pracochłonne niż w otwartej, jednoprzestrzennej części dziennej czy w kuchni z miejscem do jedzenia.
- Osoby przygotowujące posiłki nie mają kontaktu z pozostałymi domownikami oraz gośćmi przebywającymi w innych pomieszczeniach.
Zalety zamkniętej kuchni
- Reszta domu jest dobrze chroniona przed powstającymi w kuchni zapachami, hałasami i bałaganem towarzyszącym przygotowywaniu posiłków. W każdej chwili można opuścić "pole bitwy," zamykając za sobą drzwi. I nikomu nie będzie przeszkadzał w odpoczynku lub innych zajęciach poza kuchnią widok zlewu pełnego naczyń czy zastawionych blatów... Sprawny wyciąg w połączeniu z dobrą wentylacją umożliwi pozbycie się przykrych woni oraz nadmiaru wilgoci.
- Swoboda w urządzeniu wnętrza. Oddzielne pomieszczenie można umeblować inaczej niż pokój dzienny (salon) czy jadalnię. I tak: stylowemu wyposażeniu reprezentacyjnych wnętrz może towarzyszyć typowa, skromna zabudowa kuchenna, lub odwrotnie: przy współcześnie zaaranżowanej części dziennej da się urządzić tradycyjną, ciepłą kuchnię. Niepowtarzalny nostalgiczny klimat łatwo zbudować w zamkniętym pomieszczeniu najprostszymi środkami, na przykład murując stelaż kuchennej zabudowy, w który wstawia się otwarte półki.
- Nie trzeba maskować podstawowych funkcji: zabudowywać wszystkich urządzeń, chować mało dekoracyjnych przedmiotów (można trochę zaoszczędzić na wolno stojącym wyposażeniu, okapie o mniejszej mocy, dopasowanej do zamkniętego wnętrza). Podobnie ma się rzecz z resztą urządzeń: nie muszą to być ikony designu czy elementy "od kompletu".
- Wnętrze jest zwykle bardziej ustawne, ze względu na większą liczbę ścian (otwarcie to nic innego niż pozbycie się co najmniej jednej przegrody); pomieści więcej szafek, dłuższe blaty robocze, schowek na zapasy itp. Jeśli przez kuchnię przechodzi się do innych pomieszczeń, warto tak zaplanować rozmieszczenie podstawowych sprzętów - lodówki, zlewu i piecyka, by szlak komunikacyjny nie przecinał trójkąta roboczego.
- Sposób zagospodarowania łatwo podporządkować wymogom ergonomii, na przykład różnicując wysokość blatów (najniżej - na poziomie ok. 75 cm - wygodnie wykonuje się najcięższe prace jak zagniatanie czy wałkowanie ciasta; powyżej średniej (ok. 85-90 cm) warto zaplanować miejsce do przeglądania książek kucharskich i przepisów, a barek do szybkich posiłków na stojąco powinien być na wysokości 100-110 cm). Wygląd zewnętrzny nie jest najważniejszy, a rozmaitość nie musi oznaczać bałaganu (w wielofunkcyjnych wnętrzach priorytetem staje się często ujednolicone wykończenie mebli oraz blaty tworzące jedną płaszczyznę).
- Można ograniczyć dostęp dzieci do niebezpiecznych rejonów, zamykając przed nimi drzwi, bądź instalując w przejściu specjalną ażurową furtkę z blokadami, których najmłodsi nie potrafią sami sforsować.
Wady takiego rozwiązania
- Wymaga większej powierzchni niż kuchnia otwarta, by nie wydawała się ciasna. Minimalna powierzchnia zamkniętej kuchni to 8-10 m2, ale warto ją dopasować do rozmiarów całego domu, by przy innych przestronnych pomieszczeniach nie wydała się klaustrofobiczną klitką.
- Potrzebuje pełnowymiarowego okna, ponieważ nie ma w niej dostępu do naturalnego światła płynącego z jadalni czy salonu. W myśl przepisów minimalna powierzchnia okna powinna być równa 1/8 powierzchni podłogi.
- Część miejsca trzeba przeznaczyć na stolik lub blat śniadaniowy, bo bieganie z każdą kanapką do głównego stołu (w jadalni czy pokoju dziennym) jest uciążliwe.
- Drzwi lub wąskie przejście między kuchnią a jadalnią lub pokojem dziennym, utrudniają przenoszenie naczyń i potraw. Także sprzątanie po posiłkach będzie bardziej absorbujące i pracochłonne niż w otwartej, jednoprzestrzennej części dziennej czy w kuchni z miejscem do jedzenia.
- Osoby przygotowujące posiłki nie mają kontaktu z pozostałymi domownikami oraz gośćmi przebywającymi w innych pomieszczeniach.
Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład
>Zobacz także »
PRZED DECYZJĄ
BUDOWA i REMONT
INSTALACJE
KONTAKT Z REDAKCJĄ
- ul. Czerska 8/10
- 00-732 Warszawa
- ladnydom@agora.pl
















