Dom jednorodzinny niepodpiwniczony

Autor projektu: architekt Marcin Rubik

Powierzchnia działki: 1860 m2

Powierzchnia mieszkalna domu: 169 m2

Mieszkańcy trzy osoby - małżeństwo z dzieckiem

Przez długi czas żyliśmy razem trochę zaocznie. Czarek był w Warszawie, w naszym M-2 na Gocławiu, którego nigdy nie było czasu urządzić, i w którym nie było też czasu mieszkać. Ja natomiast - daleko stąd, w Anglii, zdobywałam doświadczenie w centrali mojej firmy, zamieszkując nieswoje mieszkania - rozpoczyna naszą rozmowę pani domu.

Większość naszych rzeczy mieliśmy w kartonach, walizkach zwłaszcza, że nie tylko ja, ale i Czarek więcej czasu spędzaliśmy na lotniskach i w samolotach, niż w pustym mieszkaniu. Nie mieliśmy więc okazji nawet go polubić, choć wraz z upływem czasu coraz bardziej zaczynało nam brakować prawdziwej życiowej przystani. Tęskniliśmy za solidnym, rodzinnym domem, który przywiąże nas do siebie i będzie stanowił dla nas życiowe oparcie. Spotykaliśmy się co drugi weekend i coraz bardziej dojrzewaliśmy do tego, aby ten stan zmienić i mieć prawdziwy dom w każdym tego słowa znaczeniu.

Działka na dobry początek

Czarek wziął sprawy w swoje ręce. Jeszcze w czasie pobytu Moniki za granicą, rozpoczął poszukiwania działki pod przyszłą budowę.

Postanowił wziąć pod uwagę tylko okolicę, w której oboje spędzili dzieciństwo - miejscowości sąsiadujące z Mazowieckim Parkiem Krajobrazowym, otoczone sosnowym lasem. Jak oblicza, obejrzał ponad pięćdziesiąt działek. Wybrał z pośród nich pięć, które uznał za warte pokazania żonie. Monika wybrała tę, na której teraz stoi ich siedlisko.

Kłopoty z rozbiórką

W miejscu, gdzie teraz stoi dom, rosło kilkanaście młodziutkich sosen, a tam, gdzie jest teraz ogród, usadowiony był stary drewniany domek, w którym mieszkała poprzednia właścicielka działki - opowiadają Monika i Czarek.

Choć budynek nie sprawiał dobrego wrażenia, przy rozbiórce okazał się nad wyraz solidny - rozebranie go kosztowało więcej niż można się było spodziewać. Z posesji wyjechało osiemnaście wywrotek tego, co zostało po tej "małej" chatce.

Najważniejszy odpowiedni projekt

Wybieranie projektu to był dla właścicieli czas konfrontacji wyobrażeń o domu z rynkową rzeczywistością.

Cenne okazały się rady przyjaciół - wówczas początkujących architektów. To oni zwrócili uwagę Moniki i Czarka na to, jak ważna jest klasyczna forma i prostota domu, zwłaszcza takiego, który ma służyć przez lata. Prosty styl - pozbawiony znaków konkretnego czasu i mody, która szybko przemija - będzie ponadczasowy - nigdy się nie znudzi i nie będzie drażnić. Urodę domu lepiej jest uzyskać nie przez wyszukaną formę, ale dzięki starannie opracowanym i wykonanym detalom. Monice i Czarkowi bardzo się spodobało takie podejście.

Przejrzeli wiele gotowych propozycji z katalogów. Owszem, zdarzyło się kilka interesujących rozwiązań, które po kilku poprawkach - jak im się wydawało - mogłyby spełniać ich oczekiwania. Gdy jednak planując je, za każdym razem dochodzili do usuwania wykuszy czy prostowania wielospadowych, wieloelementowych dachów, wspólnie uznali, że to droga donikąd. Na dodatek, w Czarku odezwało się zapomniane pragnienie samodzielnego projektowania. Kiedyś planowałem zostać architektem i nawet złożyłem rysunki na wydział architektury. Ostatecznie moja kariera potoczyła się inaczej, ale dawna pasja znalazła swoje ujście właśnie teraz. Bardzo zależało mi na tym, by mój dom był elegancki i mądrze zaplanowany.

Bogatsi o wiedzę na temat tego, czego na pewno nie chcą, zaczęli poszukiwania pracowni architektonicznej, której projekty byłyby bliskie ich koncepcji i wyobrażeniom. Przeglądając w internecie strony różnych autorskich pracowni, trafili na dom, który mogli zaakceptować jako całość. Współczesny, o prostych, tradycyjnych formach, z dwuspadowym dachem, energooszczędny, o odpowiadającym im metrażu i rozkładzie wnętrz. Był to - nagrodzony w konkursie popularnego pisma wnętrzarskiego - koncepcyjny projekt domu jednorodzinnego autorstwa architekta Marcina Rubika.

Postawili na prostotę

Zaletą tego projektu jest prosta, zwarta bryła, która umożliwia szybką realizację i rozsądek w wydawaniu pieniędzy. Staraliśmy się nie przeinwestować, jednak nie cofaliśmy się przed zastosowaniem wysokiej jakości materiałów budowlanych i wykończeniowych - mówią inwestorzy.

1 2  następne »