Podłogi drewniane - deski podłogowe i parkiet

Podłogi chętnie układane są z desek podłogowych lub parkietu - elementów, które należą do najszlachetniejszych wyrobów drewnianych. Swą pozycję zawdzięczają nie tylko wysokim walorom estetycznym. Ich wielkim atutem jest też możliwość wielokrotnej renowacji, a tym samym - co najmniej kilkudziesięcioletnia żywotność.
Podłoga z litego drewna jest inwestycją na lata. Uwzględniając możliwość jej renowacji, może posłużyć nawet kilku pokoleniom! Warto jednak dobrze przemyśleć jej wybór. Tym bardziej, że podłogi z desek lub z deszczułek posadzkowych (popularnie zwanych parkietem) nie należą do najtańszych.

Wymagają też od parkieciarza wiedzy o specyfice drewna, zasadach jego układania i doborze preparatów chemicznych. Jeśli więc chcemy cieszyć się piękną podłogą, warto wybrać sprawdzonego, doświadczonego fachowca.

Charakterystyka

Parametry okładzin litych są określone przez normy. Zgodnie z nimi deska podłogowa lita to długi element jednowarstwowy o bokach równoległych, stałej i regularnej grubości oraz szerokości, z profilowanymi lub nieprofilowanymi bokami i czołami. Trzymając się znormalizowanej nomenklatury, można wyróżnić deski podłogowe z drewna iglastego oraz liściastego.

Deski podłogowe z drewna iglastego. Mają proste (nieprofilowane) czoła. Ich długość wynosi co najmniej 150 cm, szerokość powierzchni licowej może się wahać od 63 do 181 mm, a grubość od 18 do 35 mm. Deski z drewna iglastego stosowne są w tradycyjnych rozwiązaniach podłóg na legarach lub tam, gdzie chcemy zaoszczędzić na wykończeniu posadzki.

Deski te mocowane są przy użyciu gwoździ (wbija się je w wyżłobienie wpustu na bocznej krawędzi) do drewnianych legarów rozstawionych co 30-60 cm.

Deski posadzkowe z drewna liściastego. Mają długość co najmniej 90 cm, szerokość powierzchni licowej co najmniej 110 mm, a grubość - minimum 10 mm. Na bokach i powierzchniach czołowych profiluje się pióra i wpusty. Natomiast na spodniej stronie desek zwykle wykonuje się podłużne nacięcia (rowki o szerokości i głębokości 3-5 mm), które zwiększają wymiarową stabilność drewna. Deski z drewna liściastego przyklejane są do podłoża.

Deszczułki posadzkowe (parkiet). Ich długość wynosi co najmniej 25 cm, szerokość powierzchni licowej minimum 40 mm, a grubość - przynajmniej 14 mm. Mają profilowane czoła i boki. Deszczułki mogą być wyposażone w pióra i wpusty - prawe lub lewe lub w same wpusty, przeznaczone do łączenia przy użyciu obcego pióra.

Grubość deszczułki nad wpustem powinna wynosić nie mniej niż 35% całkowitej grubości elementu - wówczas jest zapas materiału, pozwalający na kilkukrotne cyklinowanie posadzki. Ostra konkurencja między producentami sprawia, że na rynku pojawiają się coraz cieńsze deski i deszczułki posadzkowe. Oszczędności osiąga się zwykle kosztem wysokości nadpiórza - gdy nad miejscem łączenia elementów warstwa drewna będzie zbyt cienka, znika podstawowy atut parkietu i staje się on niczym panel jednorazowy - po starciu powierzchni licowej trzeba go wymienić.

Parkiety przykleja się do podłoża. Można je przy tym układać w różne wzory - jodełkę, cegiełkę lub kwadraty - w formie parkietu tradycyjnego (z jednego gatunku drewna) lub dekoracyjnego (miesza się wówczas deszczułki z różnych gatunków drewna, o różnej kolorystyce i kształtach). Poprzez umiejętny dobór wielkości, kolorystki i wzoru ułożenia deszczułek, można między innymi uzyskać efekt trójwymiarowości posadzki.

Rodzaje drewna

Gatunki drewna, z których powstają lite elementy podłogowe, zależą nie tylko od mody, lecz również od zastosowania.

Deski z drewna iglastego. Z krajowych rodzajów na deski tradycyjnie używane jest drewno sosny i modrzewia. Znacznie rzadziej wykorzystuje się drewno świerkowe i jodłowe, które jest lekkie i miękkie, więc nie spełnia wymagań stawianych drewnu podłogowemu. Warunkiem przydatności drewna jest jego gęstość - dla drewna iglastego w stanie suchym powinna wynosić co najmniej 500 kg/m3 - oraz twardość, czyli odporność na wgniecenia i ścieranie.

Deski z drewna liściastego i parkiety. Wykonuje się je przede wszystkim z krajowego drewna dębowego (ponad 60% wszystkich wyrobów). Prócz tego stosowane jest drewno innych twardych i gęstych (ponad 600 kg/m3) rodzajów liściastych, na przykład jesionu, buku i brzozy. Rzadziej pojawia się klon i grab.

Paletę uzupełniają liczne rodzaje kolorowego i twardego drewna egzotycznego, na przykład pozyskiwane w Afryce afromozja, badi, sapeli, doussie, iroko, paduk i wenge; pochodzące z Ameryki Południowej amarant, jatoba, gombeira, guatambu, suscupira, tatażuba, tauari, ipe, tigerwood, oraz azjatyckie - merbau, teak, kempas, palisander i akacja drobnolistna.

Na polskim rynku są też deski i deszczułki wykonane z gatunków północnoamerykańskich (choć występujących także w krajowych lasach) - grochodrzewu (zwanego akacją), dębu czerwonego i białego, orzecha czarnego i czereśni amerykańskiej.

Wybór gatunku drewna

Bardzo modne ostatnio drewno egzotyczne zwykle dobrze znosi domowe warunki. Ale warto pamiętać, że różni się od drewna strefy klimatu umiarkowanego. To pochodzące z tropików nie ma zauważalnych przyrostów rocznych (słoi), tak charakterystycznych dla rodzimej sosny czy dębu; zawiera też znacznie więcej substancji niestrukturalnych (garbników, barwników, olejków, gumożywic itd.), które są naturalnym impregnatem i nadają drewnu intensywną barwę, ale z drugiej strony mogą utrudniać klejenie i uszlachetnianie powierzchni.

Drugą cechą często odróżniającą drewno egzotyczne od krajowego, jest obecność specyficznego układu włókien: falistego, pasiastego lub gniazdowego. Odchylone włókna uatrakcyjniają wygląd drewna, ale obniżają jego wytrzymałość na obciążenia mechaniczne i utrudniają obróbkę.

Z rodzajów drewna używanych do produkcji desek i deszczułek posadzkowych, bardzo wysoką twardość i odporność na ścieranie mają amarant, gombeira, guatambu, ipe i kempas. Można je stosować na silnie obciążone i intensywnie użytkowane podłogi (na przykład w ciągach komunikacyjnych).

Stabilność wymiarową cechuje drewno doussie, ipe, iroko, paduk, tatażuba i teak. Podłogi wykonane z tych rodzajów drewna mogą być układane w pomieszczeniach narażonych na zmienne warunki wilgotnościowe, jakimi są łazienki i kuchnie, ale także mocno ogrzewane pokoje dzienne oraz sypialnie.

Jakość elementów podłogowych

Drewno jako surowiec naturalny jest materiałem, który ma różne wady - sęki, przebarwienia, wycieki żywicy, pęknięcia, skręt włókien, zakorki (miejsca, w których kora wrosła w drewno), chodniki owadzie (ścieżki wygryzione w drewnie przez szkodniki) itd. Musi więc być sortowane, a jego jakość podlega klasyfikacji.

Deski i deszczułki posadzkowe dzielone są na klasy jakościowe, z określeniem dopuszczalności poszczególnych wad. Od 2004 roku obowiązuje w tym zakresie norma PN-EN 13226:2004. Wprowadza ona graficzne oznaczenie klas - koła, trójkąta i kwadratu w miejsce stosowanych wcześniej klas I, II i III. Im niższa klasa tym większe zróżnicowanie w rysunku i barwie między poszczególnymi deszczułkami. Producenci mogą też definiować własne klasy, określając ich cechy w ramach tak zwanej klasy wolnej.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład



Więcej o:
Komentarze (4)
Podłogi drewniane - deski podłogowe i parkiet
Zaloguj się
  • minow343

    0

    Podłogi drewniane są takie eleganckie i świadczą o dobrym guście mieszkańców. Gajewski ma piękne drewno na podłogi. Oczywiście o drewno trzeba dbać, aczkolwiek to chyba jest rzeczą wiadomą.

  • Paulina Karp

    0

    uwielbiam drewno w domu, pięknie zawsze wygląda i co najwazniejsze rewelacyjnie nadaje charakter wnętrzu. Podłogi drewniane od zawsze były chętnie kupowane, niby mówiło się, ze panele zawładnęły rynkiem, ale moim zdaniem ludzie do zawsze zdawali sobie sprawę, ze drewno jets dużo lepsze i kto mógł sobie pozwolić to kupował deskę. Sama odczekalam rok i położyłam u siebie drewno, bo wiedziałam, ze wytrzyma długie lata

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX