Rodzina jest jednym z najważniejszych motorów, popychających inwestorów do budowy domu. Chęć zapewnienia najbliższym bezpiecznego, wygodnego lokum mobilizuje do działania. Warto pamiętać, że planując, budując i urządzając wymarzony dom, nie czynimy tego raz na zawsze. Nawet skrojony na miarę projekt, dopasowany do konkretnych potrzeb mieszkańców, musi uwzględniać pewien naturalny zakres zmian, które zachodzą w każdej rodzinie.

I choć zdecydowanie straciło na popularności budowanie wielkich wielopokoleniowych domów, z zapasem miejsca dla dorosłych dzieci i ich przyszłych rodzin, to warto wziąć pod uwagę parę dosyć prawdopodobnych scenariuszy: pojawienie się kolejnego domownika (nowego dziecka, seniora, który wymaga opieki itp.), czy konieczność pracy w domu. Dzisiejsze domy nie muszą być duże, ale powinny być "elastyczne".

Najłatwiej obserwować zmiany w rejonach przeznaczonych dla dzieci, bo tam co parę sezonów będzie dochodzić do prawdziwych rewolucji. Na przestrzeni kilkunastu lat ich lokatorzy zmienią się bowiem z całkowicie bezradnych istot, zdanych na opiekunów, w zupełnie samodzielne i szukające odrębności jednostki, chętnie manifestujące swoją niezależność. Nie inwestujmy więc nieracjonalnie dużych środków w wyposażenie i dekoracje pokoi dla dzieci - starajmy się raczej dotrzymać pociechom kroku, ze spokojem przyjmując kolejne metamorfozy.

Zobacz pokoje dziecięce - aranżacje

Od niemowlaka do nastolatka

Przygotowując się na przyjęcie w domu potomka, nie szczędzimy sił i środków na urządzenie pokoju dziecięcego. Warto jednak zachować umiar i zdrowy rozsądek, czyli brać pod uwagę rzeczywiste potrzeby noworodka i małego dziecka.

Blisko rodziców. Dla najmłodszych podstawowym warunkiem dobrego samopoczucia będzie stała opieka i nadzór rodziców. Dlatego pokój dla niemowlaka nie musi być duży - najważniejsze by:

- znajdował się blisko sypialni dorosłych;

- był możliwie cichy i spokojny (by hałasy nie niepokoiły dziecka, a pozostali domownicy mogli normalnie funkcjonować - na przykład oglądać telewizję czy przyjmować gości);

- miał w pobliżu wygodną łazienkę;

- gwarantował użytkownikowi odpowiednią ilość naturalnego światła, możliwość skutecznego zaciemnienia (okno z roletą lub porządną zasłoną) na czas snu oraz funkcjonalne oświetlenie.

Nie zaśmiecajmy sobie wyobraźni zdjęciami wymuskanych pokoików z katalogów reklamowych i magazynów wnętrzarskich. Urocza kołyska - nieodzowny element takiego wnętrza - przydaje się przez dwa, trzy miesiące! O ile nie jest to rodzinny mebel, przechodzący z rąk do rąk i służący kolejnym maluchom - szkoda w niego inwestować. Lepiej przeznaczyć pieniądze na solidne łóżeczko (dobrze dobrane posłuży co najmniej 2-3 lata; są też takie, które z czasem można przekształcić w tapczanik dla przedszkolaka) i resztę podstawowego wyposażenia - komodę na ubranka, przewijak, niemowlęcą wanienkę itp.

Wspólny pokój. Opiekę nad małymi dziećmi w podobnym wieku może ułatwić umieszczenie ich w jednym pokoju. Rodzeństwo - bez względu na płeć - przez pierwsze lata życia zwykle bardzo dobrze się bawi razem, a dorośli nie muszą miotać się między sypialniami, towarzysząc pociechom. W jednym, przestronnym wnętrzu łatwiej też zorganizować zabawę ruchliwym kilkulatkom, niż w niewielkich osobnych dziuplach.

Nauka samodzielności. Około siódmego roku życia pojawia się u dzieci "apetyt" na prywatność - wtedy priorytetem powinno być zapewnienie każdemu własnego kąta. Po szkolnym dniu dziecku potrzebny jest azyl, w którym może się schować przed domowym rozgardiaszem, pobawić się, poczytać, odrobić lekcje czy przyjąć kolegów Uczniowie chcą i umieją zorganizować sobie zajęcia, ale też często szukają towarzystwa pozostałych domowników. Dlatego w życiu rodziny wciąż ważną rolę powinna odgrywać przestrzeń wspólna, gdzie można razem z pozostałymi członkami rodziny robić mnóstwo fajnych rzeczy. Jeśli nie jesteśmy zdeklarowanymi przeciwnikami telewizji, dobrym sposobem na integracyjną, rodzinną rozrywkę dla wszystkich pozostaje jej oglądanie - róbmy to więc razem z dziećmi, zamiast wstawiać dodatkowy odbiornik w ich pokojach!

Pokój młodzieżowy - prawie na swoim. W rodzinach z dorastającymi i dorosłymi (przynajmniej formalnie) latoroślami, pożądane staje się wyraźne rozdzielenie stref wpływów obu pokoleń. Sypialnie starszych nastolatków można ulokować z dala od rodzicielskiej enklawy - w osobnym skrzydle domu, na innej kondygnacji itp.

Młodzieży zależy na podkreślaniu dystansu i lokum na tyle niezależnym, żeby dało się w nim bez ograniczeń kultywować pasje, pracować, przyjmować gości i "wyrażać się" poprzez oryginalny charakter wnętrza. Choć schemat funkcjonalny (miejsce do spania, pracy i relaksu) nie traci na aktualności, jest on realizowany znacznie swobodniej, przeważnie "w kontrze" do preferowanej przez rodziców konwencji.

Najdoskonalszym wydaniem młodzieżowego pokoju jest "studio" - samodzielne mieszkanie pod rodzicielskim dachem.

Bezpieczeństwo i ergonomia pokoju dziecięcego

Statystyki wskazują, że najwięcej wypadków z udziałem dzieci - około 70% - zdarza się w domu! Dlatego jedną z najważniejszych kwestii jest zapewnienie dziecku bezpieczeństwa.

By sprawdzić, co w pierwszej kolejności zainteresuje małego człowieka, najlepiej usiąść na podłodze. Zwykle z takiej perspektywy najszybciej dostrzeżemy kłęby kabli, gniazdka elektryczne i rozmaite zakamarki, o których istnieniu na co dzień wcale nie pamiętamy. Z poziomu dziecka łatwiej też zauważyć piętrzące się na kształt schodów sprzęty w pobliżu okna, które zachęcają do wspinaczki. Tak więc po kolei:

1 2  następne »