Przestawiamy ściany działowe

Tekst: Iwona Szczepaniak

Decyzję o usunięciu murowanej ściany działowej i postawieniu jej w nowym miejscu powinno się koniecznie skonsultować z konstruktorem.

Przed rozpoczęciem w domu jakichkolwiek przeróbek trzeba mieć pewność, że ścianki, które mają być usunięte lub przestawione, nie są nośne. Nie wystarczy sprawdzenie dokumentacji domu, nawet jeśli znajdziemy tam informacje o tym, z jakich materiałów zbudowano dom oraz jakie zastosowano rozwiązania konstrukcyjne. W czasie budowy często dokonywane są zmiany - nie zawsze odnotowywane w dokumentach. Tak naprawdę w kwestii planowanych przeróbek trzeba się zawsze poradzić konstruktora. Pomoże on ocenić nie tylko to, czy planowana modernizacja jest technicznie możliwa i bezpieczna, ale też czy nie pociągnie za sobą zbyt dużych kosztów. Jeżeli nie mamy zaprzyjaźnionego specjalisty, możemy go szukać choćby przez urząd wojewódzki.

Przykładem niespodzianek, jakie mogą się zdarzyć podczas zmiany układu pomieszczeń, mogą być skutki usunięcia z parteru ściany działowej, nad którą na piętrze znajduje się podobnie usytuowana ściana działowa. Mimo że przeprowadzenie prac rozbiórkowych jest teoretycznie bezpieczne, może ono spowodować zarysowanie ściany na piętrze.

Nośna czy działowa?

Ściany nośne, nazywane też konstrukcyjnymi, oprócz ciężaru własnego przenoszą inne obciążenia, między innymi ze stropów, ścian wewnętrznych znajdujących się powyżej i dachu.

Ściany działowe - przegrody wewnętrzne, zwykle o wysokości jednej kondygnacji - przenoszą wyłącznie ciężar własny oraz zawieszonych na nich sprzętów. Ich zadaniem jest jedynie odgradzanie pomieszczeń. Ściany działowe powinny być wznoszone już po wykonaniu konstrukcji nośnej domu. Nie można ich stawiać jednocześnie ze ścianami konstrukcyjnymi, ponieważ mogą powodować nieprzewidziane w projekcie rysy, pęknięcia albo uszkodzenia.

A oto, jak odróżnić ścianę nośną od działowej:

- na planie - wskazówką jest grubość zarysu ściany, który można odczytać na podstawie skali rysunku. Nie są ścianami konstrukcyjnymi mury grubości 1/4 cegły (6,5 cm), ale już te grubości 1/2 cegły (12 cm) i 1 cegły (25 cm) mogą nimi być;

- w "naturze" - trzeba usunąć pas tynku o szerokości kilkunastu centymetrów w miejscu zetknięcia się ściany i sufitu. Jeśli pomiędzy stropem a ostatnią warstwą cegieł znajduje się zaprawa, to znak, że jest to zapewne ścianka działowa. O tym, że ściana nie jest nośna, świadczy też jej niewielka grubość, którą nietrudno zmierzyć.

Uwaga! Powyższe wskazówki mogą posłużyć jedynie do wstępnych planów. Nie zaczynaj żadnych robót, dopóki nie uzyskasz porady konstruktora z uprawnieniami.

Jak wyburzać?

Sposób przeprowadzenia prac zależy od materiału, z którego ściana jest wykonana. Wiąże się to również z rodzajem konstrukcji domu. Chociaż w domach jednorodzinnych mogą się zdarzać różne odstępstwa od reguł, w szkieletowych ściany działowe mają zazwyczaj konstrukcję szkieletową, a w murowanych - murowaną: z cegieł, bloczków lub pustaków.

Murowana

Rozbiórkę takiej ściany najlepiej zacząć od wykucia spod stropu 1-2 sztuk cegieł (bloczków). Następnie zdejmuje się kolejne warstwy cegła po cegle (można je będzie ponownie wykorzystać). Choć ten sposób jest czasochłonny, to zdecydowanie najbezpieczniejszy. Rozpoczynanie prac od środka ściany może spowodować jej przewrócenie, a to - wywołać nadmierne obciążenie dynamiczne stropu i jego uszkodzenie.

Z płyt gipsowo-kartonowych na szkielecie metalowym

Najłatwiej ją rozebrać, a demontaż przeprowadzić w następującej kolejności prac:

- zlokalizować pionowe elementy konstrukcji nośnej wykrywaczem metali lub opukując ścianę;

- wzdłuż profilu pionowego, rozpoczynając od dołu, naciąć wyrzynarką bądź piłą elektryczną płytę gipsowo-kartonową;

- wykonać cięcia poziome przy podłodze i suficie;

- przy drugim pionowym profilu naciąć okładzinę od góry do dołu;

- wyjąć okładzinę;

- usunąć wełnę mineralną i haki ją mocujące;

- na końcu rozebrać metalowy stelaż.

Niestety, materiałów z rozbiórki nie można powtórnie wykorzystać.

Żelbetowa. Najlepszym sposobem jest wstępne nawiercanie, a następnie przecinanie ściany piłą z tarczą diamentową. Odcięte elementy dzieli się na mniejsze, możliwe do wyniesienia. Rozbiórkę trzeba prowadzić bardzo ostrożnie, aby nie dopuszczać do większych drgań.

Prace wyburzeniowe, choć mogą wydawać się proste, warto zlecić ekipie remontowej. Wymagają one często specjalistycznego sprzętu oraz umiejętnego obchodzenia się z instalacją gazową, elektryczną oraz sanitarną, na którą można natrafić w czasie robót - zwłaszcza, gdy budynek jest stary i jego dokumentacja instalacyjna, nawet jeśli istnieje, nie jest aktualna.

W nowym miejscu. Przed postawieniem ścianki w innym miejscu trzeba zastanowić się, jaką funkcję ma ona pełnić. Od tego, czy będzie to stała przegroda, czy tylko ażurowa dekoracja niepełnej wysokości (niższa niż wysokość kondygnacji), zależy jej usytuowanie i wybór materiału. Nie będzie problemem postawienie lekkiego przepierzenia zamiast murowanej przegrody, ale odwrotne rozwiązanie może przysporzyć kłopotów. Dlatego nowe usytuowanie ściany działowej i dobór materiału do jej wykonania powinien również zatwierdzić konstruktor. Ściana, która stała bezpiecznie w jednym miejscu, przesunięta w inne może spowodować przeciążenie stropu, a więc przeróbka będzie wymagała albo jego wzmocnienia, albo zmiany materiału ściany na lżejszy.

Połączenia z innymi ścianami i stropem. Jeżeli wznoszona ściana murowana ma prostopadle przylegać do ściany konstrukcyjnej, to łączy się ją za pomocą specjalnych stalowych łączników umieszczanych w co drugiej spoinie albo przemurowuje na tak zwane strzępia. W ściankach cienkich (grubości 6,5 cm) i długich (powyżej 5 m) układa się dodatkowo w co drugiej lub co trzeciej warstwie cegieł zbrojenie poziome, na przykład taśmę stalową.

Ścianek działowych nie należy murować na styk ze stropem, ponieważ jego ugięcie (np. przy osiadaniu budynku) mogłoby spowodować pęknięcie ściany. Zaleca się zostawienie trzycentymetrowej przerwy i wypełnienie jej poliuretanową pianką montażową.

Miejsca połączeń ścian z płyt gipsowo-kartonowych z konstrukcją nośną, pod profilami łączącymi ściany działowe ze stropami (podłogą i sufitem) oraz ściankami bocznymi uszczelnia się specjalną piankową taśmą z polietylenu albo taśmą tłumiącą z wełny mineralnej. Podobnie powinno się wykonać styki ścian i ościeżnic drzwiowych.

Uwaga! Ścianek działowych nie stawia się na podłogach pływających (m.in. na panelach, parkiecie), tylko bezpośrednio na stropie.

Co po przeróbce?

Naprawa tynków. Prace rozbiórkowe mogą spowodować rysy oraz pęknięcia istniejących ścian. Nie należy ich od razu maskować gipsem szpachlowym, lecz najpierw trochę poszerzyć, a następnie usunąć luźno trzymające się kawałki tynku. Dopiero po odkurzeniu tych miejsc pędzlem lub szczotką i przetarciu ich wilgotną gąbką wypełnia się je zaprawą wapienną (jeśli ubytki są duże) bądź zaprawą gipsową, a tylko bardzo niewielkie - szpachlówką akrylową albo olejną. Po wyschnięciu zaprawy naprawiane miejsce wygładza się papierem ściernym o uziarnieniu zbliżonym do faktury ściany.

Wykończenie posadzki. Podczas takiego remontu najlepiej wymienić całą podłogę lub jej część na nową. Po usunięciu wszystkich warstw należy zrobić wylewkę samopoziomującą i dopiero na niej ułożyć wykończenie. Można też spróbować wykorzystać stary materiał i nowe, dokupione elementy umieścić w najmniej widocznych miejscach.

Jeśli w miejscu dawnej ściany będzie przebiegać w przerabianym pomieszczeniu podział funkcjonalny, można uzupełnić brakującą posadzkę odmiennym od niej materiałem lub wstawić elementy z podobnego materiału, ale o innym układzie (np. pas z tego samego drewna, ale o wzorze innym niż reszta parkietu ułożonego w popularną "jodełkę"). Kolejnym sposobem jest uzupełnienie brakującego fragmentu dowolnym materiałem zapewniającym wyrównanie posadzki i przykrycie całości wykładziną lub dywanem.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład



Skomentuj:

Przestawiamy ściany działowe