Betonowa kostka z wyglądu jak naturalna

Nawierzchnie z kostek betonowych - trwałe, łatwe do ułożenia i stosunkowo niedrogie - na dobre zagościły w naszych ogrodach. A jeszcze do niedawna szare lub czerwone kostki skutecznie zniechęcały niektórych do ich kupna.
Zamiast bardzo drogiego naturalnego materiału na nawierzchnie ogrodowych ścieżek i placyków, można kupić tańszą - choć nie zawsze - kostkę betonową. Ta tradycyjna zwykle jest barwiona na jednolity kolor, ma prosty kształt i gładką powierzchnię. Ale kostka brukowa może mieć też wygląd mało kojarzący się z betonem. Odkąd bowiem coraz częściej jest wykorzystywana do utwardzania przestrzeni wokół domów, jej wygląd znacznie się zmienił.

Już nie jesteśmy skazani na kilka prostych w kształcie elementów, nadających się raczej do hal produkcyjnych czy na place manewrowe. Postęp technologiczny w produkcji betonowego bruku spowodował duże urozmaicenie dostępnej na rynku oferty. Nie tylko mamy do wyboru o wiele większą kolorystykę; pojawiają się również nowe kształty, faktury i coraz bardziej różnorodne wykończenie powierzchni betonu.

Obejrzyj oryginalne pomysły na ścieżki w ogrodzie



Kostce nadaje się wygląd i strukturę granitu, bazaltu, piaskowca lub wapienia. Produkuje się także taką, która doskonale naśladuje bruk z klinkieru, kamienia polnego lub drewna. Kolorystyka tych produktów jest bardzo zbliżona do barw materiałów naturalnych. Odtworzenie na powierzchni betonu struktury kamienia, cegły i drewna bywa tak dokładne, że często trudno jest odróżnić imitację od oryginału.

Betonowa kostka jak kamień

Na kamienną kostkę brukową używa się najczęściej różnych odmian granitu i bazaltu, rzadziej twardych piaskowców lub zbitych wapieni. Choć z ich dostępnością nie ma problemu, to cena jest zwykle dość wysoka. Gdy kamień nie występuje w najbliższej okolicy, za jego transport trzeba czasem słono zapłacić. Warto wtedy rozważyć wybór kostek i płyt z betonu, wykonanych na wzór tych właśnie rodzajów skał. Brzegi takich elementów są celowo obijane, a powierzchnia - nierówna i chropowata, tak jakby była wykonana z naturalnego kamienia.

Granit, bazalt, łupek. Elementy imitujące te rodzaje skał zamiast gładkiej, mają szorstką powierzchnię, pokrytą naturalnym kruszywem (kwarcem, bazaltem, granitem, łupkiem). Umieszcza się je w górnej części kostek i wydobywa na powierzchnię w procesie wypłukiwania lub śrutowania. Wyeksponowanie grubszych ziaren z kamienia naturalnego sprawia, że elementy przybierają strukturę przełamanego kamienia naturalnego.



Piaskowiec i wapień. Odwzorowujące je elementy to nie drobne kostki, lecz płyty. W takim formacie występują one w ofercie producentów. Każda z płyt powstaje w specjalnych formach, które nadają betonowi fakturę kamienia. Mieszankę betonową zagęszcza się w kilku etapach, na specjalnie do tego celu zaprojektowanych stołach wibracyjnych. Takie elementy są trwalsze od naturalnego piaskowca i wapienia.



Betonowa kostka jak bruk, ale z otoczaków

Bruk, nazywany też kocimi łbami, był do połowy ubiegłego wieku stosowany do układania nawierzchni ulic. Zaletą była cena materiału i trwałość nawierzchni z łatwo dostępnych na brzegach rzek i na polach otoczaków, natomiast główną wadą - nierówna powierzchnia, po której trudno było chodzić. Dziś zbieranie otoczaków jest zabronione i karalne, więc nawet te pochodzące z odzysku nie są tanie.

Aby taki wygląd nadać kostkom z betonu, stosuje się różne zabiegi. W czasie procesu produkcji kostki poddawane są procesowi postarzania i obijania. Bazą wyjściową do tego są kostki brukowe barwione w masie. Dzięki tym zabiegom z betonu powstają zróżnicowane, a jednocześnie wygładzone elementy, z ukształtowanymi niewielkimi wgłębieniami i nieregularnymi krawędziami. Takie kostki, połączone w płyty o dużych spoinach, doskonale odwzorowują efekt starego, wyślizganego bruku z otoczaków.



Betonowa kostka jak z cegły

Ceglane nawierzchnie stosowano w ogrodach już w średniowieczu. Dawniej była to cegła ręcznie formowana i wypalana, obecnie najpopularniejsze są nawierzchnie z cegły klinkierowej. Układa się je na wiele sposobów, wzorując się przy tym na różnorakich wiązaniach murarskich. Taka nawierzchnia jest praktycznie niezniszczalna (klinkier drogowy jest bardzo trwały i wytrzymały). Będzie służyć przez lata, ale jeżeli pojawi się taka potrzeba, można ją bez problemu rozebrać i ułożyć elementy w innym miejscu.

Równie efektowne, choć mniej wytrzymałe są nawierzchnie z naśladującej klinkier kostki betonowej. Taką kostkę uszlachetnia się, barwiąc w masie i cieniując na wzór klinkieru. Elementom nadaje się tradycyjny prostokątny kształt albo bardziej ozdobny - ornamentowy - wzorowany na ceramicznej mozaice.



Betonowa kostka jak drewno naturalne lub sztuczne

Bruk drewniany wykonuje się z okrąglaków pociętych na krążki lub klocki z rodzimego drewna dębowego, modrzewiowego, sosnowego, akacjowego lub gatunków egzotycznych - ipe, teak, bangkirai, cumaru, massarandubę. Do budowy nawierzchni ogrodowych stosuje się też impregnowane belki drewniane, przypominające podkłady kolejowe. Jednak ich trwałość, nawet po zabezpieczeniu, jest znacznie mniejsza niż nawierzchni wykonanej z betonowych elementów, a po deszczu stają się dość śliskie.

Betonowe elementy imitujące drewno - deski, bale i krążki - produkuje się z barwionego, cieniowanego betonu. Dzięki specjalnie przygotowanym formom, na jego powierzchni widoczne są wiernie odtworzone słoje, pęknięcia, a nawet ślady po gwoździach. Krawędzie "drewnianych" elementów mogą być ostre lub lekko zaokrąglone.



Między elementami

Jeśli decydujemy się na elementy imitujące kamienie, cegły lub drewno, warto postarać się, by po ułożeniu ich nawierzchnia wyglądała jak najbardziej naturalnie. Można to osiągnąć między innymi poprzez wypełnienie szczelin pozostawionych między elementami ziemią, piaskiem, grysem lub drobnym żwirem. Dzięki temu wybrukowane powierzchnie przepuszczają wodę do gruntu.

Ziemia z nasionami. Zwykle stosuje się trawę, która tworzy na nawierzchni wyraźny zielony rysunek. To rozwiązanie wymaga jednak regularnego przycinania. Zamiast trawy, można w wypełnionych glebą spoinach posadzić niewielkie rośliny, które nie zaszkodzą betonowi i nie będą wymagać przycinania - na przykład karmik ościsty lub macierzankę. Wypełnioną ziemią przestrzeń między elementami może też porastać mech.

Drobny żwir, grys kamienny lub gruboziarnisty piasek. Materiały te wykorzystuje się najczęściej w przestrzeni między większymi elementami. Ponieważ są sypkie i łatwo się przemieszczają, wykończone w ten sposób ścieżki, placyki i podjazdy trzeba dość często zamiatać. Poza tym wymagają systematycznego pielenia, gdyż w spoinach długo utrzymuje się wilgoć, co sprzyja rozwojowi chwastów.

Dobry materiał

Producenci poświadczają jakość kostek betonowych deklaracją zgodności z aprobatą techniczną albo certyfikatem. Dokumenty te potwierdzają, że wyrób spełnia odpowiednie wymagania techniczne i cechuje go między innymi:

- mrozoodporność - kostki wytrzymują co najmniej 150 cykli zamrażania lub rozmrażania;

- nasiąkliwość - nie większa niż 5%;

- ścieralność - do 4,5 mm dla klasy "35" i 3,5 mm dla klasy "50";

- wytrzymałość - kostki o grubości 6 cm mają wytrzymałość 35 MPa (odporne na nacisk kół samochodu osobowego), zaś te o grubości 8 cm - 50 MPa (odporne na nacisk kół ciężarówki).

By przydomowe nawierzchnie dobrze się spisywały, nie wystarczy tylko wybór elementów naśladujących materiały naturalne. Ważny jest też przebieg traktów i ich wykończenie (wzorów), a także sposób wykonania (podsypka i obrzeża). Oprócz kostki brukowej, niektóre firmy proponują klientom także bezpłatny projekt oraz ułożenie nawierzchni przez certyfikowany zakład brukarski. To najlepszy sposób na przedłużenie jej trwałości.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład





Więcej o: