Przyczyną tych zaniedbań jest pośpiech i powszechna chęć zmniejszania kosztów materiałów i wykonawstwa. Tymczasem za cienka warstwa zbrojąca nie będzie miała wymaganej udarności (odporności na uderzenie), przez co dużo słabiej będzie chronić ocieplenie - nie mówiąc już o tym, że nie stanowi także wystarczająco mocnego podłoża pod tynki cienkowarstwowe.

Zalecenia, których warto przestrzegać

1. Ewentualne nierówności płyt styropianowych należy przed nałożeniem warstwy zbrojącej zeszlifować, po czym usunąć z nich powstały pył.

2. Wzmocnienia diagonalne, układane pod kątem 45° należy zatopić w warstwie zaprawy w narożach otworów okiennych i drzwiowych; trzeba to zrobić przed wykonaniem warstwy zbrojonej na całej powierzchni ściany.

3. Pasy siatki, po odpowiednim ich docięciu, należy również zatopić w wewnętrznych narożach otworów i we wszystkich miejscach, w których rozcina się właściwą siatkę zbrojącą, na przykład przejściach kotew rusztowań, zamocowania elementów, przebicia przez system ocieplający.

4. Zaprawę należy nakładać na płyty termoizolacyjne pasami o szerokości siatki. Siatkę należy układać z zakładem o szerokości 10 cm. Z reguły kładzie się ją pasami pionowymi z góry na dół, chyba że układ elewacji na to nie pozwala.

5. Siatkę należy zaszpachlować metodą "mokre na mokre", dokładając niewielką ilość zaprawy, aż do całkowitego zakrycia siatki. Nie należy nadmiernie wygładzać warstwy zbrojonej, aby uniknąć nagromadzenia na powierzchni drobnych cząsteczek lub tworzenia się szklistych powierzchni. Jeśli pozostaną ewentualnie grzbiety z niedokładnie ściągniętej masy szpachlowej, to należy je po wyschnięciu ściąć szpachelką.

6. W strefie cokołu (najbardziej narażonej na uderzenia) należy zamocować dodatkową warstwę siatki.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład