Wiosna to najlepszy moment nie tylko na naprawę rynien, ale również na ich ewentualną wymianę. Zwłaszcza starych i cieknących lepiej czasami się pozbyć, niż bez końca je łatać, bo koszty kolejnego remontu mogą przekroczyć cenę, jaką zapłacilibyśmy za nowy system rynnowy.

Najczęściej wymieniamy kilkunastoletnie rynny, które po długim okresie eksploatacji zardzewiały, popękały lub przeciekają. Jednak czasami już po kilku sezonach okazuje się, że do wyrzucenia nadają się całkiem nowe rynny, bo zimą nie wytrzymały obciążenia śniegu, popękały, odkształciły się, a uszczelki straciły swoje właściwości. Drobne pęknięcia nie powodują co prawda dużych przecieków, ale znacznie zwiększają ryzyko zniszczenia rynien w przyszłości.

Przyczyną uszkodzeń mogą być niewłaściwie dobrana wielkość orynnowania i jego niepoprawny montaż. Jednak równie niebezpieczne są zalegające w rynnach i rurach spustowych liście i igły, które tak skutecznie potrafią je zapchać, że woda nie jest w stanie swobodnie odpływać z dachu. A jeśli temperatura spadnie poniżej zera, wówczas z liści powstaje zapora dla gromadzącego się śniegu, który później, topniejąc, ścieka po elewacji, niszcząc ją.

Nie tylko orynnowanie

Jeśli woda spływająca z dachu jest odprowadzana do kanalizacji, rozsączana po działce lub magazynowana w specjalnych zbiornikach, podczas remontu systemu orynnowania warto również sprawdzić jego stan techniczny i naprawić ewentualne uszkodzenia.

Jeżeli do tej pory woda spływała bezpośrednio na trawnik, podczas wymiany orynnowania zastanówmy się nad odprowadzeniem jej jak najdalej od domu, ponieważ zebrana z dachu deszczówka nie znika - zwykle wylewa się tuż przy domu, grożąc jego zawilgoceniem. Zagospodarować ją można w różny sposób:

- odprowadzając do kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej,

- odprowadzając do rowu melioracyjnego,

- gromadząc w zbiorniku na deszczówkę,

- rozsączając po działce.

Materiał na rynny

Do wyboru mamy systemy wykonane z:

PVC - rynny te są odporne na czynniki atmosferyczne i uszkodzenia mechaniczne, nie korodują; ich trwałość wynosi około 40 lat;

blachy ocynkowanej powlekanej lub lakierowanej - są dostępne w wielu kolorach, odporne na korozję i uszkodzenia mechaniczne; montuje się je na złączki ze specjalną uszczelką gumową; ich trwałość wynosi około 50 lat;

blachy stalowej ocynkowanej - są stosunkowo tanie, ale trudne w montażu, bo trzeba je lutować specjalną techniką; w uszkodzonych miejscach szybko rdzewieją, wymagają więc częstej konserwacji; nowe mają metaliczny połysk, później szarzeją i matowieją; można je malować; ich trwałość wynosi około 25 lat;

blachy cynkowo-tytanowej - bardzo trwałe (ok. 80 lat) i odporne na korozję; łączy się je przez lutowanie lub klejenie; mają metaliczny szary kolor; z czasem pokrywają się szaro-niebieską patyną;

blachy miedzianej - odporne na korozję, ale też najdroższe; z upływem czasu pokrywają się patyną i zmieniają kolor na zielonkawo-turkusowy; nie można stosować ich na dachach krytych blachą aluminiową i stalową - spływająca woda powoduje korozję miedzi; ich trwałość wynosi około 150 lat;

blachy aluminiowej powleczonej lakierem, farbą, poliestrem albo akrylem - sprzedawane są jako elementy gotowe do montażu, lub też tłoczy się je na odpowiednią, żądaną długość bezpośrednio na placu budowy; producenci dają na nie 20 lat gwarancji.

Dobór orynnowania

Przekrój rynien i rur spustowych oraz ich długość dobiera się zależnie od wielkości i kształtu dachu. Pod uwagę bierze się następujące jego parametry:

1 2  następne »